Uzasadnienie
- 1. Przedmiot zażalenia i podmiot je wnoszący.
- 1.1. J. J. (dalej: Skarżący) pismem z dnia 18 sierpnia 2023 r., zatytułowanym "Zażalenie", zaskarżył w całości postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie (dalej: WSA w Krakowie lub Sąd pierwszej instancji) z dnia 19 kwietnia 2023 r., sygn. akt I SA/Kr 781/19.
- 1.2. Postanowieniem tym Sąd odrzucił zażalenie Skarżącego z dnia 7 stycznia 2022 r. na postanowienie WSA w Krakowie z dnia 8 grudnia 2021 r., sygn. akt I SA/Kr 781/19, z uwagi na nieuzupełnienie braku fiskalnego. Skarżący nie uiścił bowiem, mimo prawidłowego wezwania, wpisu od wymienionego zażalenia.
- 2. Relacja ze stanu sprawy.
- 2.1. Zaskarżone obecnie postanowienie WSA w Krakowie z dnia 19 kwietnia 2023 r. zostało wydane w warunkach uprzednio złożonych przez Skarżącego dziewięciu innych pism, które wniósł on jako zażalenia od postanowień i zarządzeń wydanych w postępowaniu sądowym, niezależnie od zaskarżalności tych aktów, czy respektowania wymogów formalnych i fiskalnych właściwych dla zażaleń.
Mianowicie, Skarżący - po złożeniu skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia 26 kwietnia 2019 r. w przedmiocie zwrotu podatku akcyzowego od paliwa rolniczego, która zainicjowała postępowanie sądowoadministracyjne w tej głównej sprawie, a przed wniesieniem pisma z dnia 18 sierpnia 2023 r. - wniósł następujące zażalenia:
- 1) z dnia 22 października 2019 r. na postanowienie WSA w Krakowie z dnia 27 września 2019 r. odrzucające jego skargę z uwagi na nieusunięcie braku formalnego w zakresie podania wartości przedmiotu zaskarżenia [w odpowiedzi na wezwanie sądowe do usunięcia tego braku formalnego Skarżący podał: "Wartość przedmiotu zaskarżenia jest odpowiednia i dynamiczna bowiem zależy od zaniechań Urzędów w toku ich przestępczej działalności."];
- 2) z dnia 8 stycznia 2020 r. na postanowienie WSA w Krakowie z dnia 11 grudnia 2019 r. o odrzuceniu zażalenia na postanowienie z ppkt 1 z uwagi na nieusunięcie braków formalnych wniesionego środka zaskarżenia;
- 3) z dnia 6 sierpnia 2020 r. na postanowienie WSA w Krakowie z dnia 19 marca 2020 r. o odrzuceniu zażalenia na postanowienie z ppkt 2 z uwagi na nieusunięcie braków formalnych wniesionego środka zaskarżenia;
- 4) z dnia 16 grudnia 2020 r. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z dnia 26 listopada 2020 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia na postanowienie z ppkt 3 [postanowieniem z dnia 25 sierpnia 2021 r., sygn. akt I FZ 161/21, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie na wymienione zarządzenie];
- 5) z dnia 10 listopada 2021 r. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z dnia 21 października 2021 r. wzywające do wykonania prawomocnego zarządzenia z ppkt 4 w przedmiocie wpisu sądowego;
- 6) z dnia 7 stycznia 2022 r. na postanowienie WSA w Krakowie z dnia 8 grudnia 2021 r. o odrzuceniu zażalenia na zarządzenie z ppkt 5 z uwagi na jego niedopuszczalność;
- 7) z dnia 29 kwietnia 2022 r. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z dnia 15 kwietnia 2022 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia na postanowienie z ppkt 6 [postanowieniem z dnia 27 października 2022 r., sygn. akt I FZ 181/22, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie na wymienione zarządzenie].
- 8) z dnia 31 marca 2023 r. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z dnia 11 stycznia 2023 r. wzywające do wykonania prawomocnego zarządzenia z ppkt 7 w przedmiocie wpisu sądowego.
Dla porządku wskazać jeszcze należało, że postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego wymienione w ppkt 7 również zostało przez Skarżącego zaskarżone przez wniesienie zażalenia z dnia 25 listopada 2022 r. Dwoma odrębnymi postanowieniami z dnia 11 sierpnia 2023 r. WSA w Krakowie orzekł kolejno o odrzuceniu ostatnio wymienionego zażalenia oraz zażalenia dotyczącego zarządzenia z ppkt 8, jako niedopuszczalnych, bo mających za przedmiot w pierwszym przypadku prawomocne i niezaskarżalne postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego, w drugim zaś niezaskarżalne zarządzenie wzywające do wykonania prawomocnego zarządzenia o wpisie sądowym.
2.2. Zaskarżonym w niniejszej sprawie postanowieniem z dnia 19 kwietnia 2023 r. WSA w Krakowie w związku z tym, że Skarżący mimo wezwania nie uiścił wpisu sądowego od zażalenia z dnia 7 stycznia 2022 r. na postanowienie przywołane w pkt 2.1 ppkt 6, odrzucił to zażalenie na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 259; dalej: P.p.s.a.).
2.3. Nie zgadzając się z tym rozstrzygnięciem Skarżący złożył pismo z dnia 18 sierpnia 2023 r., zatytułowane "Zażalenie", w którym wniósł między innymi o "natychmiastowe wydanie zakazu rabowania mienia prywatnego" przez wojewodę m., starostę o., prezydenta O., Radę Miasta O., Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Krakowie, WSA w Krakowie.
