Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach postanowieniem z dnia 21 marca 2018 r., sygn. akt IV SA/Gl 139/18, wydanym na podstawie art. 61 ust. 7 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (Dz. U. z 2017 r., poz. 1460 ze zm. – dalej: u.z.r.p.), pozostawił bez rozpatrzenia skargę I. P. S.A. w C. na pismo Zarządu Województwa [...] z dnia [...] stycznia 2018 r. [...] w przedmiocie negatywnego rozstrzygnięcia protestu dotyczącego oceny formalnej wniosku o dofinansowanie projektu w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa [...] na lata 2014 – 2020.
W uzasadnieniu Sąd I instancji podniósł, że I. P. S.A. w C. reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na pismo Zarządu Województwa [...] z dnia [...] stycznia 2018 r. w przedmiocie negatywnego rozstrzygnięcia protestu. W wykonaniu zarządzenia Zastępcy Przewodniczącego Wydziału z [...] lutego 2018 r. wezwano stronę skarżącą do uzupełnienia dokumentacji poprzez dołączenie do skargi zaskarżonego pisma organu z [...] stycznia 2018 r. wraz z ewentualnymi załącznikami w terminie 7 dni od otrzymania wezwania, pod rygorem pozostawienia skargi bez rozpatrzenia.
Sąd I instancji uznał, że pomimo prawidłowego doręczenia wezwania w dniu [...] lutego 2018 r. z jednoczesnym pouczeniem o konsekwencjach prawnych niedokonania powyższej czynności, skarżąca Spółka nie nadesłała oryginału lub uwierzytelnionej kopii kompletnej skargi w wyznaczonym terminie, który upłynął w dniu [...] lutego 2018 r. WSA podkreślił, że w przesłanej do Sądu korespondencji obejmującej liczne dokumenty brak było pisma Zarządu Województwa [...] z [...] stycznia 2018 r.
Spółka wniosła skargę kasacyjną od powyższego postanowienia, zaskarżając go w całości i wnosząc o jego uchylenie oraz zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa adwokackiego według norm przepisanych.
Zaskarżonemu postanowieniu skarżąca zarzuciła naruszenie prawa materialnego poprzez błędną jego wykładnię oraz niewłaściwe zastosowanie, a także naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, w postaci:
- - art. 61 ust. 6 pkt 2 w zw. z art. 61 ust. 7 u.z.r.p. poprzez przyjęcie, że skarżąca nie uzupełniła braków formalnych skargi polegających na nie dołączeniu do wniesionej skargi dokumentacji określonej w art. 61 ust. 3 u.z.r.p., podczas gdy do skargi z dnia [...] lutego 2018 r. zostało załączone rozstrzygnięcie protestu (pismo Zarządu Województwa [...] z dnia [...] stycznia 2018 r.), a także pismem nadanym dnia [...] marca 2018 r. skarżąca uzupełniła braki formalne skargi poprzez dołączenie żądanych dokumentów, w tym pismo Zarządu Województwa [...] z dnia [...] stycznia 2018 r.
- - art. 61 ust. 6 pkt 2 u.z.r.p. w zw. z art. 61 ust. 3 u.z.r.p., przez uznanie, iż brak było kompletnej dokumentacji pozwalającej na rozpoznanie skargi, podczas kiedy pismem z dnia [...] lutego 2017 r. organ Zarząd Województwa [...] - Instytucja Zarządzająca RPO WSL kierując odpowiedź na skargę wnioskodawcy I. P. S.A. z dnia [...] lutego 2018 r., załączyła pismo Zarządu Województwa [...] z dnia [...] stycznia 2018 r., co stanowiło o tym, iż Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach dysponował kompletną dokumentacją pozwalającą na rozpoznanie skargi.
Argumentację na poparcie powyższych zarzutów skarżąca zawarła w uzasadnieniu skargi kasacyjnej.
Organ w odpowiedzi na skargę kasacyjną wniósł o jej oddalenie i zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna zasługuje na uwzględnienie lecz z innych względów niż w niej wskazane.
W rozpoznawanej sprawie skarga do Sądu I instancji została złożona na podstawie art. 61 ust. 1 u.z.r.p., zgodnie z którym wnioskodawcy w przypadku nieuwzględnienia protestu przysługuje prawo wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Ustawa o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 reguluje tryb wnoszenia skargi do sądu administracyjnego w tego rodzaju sprawach, stanowiąc w art. 61 ust. 2 ustawy, że skargę wnosi się bezpośrednio do sądu wraz z kompletną dokumentacją. W myśl zaś art. 61 ust. 3 u.z.r.p., kompletną dokumentację stanowią wniosek o dofinasowanie (pkt 1), informacja o wynikach oceny projektu (pkt 2), wniesiony protest (pkt 3) oraz informacje o których mowa w art. 58 ust. 1 albo ust. 4 pkt 2 albo art. 66 ust. 2 pkt 1 – wraz z ewentualnymi załącznikami.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, z treści przytoczonych przepisów wynika jednoznacznie, że w sytuacji, gdy do wniosku o dofinansowanie projektu zostały dołączone załączniki, stają się one częścią kompletnej dokumentacji, którą należy dołączyć do skargi składanej na podstawie art. 61 ust. 1 u.z.r.p. Na kompletną dokumentację składają się wszystkie dokumenty złożone przez stronę wraz z wnioskiem o dofinansowanie, wymienione jako załączniki wniosku, jak również wszelkie dokumenty zgromadzone w toku postępowania powiązane z oceną projektu i mające wpływ na tę ocenę, a pochodzące od strony lub które strona może pozyskać od organu przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego.
