Uzasadnienie
Postanowieniem z 14 lutego 2018 r., sygn. akt I SA/Kr 1307/17, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie pozostawił bez rozpatrzenia skargę A. Sp. z o.o. w M. (skarżący) na rozstrzygnięcie protestu Zarządu Województwa Małopolskiego z 11 grudnia 2017 r. w przedmiocie nieuwzględnienia protestu.
Sąd pierwszej instancji wyjaśnił, że na podstawie art. 61 ust. 3 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (Dz. U. z 2017 r., poz. 1460, dalej: u.z.r.p.) wezwano skarżącego do przedłożenia kompletnej dokumentacji w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem pozostawienia skargi bez rozpatrzenia (wykonanie zarządzenia z 21 grudnia 2017 r. – k. 1 akt sądowych). Powołując art. 61 ust. 3 u.z.r.p., WSA wyjaśnił, co należy rozumieć przez kompletną dokumentację oraz podkreśli, że elementem składowym wniosku o przyznanie pomocy są załączniki.
W ocenie Sądu, ciążący na wnioskodawcy ww. obowiązek, nie ma jedynie charakteru formalnego, ponieważ jego realizacja pozwala na zbadanie materialnoprawnej podstawy skargi. Zdaniem WSA, w przedmiotowej sprawie skarżący nie przedłożył kompletnej dokumentacji związanej z wnioskiem o dofinansowanie, zaś o tym, że załączniki podlegały obowiązkowemu załączeniu do wniosku świadczyła w sposób jednoznaczny informacja w części R (strona 42) wniosku – lista załączników. Sąd pierwszej instancji wyjaśnił w świetle powyższego, że skarżący został prawidłowo pouczony o trybie wniesienia skargi do sądu, a pouczenie zawierało wyjaśnienie, co obejmuje termin "kompletna dokumentacja".
W ocenie WSA, ponieważ w niniejszej sprawie skarżący nie wykonał prawidłowo skierowanego do niego wezwania z 4 stycznia 2018 r. celem wykonania zarządzenia z 21 grudnia 2017 r., skutkiem wniesienia skargi był pozostawienie jej bez rozpatrzenia, zgodnie z art. 61 ust 6 u.z.r.p.
Skargę kasacyjną od powyższego postanowienia złożył skarżący, wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy WSA w Krakowie do ponownego rozpoznania. Skarżący zarzucił naruszenie art. 61 ust. 7 u.z.r.p., twierdząc, że wezwanie do uzupełniania skargi było niewystarczająco precyzyjne, a tym samym nie mogło być uznane za skuteczne w świetle ww. przepisu prawa. W ocenie skarżącego, pozostawienie skargi bez rozpoznania należało uznać za przedwczesne. W odpowiedzi na skargę kasacyjną organ wniósł o jej oddalenie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna zasługuje na uwzględnienie.
Istota sporu na obecnym etapie postępowania sprowadza się do oceny, czy Sąd pierwszej instancji prawidłowo pozostawił bez rozpoznania skargę A. Sp. z o.o. w M. z uwagi na niedołączenie do pisma kompletnej dokumentacji.
Wobec tak zarysowanego problemu w sprawie, należy stwierdzić, że jak wynika z art. 61 ust. 1 u.z.r.p., w przypadku nieuwzględnienia protestu (...) wnioskodawca może wnieść skargę do sądu administracyjnego zgodnie z art. 3 § 3 p.p.s.a. do tego pisma skarżący powinien dołączyć kompletną dokumentację, która obejmuje:
- 1) wniosek o dofinansowanie projektu,
- 2) informację o wynikach oceny projektu, o której mowa w art. 46 ust. 3,
- 3) wniesiony protest,
- 4) informację, o której mowa w art. 58 ust. 1 albo ust. 4 pkt 2, art. 59 albo art. 66 ust. 2 pkt 1
- - wraz z ewentualnymi załącznikami (art. 61 ust. 2-3 ustawy wdrożeniowej).
Jeżeli strona wniesie skargę bez kompletnej dokumentacji, sąd wzywa wnioskodawcę do uzupełnienia dokumentacji w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem pozostawienia skargi bez rozpatrzenia (art. 61 ust. 7 u.z.r.p.,).
W rozpoznawanej sprawie WSA w Krakowie zarządzeniem z 21 grudnia 2017 r. wezwał skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi przez złożenie:
- • "(podpisanie skargi...);
- • przedłożenie odpisu skargi wraz z załącznikami;
- • złożenie dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu wykazującego umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji skarżącej (...)".
W świetle zarzutów skargi kasacyjnej, które wyznaczają rozpoznanie przez Naczelny Sąd Administracyjny sprawy, zgodnie z art. 183 § 1 p.p.s.a., należało zbadać, czy Sąd pierwszej instancji w sposób precyzyjny wezwał skarżącą do uzupełnienia dokumentacji dołączonej do skargi.
