Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi wyrokiem z 4 listopada 2014 r., sygn. akt III SA/Łd 661/14, w sprawie ze skargi [...] na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi działającego z upoważnienia Ministra Finansów z 2 czerwca 2014 r. nr [...], w przedmiocie pozostawienia bez rozpatrzenia wniosku o wydanie indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, oddalił skargę.
Od powyższego wyroku spółka wniosła skargę kasacyjną, którą pismem z 13 stycznia 2017 r. cofnęła.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Strona, która wniosła skargę kasacyjną może ją cofnąć (art. 60 w zw. z art. 193 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, ze zm.; dalej: p.p.s.a.). Podkreślić należy, że Naczelny Sąd Administracyjny na mocy art. 183 § 1 p.p.s.a związany jest granicami skargi kasacyjnej, co oznacza, że wiąże go "brak" skargi kasacyjnej, czyli stan po jej cofnięciu. Wynikająca z art. 183 § 1 p.p.s.a. zasada dyspozycyjności sprawia, że cofnięcie skargi kasacyjnej jest dopuszczalne i to bez zgody strony przeciwnej. Natomiast na mocy art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd ma obowiązek zwrócić stronie cały uiszczony wpis od pisma cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy. Cofnięcie skargi kasacyjnej skutkuje wydaniem przez sąd postanowienia o umorzeniu postępowania (art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 193 p.p.s.a.)
W tych okolicznościach Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 60 i art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 w zw. z art. 193 oraz art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.