Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 30 marca 2022 r., sygn. akt III SA/Łd 831/21 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę M. C. na postanowienie Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] lipca 2021 r. w przedmiocie oddalenia zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym.
M. C. złożył skargę kasacyjną od powyższego wyroku wraz z wnioskiem o wstrzymanie wykonania tytułów wykonawczych z dnia [...] stycznia 2021 r. o numerach od [...] do [...] ze względu na ryzyko zaistnienia po stronie skarżącego niepowetowanej szkody, związane z prowadzeniem wobec skarżącego postępowania egzekucyjnego za świadczeń emerytalnych, które skarżący w całości przeznacza na leczenie oraz bieżące utrzymanie i z których nie jest w stanie poczynić żadnych oszczędności.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm.; dalej "p.p.s.a.") sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, że chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego bądź wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu.
Jednak przedmiotem wstrzymania mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w tym akcie. Nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania i w związku z tym nie każdy wymaga wykonania (por. postanowienie NSA z 30 czerwca 2015 r., sygn. akt II GZ 306/15).
Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 599), w rozdziale 4 – zawieszenie i umorzenie postępowania egzekucyjnego, w zawartym w nim art. 56 § 3 i 4, w sposób jednoznaczny określa, że do zawieszenia postępowania egzekucyjnego władnym jest organ egzekucyjny zaś na postanowienie tego organu o zawieszeniu lub odmowie zawieszenia postępowania egzekucyjnego służy zażalenie.
Zawieszenie postępowania egzekucyjnego, nie leży w kompetencji sądu administracyjnego, albowiem w tej materii jedynie władnym do podjęcia ogólnie rozumianej decyzji o zawieszeniu postępowania egzekucyjnego jest organ egzekucyjny - prowadzący egzekucję (por. postanowienie NSA z dnia 3 września 2013 r., sygn. akt II FSK 1887/13).
Brak podstaw do zastosowania art. 61 § 3 p.p.s.a., przez sąd administracyjny tyczy się również żądania wstrzymania wykonania tytułów wykonawczych. Tytuł wykonawczy nie mieści się bowiem w kategorii decyzji lub postanowień, o których mowa w art. 61 § 2 pkt 1 p.p.s.a. oraz aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej, o których mowa w pkt 2 powołanego przepisu. Tytuł wykonawczy jest dokumentem urzędowym stanowiącym dowód istnienia niewykonania obowiązku wynikającego z przepisu prawa (por. postanowienie NSA z dnia 11 lipca 2013 r., sygn. akt II FZ 340/13).
Wobec powyższego nie było w sprawie przesłanek warunkujących możliwość wstrzymania wykonania tytułów wykonawczych, gdzie wyłącznie władnym jest organ egzekucyjny. Sądy administracyjne nie mają bowiem kompetencji do zastępowania organów egzekucyjnych w przedstawionym zakresie.
Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.