Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 30 lipca 2015 r., sygn. akt I SA/Rz 691/15, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie odmówił Zakładom Sprzętu Oświetleniowego "S." Produkcja Sprzętu Oświetleniowego sp.j. z siedzibą w P. (zwanej dalej w skrócie "Spółką") przywrócenia terminu do złożenia skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w R. z dnia 2 kwietnia 2015 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za październik 2008 r.
Z treści tego postanowienia wynikało, że skarżąca Spółka we wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wskazała, że w dniu 24 czerwca 2015 r. powzięła informację, że skarga kierowana do Sądu, za pośrednictwem organu nie wpłynęła. Podała, że skarga została przesłana wraz z pozostałymi skargami dotyczącymi określenia podatku od towarów i usług za kolejne miesiące: styczeń, luty, marzec, czerwiec, lipiec, wrzesień i listopad 2008 r., w dniu 4 maja 2015 r. Strona skarżąca twierdzi, że wysłała 9 skarg, zgodnie z pismem przewodnim i nie znane są jej przyczyny, z powodu których niektóre skargi nie zostały przekazane. O wyjaśnienie powyższych kwestii zwróciła się do organu.
Sąd pierwszej instancji, analizując wskazane przez stronę argumenty, uznał, że Spółka nie uprawdopodobniła braku winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi za ww. okres. Ze stanowiska Sądu wynika bowiem, że pracownik organu dokonał adnotacji, że nie wszystkie wymienione w piśmie przewodnim strony skargi zostały dołączone, gdyż brakowało m.in. skargi na decyzję dotyczącą października 2008 r. O fakcie tym organ poinformował Sąd – pismo z dnia 1 czerwca 2015 r. (akta sądowe sygn. akt I SA/Rz 474/15). Ponadto za zasadne uznał uwagi organu, że skarga dotycząca decyzji za październik 2008 r. różni się od skarg wniesionych razem z pismem przewodnim z dnia 4 maja 2015 r., co przemawiać miało za jej sporządzeniem w innym terminie.
W złożonym zażaleniu pełnomocnik skarżącej Spółki wskazał, że strona skarżąca dochowała wszelkich czynności związanych z wniesieniem skargi, czego potwierdzeniem jest pismo przewodnie oraz koperta, na których wymieniono składane środki odwoławcze. Zdaniem autora zażalenia, fakt zaginięcia korespondencji pomiędzy organem a WSA w Rzeszowie nie jest okolicznością, na którą strona ma jakikolwiek wpływ. Wystarczy, że uprawdopodobni okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie podlega oddaleniu.
Zgodnie z art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej "p.p.s.a.") czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Zgodnie z art. 86 § 1 p.p.s.a. – jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Powyższy wniosek należy złożyć w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny, uprawdopodobniając okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu – art. 87 § 1 i 2 p.p.s.a.
W ocenie składu orzekającego w niniejszej sprawie, strona skarżąca nie uprawdopodobniła braku winy w uchybieniu terminu do złożenia skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w R. z dnia 2 kwietnia 2015 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za październik 2008 r. Należy przypomnieć, że według strony przesyłka nadana do sądu – za pośrednictwem organu – miała zawierać 9 skarg na decyzje Dyrektora Izby Skarbowej w R. wydane w stosunku do strony w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2008 r. Powyższemu odpowiadała treść pisma przewodniego strony, załączonego do koperty mającej zawierać skargi na ww. decyzje.
Jednakże z adnotacji pracownika organu odpowiedzialnego za odbiór korespondencji wynikało, że przesyłka ta nie zawierała wszystkich pism wyszczególnionych w załączonym do niej piśmie przewodnim.
Powoływanie się przez stronę skarżącą na dowód w postaci treści pisma przewodniego nie mogło odnieść oczekiwanego przez nią skutku. Strona nie może za jego pomocą dowieść faktycznej zawartości przesyłki. Informacja o zawartości przesyłki zamieszczona w piśmie przewodnim jest prywatną notatką osoby, która ją sporządziła – tj. nadawcy. Istotne jest przy tym, że treść pisma przewodniego została podważona wskutek działań pracownika organu odpowiedzialnego za odbiór korespondencji weryfikującego zawartość nadesłanej przesyłki. Nie można przy tym zakładać, że organ podatkowy, działający w określonych ramach organizacyjnych, "zagubił" 1/3 zawartości otrzymanej przesyłki pocztowej (brakowało bowiem 3 skarg na decyzje wydane w przedmiocie podatku od towarów i usług za: marzec, lipiec i październik 2008 r.), której odbiór we właściwej formie potwierdził, a do tego sprowadza się sugestia wynikająca z treści rozpatrywanego zażalenia.
Mając powyższe na względzie Naczelny Sąd Administracyjny, w oparciu o art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.