Jak wynika z treści art. 61 ust. 7 u.z.r.p., jeżeli strona wniesie skargę bez kompletnej dokumentacji, sąd wzywa wnioskodawcę do uzupełnienia dokumentacji w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem pozostawienia skargi bez rozpatrzenia. Jak wynika z orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego powstałego na gruncie ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. z 2009 r., Nr 84, poz. 712), która również uzależniała skuteczność wniesienia skargi od tego, czy strona złożyła do sądu kompletną dokumentację, wezwanie strony do uzupełnienia braków w zakresie kompletności dokumentacji załączonej do skargi wymaga tego, żeby wezwanie to było precyzyjne. Innymi słowy konieczne jest określenie, jakiego dokumentu strona nie załączyła (por. np. postanowienia NSA z dnia 30 lipca 2013 r., sygn. akt II GSK 1367/13 oraz z dnia 13 maja 2014 r., sygn. akt II GSK 1001/14, dostępne w CBOSA).
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, powyższy pogląd zachowuje aktualność na gruncie ustawy o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020. Z tego powodu należy uznać, że wezwanie strony do uzupełnienia dokumentów dołączonych do skargi musi być precyzyjne, to znaczy wskazywać konkretnie, jakich dokumentów strona nie załączyła albo jakiego rodzaju są nieprawidłowości tych dokumentów (błędne potwierdzenie za zgodność z oryginałem itp.).
Jak wynika z akt administracyjnych sprawy, Sąd I instancji pismem z dnia [...] lutego 2018 r. wezwał skarżącą do uzupełnienia dokumentacji poprzez dołączenie do skargi zaskarżonego pisma organu z [...] stycznia 2018 r. wraz z ewentualnymi załącznikami w terminie 7 dni od otrzymania wezwania, pod rygorem pozostawienia skargi bez rozpatrzenia. W wezwaniu wskazano postawę prawną, tj. art. 61 ust. 7 u.z.r.p. Z akt sprawy wynika, że powyższe wezwanie doręczono pełnomocnikowi skarżącej w dniu [...] lutego 2018 r. (zpo – k. 102 akt sądowych), a nie jak przyjął Sąd I instancji w dniu [...] lutego 2018 r. Taką też datę doręczenia przedmiotowego wezwania wskazuje skarżąca w uzasadnieniu skargi kasacyjnej.
Jednocześnie Naczelny Sąd Administracyjny zauważa, że ze skierowanego do skarżącej wezwania nie wynikało aby wezwano ją do przedłożenia oryginału lub uwierzytelnionej kopii kompletnej dokumentacji sprawy (v. – k. 85 akt sądowych). Z kolei Sąd I instancji w uzasadnieniu postanowienia o pozostawieniu skargi bez rozpoznania uznał, że skarżąca nie nadesłała oryginału lub uwierzytelnionej kopii kompletnej skargi w wyznaczonym terminie, który zdaniem WSA upłynął w dniu [...] lutego 2018 r. Sąd zwrócił jednak uwagę, że w przesłanej do Sądu korespondencji obejmującej liczne dokumenty brak było pisma Zarządu Województwa [...] z [...] stycznia 2018 r.
Powyższe oznacza, że pozostawienie skargi bez rozpatrzenia w okolicznościach niniejszej sprawy jest co najmniej przedwczesne, ponieważ zostało dokonane bez uprzedniego prawidłowego wezwania skarżącej do uzupełnienia dokumentacji załączonej do skargi. Ponadto, Sąd I instancji błędnie oznaczył termin na uzupełnienie braków dokumentacji, skoro bowiem pełnomocnik skarżącej odebrał wezwanie w dniu [...] lutego 2018 r. to siedmiodniowy termin upływał [...] marca 2018 r. a nie jak przyjął Sąd I instancji – w dniu [...] lutego 2017 r.
Ponownie rozpoznając sprawę, Sąd I instancji oceni, jakich dokumentów skarżąca nie dołączyła do skargi, a także zbada, czy dokumenty te znajdują się na obecnym etapie postępowania w aktach sprawy i jeśli uzna, że dokumentacja znajdująca się obecnie w dyspozycji Sądu jest kompletna, przyjmie skargę do rozpoznania bez wzywania skarżącej do uzupełnienia braków skargi, gdyż wzywanie strony do przesłania po raz kolejny dokumentacji, o której mowa w art. 61 ust. 3 u.z.r.p., stanowiłoby działanie nieracjonalne. W przypadku zaś stwierdzenia braków w dokumentacji Sąd I instancji wezwie skarżącą do jej uzupełnienia, wymieniając dokumenty, których nie dołączono.
Z tych wszystkich względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 64 u.z.r.p., orzekł jak w sentencji.
Odnosząc się do wniosku strony wnoszącej skargę kasacyjną o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego należy zauważyć, że Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z dnia 4 lutego 2008 r., sygn. akt I OPS 4/07 (ONSAiWSA 2008, nr 3, poz. 42), wyjaśnił, iż przepisy art. 203 i 204 p.p.s.a. nie mają zastosowania, gdy przedmiotem skargi kasacyjnej jest postanowienie Sądu pierwszej instancji kończące postępowanie w sprawie.