Uzasadnienie
W wyniku wstępnego badania zażalenia S. P. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 16 stycznia 2012 r., sygn. akt I SA/Rz 13/12 wzywające do uiszczenia wpisu od skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w R. z dnia 10 listopada 2011 r. w kwocie 500 zł, Naczelny Sąd Administracyjny dostrzegł, że nie spełnia ono wszystkich wymagań formalnych. W aktach sprawy brak jest bowiem dokumentu pełnomocnictwa udzielonego L. P. do reprezentowania strony w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.
Zgodnie z treścią art. 34 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej P.p.s.a.), strony i ich organy lub przedstawiciele ustawowi mogą działać przed sądem osobiście lub przez pełnomocników.
Zażalenie jest pismem procesowym, które zgodnie z art. 194 § 3 P.p.s.a. powinno czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać wskazanie zaskarżonego postanowienia i wniosek o jego zmianę lub uchylenie, jak również zwięzłe uzasadnienie. Przepisy prawa poza jednym wyjątkiem umieszczonym w art. 194 § 4 P.p.s.a. nie nakładają na zażalenie wymogu sporządzenia go przez profesjonalnego pełnomocnika.
Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy należy zauważyć, że w aktach Sądu pierwszej instancji znajduje się pełnomocnictwo (k.5) udzielone L. P. przez S. P. do występowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Rzeszowie w sprawie skargi na wydane błędnie decyzje Dyrektora Izby Skarbowej w R.. Ponieważ z akt sprawy wynika, iż celem strony jest wniesienie przedmiotowego zażalenia do Sądu należy wezwać pełnomocnika wnoszącego zażalenie w imieniu strony do uzupełnienia braków poprzez przedstawienie pełnomocnictwa upoważniającego do działania w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 180 P.p.s.a. postanowił jak w sentencji.