Uzasadnienie
Postanowieniem z 3 listopada 2017 r., sygn. akt III SA/Wa 2295/17, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił I. sp. z o.o. z siedzibą w W. wstrzymania wykonania decyzji Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z 27 kwietnia 2017 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za czerwiec 2014 r.
Sąd I instancji w uzasadnieniu do powyższego postanowienia wskazał, że Strona w skardze na opisaną decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej zawarła wniosek o wstrzymanie jej wykonania. Argumentując wniosek Skarżąca podała, że wykonanie kwestionowanej decyzji w całości może spowodować trudne do odwrócenia skutki w zakresie utraty wykwalifikowanych pracowników, którzy z uwagi na opóźnienia w wypłacie wynagrodzeń mogą odejść z pracy, a stanowią oni podstawę działalności Skarżącej w przedmiocie świadczenia usług serwisowych na rzecz kontrahentów. WSA w Warszawie stwierdził, że wobec tego, iż Skarżąca nie przedłożyła z wnioskiem żadnej dokumentacji, która obrazowałaby okoliczności powołane w tymże wniosku jako przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania decyzji, w szczególności dokumentacji dotyczącej sytuacji finansowej Skarżącej, nie można przyjąć, że wykazała ona zasadność udzielenia jej ochrony tymczasowej przewidzianej w art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej: P.p.s.a.).
Strona zaskarżyła postanowienie WSA w całości, zarzucając mu naruszenie art. 61 § 3 P.p.s.a., poprzez odmowę wstrzymania wykonania kwestionowanej decyzji, mimo że istniały realne przesłanki ku temu. W ocenie Skarżącej, są podstawy do tego by przyjąć, iż wykonanie przedmiotowej decyzji spowoduje trudne do odwrócenia skutki z uwagi na: utratę - wobec trudności z regularną wypłatą wynagrodzeń - wykwalifikowanych pracowników, stanowiących podstawę działalności Skarżącej, spadek przychodów Skarżącej ze względu na ograniczenie możliwości udziału w przetargach i w konsekwencji zagrożenie związane z jej niewypłacalnością i koniecznością ogłoszenia upadłości. Do zażalenia Skarżąca załączyła szereg dokumentów potwierdzających jej sytuację finansową, w tym rachunki zysków i strat, bilanse aktywów i pasywów za 2017 r.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Przepis art. 61 § 3 P.p.s.a. przewiduje możliwość wstrzymania przez sąd wykonania zaskarżonego aktu lub czynności na wniosek strony, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia stronie znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zarówno w doktrynie, jak i w orzecznictwie, wskazuje się, że warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wskazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków i ich konkretyzacja w przedstawionym przez stronę materiale dowodowym. To w interesie strony leży takie sformułowanie wniosku, by był on precyzyjny i dotyczył konkretnych zagrożeń.
Również w jej interesie leży poparcie tychże twierdzeń stosownymi dokumentami. Uprawdopodobnienie okoliczności wskazanych we wniosku nie oznacza bowiem gołosłownego stwierdzenia przez podmiot powołujący się na te okoliczności, że one zachodzą (por. postanowienie NSA z 26 sierpnia 2014 r., II FSK 998/14, z 13 listopada 2014 r., II FZ 1504/14, dostępne w internetowej bazie orzeczeń CBOIS).
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że zażalenie Strony nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż kwestionowane postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie odpowiada prawu.
Analizując argumentację zaprezentowaną przez Skarżącą w toku niniejszego postępowania uznać należy, że nie wykazała ona, iż w niniejszej sprawie zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W tym miejscu podkreślenia wymaga, że Skarżąca we wniosku wprawdzie przytoczyła ustawowe przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, wskazując na okoliczności, które - jej zdaniem - potwierdzają zaistnienie tychże przesłanek w niniejszej sprawie (tj. utrata wykwalifikowanych pracowników, na pracy których opiera się działalność Skarżącej, z uwagi na problemy z wypłatą wynagrodzeń wynikające z trudnej sytuacji finansowej Skarżącej, a nadto ograniczona możliwość uczestniczenia w przetargach ze względu na przejściowe trudności w uzyskaniu przez Skarżącą zaświadczenia o niezaleganiu w podatkach). Nie przedłożyła jednak żadnej dokumentacji, która potwierdzałaby powyższe okoliczności i tym samym wskazywałaby na prawdopodobieństwo wyrządzenia Skarżącej znacznej szkody lub wystąpienia trudnych do odwrócenia skutków w efekcie wykonania kwestionowanej decyzji.
W związku z powyższym za trafne należy uznać stanowisko Sądu I instancji sprowadzające się do stwierdzenia, że Strona nie wykazała w sposób niebudzący wątpliwości istnienia przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania skarżonej decyzji.
Na ocenę Naczelnego Sądu Administracyjnego w zakresie prawidłowości zaskarżonego postanowienia Sądu I instancji nie ma przy tym wpływu zawarta w zażaleniu dodatkowa argumentacja odnośnie okoliczności przywołanych we wniosku na poparcie żądania w zakresie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji oraz nadesłane z zażaleniem dokumenty obrazujące sytuację finansową i możliwości płatnicze Skarżącej. Naczelny Sąd Administracyjny na obecnym etapie postępowania analizuje bowiem trafność rozstrzygnięcia WSA w Warszawie na chwilę orzekania przez ten Sąd w zakresie wniosku o wstrzymanie wykonania kwestionowanej decyzji organu podatkowego, a ta - w okolicznościach tej sprawy, mając na uwadze treść przedmiotowego wniosku i jego uzasadnienie - nie budzi wątpliwości.
Jednocześnie Naczelny Sąd Administracyjny nadmienia, że postanowienia w sprawie wstrzymania aktu lub czynności sąd może zmienić w każdym czasie w razie zmiany okoliczności, o czym stanowi art. 61 § 4 P.p.s.a. To jednak w interesie strony leży takie sformułowanie wniosku, aby powołane w nim okoliczności wskazywały na wystąpienie w jej przypadku przesłanek z art. 61 § 3 i 4 P.p.s.a. oraz poparcie zawartych we wniosku twierdzeń stosownymi dokumentami. Sąd musi mieć bowiem wiedzę o okolicznościach przemawiających za wstrzymaniem wykonania aktu lub czynności, jak również możliwość zweryfikowania tej wiedzy w oparciu o stosowną dokumentację, której dostarczenie obciąża stronę.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny - na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a. - orzekł, jak w sentencji.