Uzasadnienie
Postanowieniem zawartym w punkcie trzecim uwzględniającego skargę strony wyroku z dnia 04.09.2008 r., sygn. akt I SA/Ke 227/08, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zasądził od Dyrektora Izby Celnej w K. na rzecz Stanisława Marczaka kwotę 3117 złote tytułem zwrotu kosztów postępowania.
W zażaleniu na powyższe postanowienie Dyrektor Izby Celnej w K. podniósł, że Wojewódzki Sąd Administracyjny nie wskazał podstawy prawnej, na bazie której zasądził koszty sądowe, brak jest też merytorycznego uzasadnienia podjętego rozstrzygnięcia, co jest niezgodne z art. 163 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - zwanej dalej "popsa".
W odpowiedzi na zażalenie pełnomocnik Stanisława M. wniósł o odrzucenie zażalenia, ewentualnie o jego oddalenie z uwagi na zgodność zaskarżonego postanowienia z art. 205 popsa. W uzasadnieniu swoich wniosków pełnomocnik skarżącego wymienił braki formalne zażalenia, które jego zdaniem uniemożliwiają merytoryczną kontrolę rozstrzygnięcia. W dalszej części swojego wywodu przytoczył szczegółowe wyliczenie kosztów.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 194 § 1 pkt 9 popsa zażalenie przysługuje na postanowienia, których przedmiotem jest zwrot kosztów postępowania, jeżeli strona nie wnosi skargi kasacyjnej. W niniejszej sprawie mamy do czynienia z taką sytuacją. Nie ulega wątpliwości, iż postanowienie o zasądzeniu zwrotu kosztów postępowania sądowego w wyniku uwzględnienia skargi przez wojewódzki sąd administracyjny (art. 209 popsa) wymaga podania w uzasadnieniu orzeczenia podstawy prawnej podjętego w tym zakresie rozstrzygnięcia oraz jej wyjaśnienia. Obowiązek taki wynika z art. 166 w zw. z art. 141 § 4 popsa. W niniejszej sprawie Sąd pierwszej instancji w żaden sposób nie odniósł się w uzasadnieniu wyroku do kwestii zasądzonych kosztów, uniemożliwiając tym samym zarówno organowi odwoławczemu jak i Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu poznanie motywacji leżącej u podstaw tego rozstrzygnięcia. Brak podania podstawy prawnej czyni również niemożliwym zbadanie prawidłowości obliczenia wysokości zasądzonych kosztów postępowania.
Odnosząc się zaś do argumentacji zawartej w odpowiedzi na zażalenie, stwierdzić trzeba, że wytknięte przez jej autora braki formalne zażalenia, które tut. Sąd również dostrzega, nie uniemożliwiają przeprowadzenia merytorycznej kontroli zaskarżonego postanowienia. Trzeba bowiem pamiętać, iż postępowanie zażaleniowe cechuje mniejszy formalizm, co przejawia się m.in. w mniejszych wymaganiach stawianych zażaleniu.
Naczelny Sąd Administracyjny zwraca również uwagę, że podejmując rozstrzygnięcie w niniejszej sprawie miał na uwadze, iż identyczny spór między tymi samymi stronami tut. Sąd rozstrzygnął już w postanowieniu z dnia 21.10.2008 r. w sprawie o sygn. akt I FZ 400/08.
Przy ponownym rozpoznaniu sprawy (w zakresie przekazania) Sąd pierwszej instancji powinien podać podstawę prawną rozstrzygnięcia o kosztach, w tym również stosowne przepisy rozporządzeń wykonawczych.
Z uwagi na powyższe okoliczności Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 197 § 2 popsa orzekł jak w sentencji.