Uzasadnienie
- 1. Postanowienie Sądu pierwszej instancji
- 1.1. Postanowieniem z 21 listopada 2019 r. w sprawie I SA/Kr 966/19 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił skargę J. sp. z o.o. z siedzibą w K. (dalej: Strona lub Spółka) na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Krakowie z dnia 6 czerwca 2019 r., nr 1201-IOV-3.4103.89.2019.3 w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie.
- 1.2. Podstawę prawną rozstrzygnięcia wydanego przez Sąd pierwszej instancji stanowił przepis art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2018 r. poz. 1302, z późn. zm.; dalej: P.p.s.a.).
W uzasadnieniu postanowienia Sąd stwierdził, że zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 29 sierpnia 2019 r. wezwano Stronę do uiszczenia wpisu od skargi w terminie siedmiu dni od daty doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka zawierająca to zarządzenie była dwukrotnie awizowana (2 i 10 września 2019 r.). Przesyłkę doręczono w trybie fikcji doręczenia w dniu 16 września 2019 r. Biorąc pod uwagę, że wpis od skargi nie wpłynął w zakreślonym terminie (do 23 września 2019 r.) skarga podlegała odrzuceniu.
2. Zażalenie
Spółka w zażaleniu (wniesionym w piśmie z dnia 23 grudnia 2019 r. wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu) na opisane postanowienie wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia. Podniosła, że nie otrzymała awiz pod adresem z którego korzysta, tj. [....].
- 3. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
- 3.1. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
- 3.2. Na podstawie art. 65 § 1 P.p.s.a., Sąd dokonuje doręczeń przez operatora pocztowego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe przez swoich pracowników lub przez inne upoważnione przez sąd osoby lub organy albo za pomocą środków komunikacji elektronicznej, na warunkach określonych w art. 74a. Zgodnie z art. 73 § 1 P.p.s.a., w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65 - 72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (art. 73 § 2 P.p.s.a). W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (§ 3). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1 (art. 73 § 4 P.p.s.a.).
Jak trafnie wskazał Sąd pierwszej instancji z akt sprawy wynika, że korespondencja zawierająca zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z dnia 29 sierpnia 2019 r. została skutecznie doręczona Spółce. Przesyłka była bowiem dwukrotnie awizowana w dniach 2 i 10 września 2019 r. Zawiadomienie o możliwości jej odbioru z placówki "[...]" pozostawiono w odbiorczej skrzynce pocztowej adresata. W związku z niepodjęciem przesyłki z placówki została ona zwrócona nadawcy (WSA w Krakowie) i zasadnie została uznana za doręczoną w dniu 16 września 2019 r. - znajduje to odzwierciedlenie w adnotacjach i pieczęciach naniesionych na zwróconej kopercie czytanych łącznie z dokumentem - "POTWIERDZENIE ODBIORU".
Termin do uiszczenia wpisu od skargi upływał zatem 23 września 2019 r., a Spółka nie uiściła żądanej od niej opłaty. W konsekwencji zasadnie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił skargę jako nieopłaconą.
- 3.3. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.
- 3.4. Jednocześnie należało wyjaśnić, że motywy Strony w obszarze braku winy w nieuiszczeniu opłaty sądowej, nie mogły być przedmiotem rozważań w niniejszej sprawie wywołanej zażaleniem. Kwestie te powinny być przedmiotem oceny w postępowaniu z wniosku Spółki o przywrócenie terminu.