W tym zakresie Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że na gruncie u.z.r.p. skuteczność wniesienia skargi również jest uzależniona od tego, czy strona złożyła do Sądu kompletną dokumentację. Również jednakowo rozumiane są dokumenty, które składają się na kompletną dokumentację dołączoną do niej dokumentację (por. art. 30c ust. 2 i 2a u.z.r.p.). Wobec tego w celu dokonania prawidłowej wykładni art. 61 ust. 3 u.z.r.p., należy prześledzić ewolucję poglądów NSA o kompletności skargi określonej w u.z.p.p.r.
Początkowo art. 30c u.z.r.p. nie przewidywał możliwości wezwania do uzupełnienia braków skargi w zakresie kompletności załączonych do niej dokumentów. Skarga, do której nie została dołączona kompletna dokumentacja była więc pozostawiana bez rozpatrzenia.
Na skutek wyroku Trybunału Konstytucyjnego z 30 października 2012 r., sygn. akt SK 8/12, do art. 30c u.z.p.p.r. został dodany ust. 6, zgodnie z którym: w przypadku wniesienia skargi bez kompletnej dokumentacji lub bez uiszczenia wpisu stałego sąd wzywa wnioskodawcę do uzupełnienia braków w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia skargi bez rozpatrzenia. Oznacza to, że wraz z dodaniem ust. 6 do ww. przepisu obligatoryjnie sąd powinien wezwać wnoszącego skargę do uzupełnienia braków dokumentacji.
Na kanwie tak ukształtowanego przepisu NSA uznał, że wezwanie strony do uzupełnienia braków w zakresie kompletności dokumentacji załączonej do skargi wymaga tego, żeby wezwanie to było precyzyjne. Innymi słowy konieczne jest określenie, jakiego dokumentu strona nie załączyła (por. np. postanowienia NSA: z 30 lipca 2013 r., sygn. akt II GSK 1367/13, z 13 maja 2014 r., sygn. akt II GSK 1001/14).
Zdaniem NSA, powyższy pogląd zachowuje aktualność na gruncie ustawy wdrożeniowej. Przepisy dotyczące kompletności dokumentacji dołączonej do skargi są bowiem zbieżne na gruncie ustawy wdrożeniowej i u.z.r.p., a także jednakowe są skutki wniesienia skargi bez kompletnej dokumentacji.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego ze skierowanego do skarżącej wezwania nie wynikało, jakich dokumentów nie dołączono do skargi, co stanowi niezbędny element jasnego i skutecznego wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi. Tym samym rację ma skarżący, że skierowane do niego wezwanie, jako niewystarczająco precyzyjne, nie mogło być uznane za wezwanie, o którym mowa w art. 61 ust. 3 u.z.r.p. Powyższe oznacza, że pozostawienie skargi bez rozpatrzenia jest co najmniej przedwczesne, ponieważ zostało dokonane bez uprzedniego prawidłowego wezwania skarżącego do uzupełnienia załączonej do skargi dokumentacji.
Ponownie rozpoznając sprawę, WSA w Krakowie oceni, jakich dokumentów skarżący nie dołączył do skargi, a także zbada, czy dokumenty te znajdują się na obecnym etapie postępowania w aktach sprawy i jeśli uzna, że dokumentacja znajdująca się obecnie w dyspozycji Sądu jest kompletna, przyjmie skargę do rozpoznania bez wzywania skarżącej do uzupełnienia braków skargi, gdyż wzywanie strony do przesłania po raz kolejny dokumentacji, o której mowa w art. 61 ust. 3 u.z.r.p, stanowiłoby działanie nieracjonalne. W przypadku zaś stwierdzenia braków w dokumentacji Sąd pierwszej instancji wezwie skarżącego do jej uzupełnienia, wymieniając dokumenty, których nie dołączono.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 185 § 1 p.p.s.a. w związku z art. 64 u.z.r.p., orzekł jak w sentencji.
O kosztach postępowania kasacyjnego nie orzeczono, ponieważ nie ma ku temu podstawy. Stosownie do art. 203 i 204 p.p.s.a. sąd orzeka jedynie wówczas, gdy rozpoznaje skargę kasacyjną od wyroku. Skoro więc NSA rozpoznawał skargę kasacyjną od postanowienia Sądu pierwszej instancji, nie mógł orzec o kosztach postępowania kasacyjnego (por. uchwała składu siedmiu sędziów NSA z 4 lutego 2008 r., I OPS 4/07). Ponadto, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że ani z przepisów ustawy wdrożeniowej ani z p.p.s.a. nie wynika podstawa prawna do zwrotu kosztów sporządzenia kopii kompletnej dokumentacji sprawy. Przesłanie takiej dokumentacji jest bowiem obowiązkiem strony wnoszącej skargę i skargę kasacyjną (art. 61 ust. 2 i art. 62 ust. 1 ustawy wdrożeniowej), a więc koszty powielenia dokumentacji i przesłania jej do WSA nie mogą być przeniesione na drugą stronę postępowania.