Uzasadnienie
W postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z 8 marca 2019 r. sygn. akt I GSK 189/19 dotyczącym pozostawienia skargi kasacyjnej bez rozpatrzenia w sprawie ze skargi kasacyjnej P.M. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 8 stycznia 2019 r. sygn. akt V SA/Wa 1832/18 w sprawie ze skargi P.M. na informację Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości z dnia [...] października 2018 r. w przedmiocie negatywnej oceny projektu omyłkowo oznaczono zaskarżone orzeczenie Sądu I instancji, poprzez wpisanie w wierszu dziewiątym od góry postanowienia błędnej nazwy "wyrok" zamiast prawidłowej "postanowienie".
W uzasadnieniu tego postanowienia zaś, w wersie czwartym od góry (na str.
- 2) oraz w wersie dziewiątym i ósmym od dołu (na str. 3), również błędnie określono zaskarżone orzeczenie Sądu I instancji jako "wyrok" zamiast prawidłowo wskazać "postanowienie".
Należy stwierdzić, że wskutek błędu pisarskiego niedokładnie określono zaskarżone orzeczenie, zamiast postanowienia wskazano że jest nim wyrok. Z akt sprawy wynika bowiem, że przedmiotem zaskarżenia jest postanowienie WSA w Warszawie z dnia 8 stycznia 2019 r. Błąd w nazwie zaskarżonego orzeczenia stanowi oczywistą omyłkę, o której mowa w art. 156 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.; dalej: p.p.s.a.). Zgodnie z tym przepisem, Sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki (§ 1), sprostowanie sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym (§ 2 zd. 1).
Zaistniały błąd, o oczywistym charakterze, wymagał sprostowania i dlatego stosownie do art. 156 § 1 i § 2 w zw. z art. 193 p.p.s.a. NSA postanowił jak w sentencji.