Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 20 lutego 2015 r. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną Auto Handel K. M. i A. S. Spółki jawnej w C. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 1 października 2013 r. sygn. akt I SA/Gd 853/13 oraz zasądził na rzecz Dyrektora Izby Celnej w G. 1200 zł tytułem kosztów postępowania kasacyjnego.
Na powyższe postanowienie w przedmiocie kosztów, Auto Handel K. M. i A. S. Spółki jawnej w C. złożyła zażalenie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie, jako niedopuszczalne, należało odrzucić.
Naczelny Sąd Administracyjny odnosząc się do sformułowanego wniosku o skierowanie pytania prawnego do Trybunału Konstytucyjnego – nie powziął wątpliwości co do zgodności wskazanych przepisów z Konstytucją RP.
Zgodnie z art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej p.p.s.a., zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia wyliczone enumeratywnie w tym przepisie (pkt 1-10).
Z treści art. 15 § 1 pkt 1, art. 173 § 1 i art. 194 § 1 p.p.s.a wynika, że Naczelny Sąd Administracyjny jest właściwy do rozpoznawania środków odwoławczych, tj. skargi kasacyjnej i zażaleń od wyroków i postanowień wojewódzkich sądów administracyjnych stosownie do przepisów tej ustawy. Natomiast ustawa ta nie zawiera przepisu, który dopuszczałby możliwość rozpoznawania w trybie określonym w jej przepisach, skargi kasacyjnej bądź zażalenia od orzeczeń wydanych przez Naczelny Sąd Administracyjny.
Orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego stają się prawomocne z chwilą ich wydania i nie podlegają zaskarżeniu w drodze zwyczajnych środków odwoławczych (art. 168 § 1 p.p.s.a.). Podstawy wniesienia zażalenia na postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego nie daje art. 194 § 1 p.p.s.a., ponieważ przepis ten dotyczy jedynie postanowień wojewódzkiego sądu administracyjnego. Powyższe potwierdza ugruntowane w tej kwestii stanowisko zarówno sądów, jak i doktryny (por. postanowienia NSA: z dnia 9 marca 2011 r., II GZ 286/10; z dnia 22 lutego 2011 r., II GZ 224/10; z dnia 9 grudnia 2009 r., II GZ 187/07; z dnia 14 kwietnia 2004 r., GSK 68/04, http://orzeczenia.nsa.gov.pl; J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Wydanie 4, Warszawa 2010, str. 482; B. Dauter, Metodyka pracy sędziego sądu administracyjnego, Wydanie 2, Warszawa 2009 r., str. 530).
Z powyższych względów, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 178 w zw. z art. 193 i art. 197 § 2 p.p.s.a. odrzucił zażalenie.