Uzasadniając wystąpienie Skarżący wyraził zapatrywanie, że: "Nie sposób podzielić poglądu Sądu bowiem jest sprzeczny z literą obowiązującego prawa, przytoczonego w doniesieniach i wnioskach. Sąd nie ustosunkował się do zarzutów, nie podjął czynności wynikający[ch] z obow[i]ązującego prawa i obowiązku. Sąd nie dostarczył kopii wniosków o ściganie, nadzór Prokuratora Generalnego do którego obowiązków należy wystąpienie w sprawie z Urzędu i złożenie kasacji. Sąd nie dostarczył kopii wniosków o nadzór Prezesa Rady Ministrów nad Prokuratorem Generalnym do którego obowiązków należy wystąpienie w sprawie z Urzędu oraz nadzór nad urzędami terytorialnymi działającymi bezprawnie.".
- 3. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
- 3.1. W piśmie z dnia 18 sierpnia 2023 r., stanowiącym przedmiot oceny sądowej w niniejszym postępowaniu na tle powodów wydania zaskarżonego postanowienia z dnia 19 kwietnia 2023 r., nie przedstawiono żadnego uzasadnienia faktycznego i prawnego mogącego posłużyć podważeniu zgodności z prawem wskazanego tu postanowienia Sądu pierwszej instancji.
Wobec obiektywnego istnienia w tym postępowaniu przedmiotu zażalenia w postaci wydanego już postanowienia WSA w Krakowie z dnia 19 kwietnia 2023 r., mimo pewnych wątpliwości co do zasadności plasowania pisma Skarżącego z dnia 18 sierpnia 2023 r. jako wypełniającego warunki środka prawnego będącego zażaleniem, Naczelny Sąd Administracyjny uznał za dopuszczalne procedowanie nad wskazanym pismem w trybie właściwym dla zażaleń, a w ślad za tym za nieodzowne zajęcie stanowiska motywowanego jak niżej. Sprawa główna ze skargi Skarżącego wymaga bowiem tego, aby doszło do zakończenia dalszego jej procedowania w zakresach zdecydowanie pobocznych, generowanych w sposób, który przestał już służyć realizacji uzasadnionych praw strony.
3.2. Zakwalifikowane jak wyżej zażalenie ujęte w piśmie z dnia 18 sierpnia 2023 r. nie zasługiwało na uwzględnienie. Oczekiwanie Skarżącego odnośnie do uchylenia zaskarżonego nim postanowienia Sądu pierwszej instancji, niezależnie od treści przedstawionych w przywołanym wyżej piśmie, było całkowicie nieuprawnione.
3.3. Podstawę prawną zaskarżonego postanowienia z dnia 19 kwietnia 2023 r. stanowił art. 220 § 3 P.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.
3.4. W realiach niniejszej sprawy przypomnienia zatem wymagało, że Skarżący został prawidłowo wezwany na podstawie zarządzenia z dnia 15 kwietnia 2022 r. do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł od zażalenia wniesionego pismem z dnia 7 stycznia 2022 r.
Stanowisko o prawidłowości zarządzenia z dnia 15 kwietnia 2022 r. przedstawiono w prawomocnym (ex lege) postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 października 2022 r., sygn. akt I FZ 181/22. Ocena zawarta w tym orzeczeniu była wiążąca zarówno dla Skarżącego, jak i Naczelnego Sądu Administracyjnego oraz innych sądów, w tym WSA w Krakowie, a to po myśli art. 170 P.p.s.a.
W tych okolicznościach właściwe było więc działanie Sądu pierwszej instancji wyrażające się skierowaniem do Skarżącego - stosownie do zarządzenia z dnia 11 stycznia 2023 r. - wezwania do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 15 kwietnia 2022 r. w przedmiocie wpisu sądowego.
Dodatkowo w ramach niniejszej sprawy należało jedynie zasygnalizować - bo stanowi to przedmiot szerszej wypowiedzi Naczelnego Sądu Administracyjnego w innej sprawie z zażalenia Skarżącego zarejestrowanej pod sygn. akt I FZ 82/24 - że brak akceptacji Skarżącego dla postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego w sprawie o sygn. akt I FZ 181/22 oraz zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 11 stycznia 2023 r. (a de facto pisma sądowego stanowiącego realizację tego zarządzenia o wezwaniu do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 15 kwietnia 2022 r. w przedmiocie wpisu sądowego) wyrażające się wniesieniem przez Skarżącego kolejnych pism zatytułowanych "Zażalenie" (odpowiednio pisma z dnia 22 listopada 2022 r. i z dnia 31 marca 2023 r.) nie mogła mieć tu żadnego prawnego znaczenia.
Natomiast ważka pozostawała okoliczność, że Skarżący pomimo opatrzonego prawidłowym pouczeniem wezwania sądowego do uiszczenia wpisu od zażalenia z dnia 7 stycznia 2022 r. na postanowienie WSA w Krakowie z dnia 8 grudnia 2021 r., czynności tej nie dokonał (nie uiścił należnego od tego zażalenia wpisu).
W ustalonych okolicznościach faktycznych obiektywnie ziściły się więc przesłanki do zastosowania przez Sąd pierwszej instancji art. 220 § 3 P.p.s.a. i na podstawie tego przepisu odrzucenia zażalenia Skarżącego z dnia 7 stycznia 2022 r.
Zaskarżone postanowienie WSA w Krakowie, orzekające o tym odrzuceniu, nie mogło być zatem ocenione jako naruszające prawo.
- 3.5. Nie znajdując tym samym podstaw do uwzględnienia zażalenia, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 ab initio w związku z art. 197 § 1 i § 2 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.