Uzasadnienie
Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 26 lutego 2015 r., sygn. akt I FZ 49/15, oddalił zażalenie Z. K. (dalej: "skarżący") na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 13 stycznia 2015 r. r., sygn. akt I SA/Łd 325/14, odmawiające przyznania skarżącemu prawa pomocy w sprawie z jego skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w L. z dnia 27 stycznia 2014 r. w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2008 r.
W piśmie z 4 kwietnia 2015 r. skarżący wskazał, że "odwołuje się" od powołanego wyżej postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego, podnosząc argumenty dotyczące swojego stanu zdrowia oraz wyrażając niezadowolenie z działań organów podatkowych.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Z uwagi na wynikającą z pisma skarżącego intencję zaskarżenia postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 26 lutego 2015 r., I FZ 49/15, pismo to należy uznać za zażalenie. Zażalenie takie, jako niedopuszczalne, podlega odrzuceniu, gdyż postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego są prawomocne, tj. nie przysługują od nich żadne środki odwoławcze - por. art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: "p.p.s.a."), który nie przewiduje możliwości wniesienia zażalenia od postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego, w powiązaniu z art. 168 § 1 i art. 193 tej ustawy. W rezultacie wola skarżącego odwołania się do "Sądu Apelacyjnego" nie może przynieść spodziewanych skutków.
Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 178 w związku z art. 180 i 197 § 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.