Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 22 września 2004 r., I SA/Wr 2627/02, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu uchylił /w punkcie I/ zaskarżoną przez "L.-P. III" spółkę z o.o. w Ś.-Ś. decyzję Izby Skarbowej we W. z dnia 4 lipca 2002 r., (...), w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 1999 r., w punkcie II orzekł o wstrzymaniu wykonania uchylonej decyzji, zaś w punkcie III zasądził od Dyrektora Izby Skarbowej we W. na rzecz strony skarżącej kwotę 1.027 zł tytułem częściowego zwrotu kosztów postępowania.
Uzasadniając punkt III wyroku, Wojewódzki Sąd Administracyjny wskazał, że o kosztach orzekł na podstawie art. 200 w związku z art. 206 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270/.
W piśmie z dnia 10 listopada 2004 r. spółka "L.-P. III" wniosła zażalenie na postanowienie w zakresie kosztów sądowych zawarte w punkcie III ww. wyroku. Zdaniem strony, koszty postępowania na rzecz skarżącej spółki zostały zasądzone zbyt niskie, gdyż winny wynosić łącznie 5.249,30 zł /tj. wpis od skargi - 1.634,30 zł, opłata skarbowa od pełnomocnictwa - 15 zł i koszty zastępstwa procesowego - 3.600 zł/. Ponadto zaakcentowano, że uzasadnienie wyroku nie zawiera wyjaśnienia, z jakich przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny zastosował art. 206 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skoro skarga została uwzględniona w całości. Zdaniem skarżącej spółki, w rozpatrywanym przypadku orzeczenie o kosztach postępowania powinno zostać wydane w oparciu o art. 200 i art. 205 powołanej ustawy.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie zasługuje na uwzględnienie. Warunkiem zastosowania art. 206 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, który został powołany jako podstawa prawna rozstrzygnięcia o kosztach postępowania, jest częściowe uwzględnienie skargi. Jest to jedyna przesłanka, która musi być spełniona, aby sąd mógł zasądzić na rzecz skarżącego tylko część kosztów. Odnosi się to również do wynagrodzenia pełnomocnika /por. J. P. Tarno: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wyd. Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2005, str. 284/.
W końcowej części cytowanego przepisu wymieniono w sposób przykładowy jedną z okoliczności, której wystąpienie uprawnia do miarkowania kosztów. Odnosi się ona jedynie do spraw, w których od skargi pobiera się wpis stosunkowy. Jednakże nawet i w tym przypadku sąd nie ma obowiązku miarkowania wysokości kosztów podlegających zwrotowi. W sytuacji takiej jak rozpatrywana sprawa, gdy przedmiot zaskarżenia można przełożyć na określoną kwotę, znajdzie zastosowanie opisana przykładowo w tym przepisie sytuacja, że skarga została uwzględniona w części niewspółmiernej do wartości przedmiotu sporu ustalonej w celu pobrania wpisu.
Cytowany przepis nie przesądza kwestii, czy to częściowe uwzględnienie skargi powinno znaleźć wyraz w rozstrzygnięciu zawartym w sentencji wyroku, czy też może wynikać z uzasadnienia. W praktyce, w szczególności w sprawach ze skarg na decyzje podatkowe, często występuje konieczność uchylenia zaskarżonej decyzji w całości z uwagi na potrzebę ponownego określenia wysokości całego zobowiązania, mimo kwestionowania przez sąd w uzasadnieniu zgodności z prawem określenia lub ustalenia tylko niewielkich kwot, które decydują o wysokości tego zobowiązania. W takich wypadkach omawiany przepis art. 206 także powinien znaleźć zastosowanie. Do oceny, czy nastąpiło częściowe uwzględnienie skargi niezbędne jest bowiem porównanie wskazanego w niej określenia naruszenia prawa lub interesu prawnego w zaskarżonym akcie lub czynności /art. 57 par. 1 pkt 3 ww. ustawy/, ze stanowiskiem sądu wynikającym z wyroku /por. M. Niezgódka-Medek [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wyd. Zakamycze, Kraków 2005, str. 522/.
Uwzględniając przedstawione uwagi należy zauważyć, że zaskarżone postanowienie o kosztach, poza stwierdzeniem, że wydano je na podstawie art. 200 w związku z art. 206 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, nie zawiera uzasadnienia spełniającego wymogi art. 141 par. 4 ww. ustawy, pozwalającego na jego ocenę pod kątem przesłanek art. 206 cytowanej ustawy, co uniemożliwia jego kontrolę przez Naczelny Sąd Administracyjny /argumentację do tego rozstrzygnięcia można znaleźć dopiero w uzasadnieniu postanowienia WSA we Wrocławiu z dnia 23 maja 2005 r., I SA/Wr 2627/02, uchylonego postanowieniem NSA z dnia 9 września 2005 r., I FZ 336/04/.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia, działając na podstawie art. 185 w związku z art. 197 par. 1 i 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Odnosząc się do wniosku pełnomocnika strony wnoszącej zażalenie w zakresie kosztów postępowania zażaleniowego, należy stwierdzić, że brak jest podstaw prawnych do orzekania o zwrocie kosztów postępowania między stronami w innych orzeczeniach, kończących postępowanie w danej instancji, niż wymienione w art. 209 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zgodnie bowiem z art. 197 par. 2 ww. ustawy, do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej, tj. przepisy rozdziału 1 działu IV. Brak natomiast odesłania do odpowiedniego stosowania przepisów o zwrocie kosztów postępowania między stronami /dział V, rozdział 1/, które dawałoby podstawę do ich odpowiedniego stosowania w postępowaniu toczącego się na skutek zażalenia. Przepisy, z których wynika obowiązek ponoszenia określonego ciężaru, nie mogą zaś być interpretowane w sposób rozszerzający /por. postanowienie NSA z dnia 30 stycznia 2004 r., FZ 504/04 - nie publ..; postanowienia NSA z dnia 29 lipca 2005 r., I FZ 367-372/05 - nie publ.; także B. Gruszczyński [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek: Prawo (...), str. 527/.