Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnegoz 27 lutego 2009 r., sygn. akt I FZ 472/08

Uzasadnienie

Z akt sprawy wynika, że skarżący B. M. wystąpił z wnioskiem o uzupełnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 24 czerwca 2008 r. w zakresie kosztów sądowych. Skarżący argumentował, że Sąd uwzględnił jedynie koszty związane z wpisem, pomijając koszty zastępstwa procesowego.

Postanowieniem z dnia 28 sierpnia 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odmówił uzupełnienia wyroku.

Pismem z dnia 8 września 2008 r. skarżący wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego w zażalenie w/w postanowienie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił to zażalenie, uznając, że skarżone postanowienie nie mieści się w katalogu postanowień, o których mowa w art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej - P.p.s.a.), wobec czego nie przysługuje na nie zażalenie. W związku z tym Sądu uznał, że zażalenie skarżącego jest niedopuszczalne i podlega odrzuceniu na mocy art. 178 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a. Do postępowania toczącego się na skutek zażalenia odpowiednio stosuje się przepisy o skardze kasacyjnej (art. 197 § 2 P.p.s.a.), ta zaś podlega odrzuceniu przez Sąd na posiedzeniu niejawnym jeśli jest niedopuszczalna (art. 178 P.p.s.a.).

W zażaleniu na powyższe postanowienie WSA w Lublinie Strona zakwestionowała stanowisko sądu I instancji i wskazała, że zgodnie z art. 194 § 1 pkt 9 P.p.s.a. zażalenie przysługuje na postanowienie, którego przedmiotem jest zwrot kosztów sądowych.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Przede wszystkim należy mieć na uwadze, że postanowienie będące przedmiotem odrzuconego zażalenia, dotyczy odmowy uzupełnienia wyroku. Wprawdzie wniosek o uzupełnienie wyroku dotyczył kosztów postępowania, jednak należy uznać, że zasadniczo Wojewódzki Sąd Administracyjny wydał postanowienie w przedmiocie odmowy uzupełnienia wyroku, a nie w przedmiocie kosztów postępowania.

Jednocześnie zgodnie z art. 194 § 1 P.p.s.a., zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia, których przedmiotem jest:

1. 1) przekazanie sprawy innemu sądowi administracyjnemu;
2. 2) wstrzymanie lub odmowa wstrzymania wykonania decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, o których mowa w art. 61;
3. 3) zawieszenie postępowania i odmowa podjęcia zawieszonego postępowania;
4. 4) odmowa sporządzenia uzasadnienia wyroku;
5. 5) sprostowanie lub wykładnia orzeczenia albo ich odmowa;
6. 6) oddalenie wniosku o wyłączenie sędziego;
7. 7) odrzucenie skargi kasacyjnej;
8. 8) odrzucenie zażalenia;
9. 9) zwrot kosztów postępowania, jeżeli strona nie wnosi skargi kasacyjnej;
10. 10) ukaranie grzywną.

Żaden z powyższych punktów nie wskazuje, że przedmiotem zażalenie może być postanowienie o odmowie uzupełnienia wyroku. Również inne przepisy nie przewidują możliwości złożenia takiego zażalenia. W świetle powyższego należy uznać, że sąd I instancji - odrzucając zażalenie na postanowienie o odmowie uzupełnienie wyroku - postąpił prawidłowo, stosując w tym zakresie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a.

Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny - na podstawie art. 184 w związku z art. 197 P.p.s.a. - orzekł jak w sentencji.