Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 2 czerwca 2010 r., sygn. akt VIII SA/Wa 309/09, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił wniosek K. L. o wyłączenie sędziego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie M. W., w sprawie ze skargi K. L. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia 2 kwietnia 2009 r., nr [...], w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania.
- I. L., w imieniu skarżącej K. L. wniósł zażalenie na powyższe postanowienie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W wyniku wstępnego badania zażalenia, należy stwierdzić, że środek zaskarżenia nie spełnia wszystkich wymagań formalnych. W aktach sprawy znajduje się bowiem pełnomocnictwo do reprezentowania Skarżącej przez jej małżonka I. L. jedynie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie (k. 71, tom I akt sądowych).
Zgodnie z treścią art. 36 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm., dalej: "p.p.s.a.") pełnomocnictwo może być: ogólne – do prowadzenia spraw przed sądami administracyjnymi; do prowadzenia poszczególnych spraw; do niektórych tylko czynności w postępowaniu. Zakres pełnomocnictwa ogólnego i pełnomocnictwa do prowadzenia poszczególnych spraw określony został w art. 39 p.p.s.a. Z mocy samego prawa obejmuje on umocowanie do: wszystkich łączących się ze sprawą czynności w postępowaniu, nie wyłączając skargi o wznowienie postępowania i postępowania wywołanego jej wniesieniem; udzielenia dalszego pełnomocnictwa na zasadach określonych w odrębnych przepisach; cofnięcia skargi w całości lub w części, jeżeli czynności te nie zostały wyłączone w danym pełnomocnictwie; odbioru kosztów postępowania.
Z regulacji tej wynika, że pełnomocnictwo do reprezentowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym nie jest tożsame z pełnomocnictwem do występowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, co oznacza, że zażalenie, do którego dołącza się takie pełnomocnictwo, nie jest wniesione przez osobę uprawnioną (por. postanowienie NSA z 21 września 2005 r., II OZ 786/05, niepubl., postanowienie NSA z 24 maja 2010 r., I FZ 133/10).
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 180 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.