Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie wyrokiem z 28 marca 2018 r., sygn. akt I SA/Ol 46/18 oddalił skargę P. C. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w O. z dnia [...] listopada 2017 r. w przedmiocie podatku akcyzowego i opłaty paliwowej.
W skardze kasacyjnej od powyższego wyroku pełnomocnik Spółki wniósł o wstrzymanie wykonania w całości zaskarżonej decyzji.
Stwierdził, że wykonanie zaskarżonej decyzji doprowadzi do sytuacji, że przedsiębiorstwo skarżącego nie będzie mogło funkcjonować. Obecnie skarżący nie jest w stanie prowadzić działalności wskutek wszczęcia egzekucji. Wskazał, że nie posiada Oszczędności, którymi mógłby zaspokoić należności wynikające z wydanych decyzji. Nie posiada również innych źródeł dochodu. Użytkuje siedem samochodów, w tym cztery objęte umowami leasingowymi. Wskazał, że takie koszty jak zakup paliwa, części do samochodów, wnoszenie opłat za przejazdy określonymi drogami, obowiązkowe ubezpieczenia, wynagrodzenia pracowników, opłaty na ZUS, spłata kredytu, rat leasingowych są niezbędne do funkcjonowania przedsiębiorstwa. W przypadku wypowiedzenia umowy kredytowej i umów leasingu samochodów skutki prowadzonej egzekucji będą miały charakter nieodwracalny. Nie będzie również możliwe odbudowanie pozycji na rynku w sytuacji znacznej konkurencji.
Dodatkowo skarżący spłaca na rzecz Skarbu Państwa regularnie należności wynikające z decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w Nowym Mieście L. z dnia [...] kwietnia 2017 r. w przedmiocie rozłożenia na raty zaległości podatkowych za 2014 r. w podatku dochodowym od osób fizycznych oraz w podatku od towarów i usług. Ponadto skarżący powołał się na trudną sytuację rodzinną wskazując, że żona nie pracuje ze względu na opiekę nad dzieckiem.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek o zastosowanie ochrony tymczasowej zawarty w skardze kasacyjnej nie zasługuje na uwzględnienie.
Wskazać należy, że zgodnie z uchwałą składu siedmiu sędziów NSA z 16 kwietnia 2007 r. o sygn. akt I GPS 1/07 (publ. ONSAiWSA 2007, nr 4, poz.
77) w postępowaniu kasacyjnym, wszczętym na skutek wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku oddalającego skargę, dopuszczalne jest wstrzymanie wykonania decyzji na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 ppsa. Z uwagi na to, że w rozpoznawanej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie wyrokiem z 28 marca 2018 r., sygn. akt I SA/Ol 46/18 oddalił skargę P. C. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Olsztynie z [...] listopada 2017 r. w przedmiocie podatku akcyzowego i opłaty paliwowej, wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji sformułowany w skardze kasacyjnej od powyższego wyroku może zostać dopuszczony do oceny przez Naczelny Sąd Administracyjny.
Zgodnie z art. 61 § 3 ppsa, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.
Skoro Sąd orzeka o wstrzymaniu aktu lub czynności na wniosek skarżącego, to na wnioskodawcy spoczywa ciężar uprawdopodobnienia, że wykonanie zaskarżonej decyzji przed rozpoznaniem skargi może spowodować dla niego skutki, o których mowa w art. 61 § 3 ppsa. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie zaskarżonego orzeczenia jest uzasadnione. Ponadto, twierdzenia skarżącego powinny zostać poparte dokumentami źródłowymi.
Wskazać należy, że zaskarżona decyzja zobowiązuje skarżącego do zapłaty zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym w kwocie 154.031 zł oraz opłaty paliwowej w kwocie 9.469 zł.
Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji został uzasadniony poprzez wskazanie, iż prowadzenie czynności egzekucyjnych pozbawi skarżącego możliwości dalszego funkcjonowania oraz źródeł utrzymania, ponadto wypowiedzenie umowy kredytowej i umów leasingu samochodów skutki prowadzonej egzekucji będą miały charakter nieodwracalny.
Odnosząc się do powyższego Naczelny Sąd Administracyjny zauważa, że przymusowa realizacja zobowiązań podatkowych w drodze egzekucji ze swej istoty jest dolegliwa i powoduje obciążenie w sferze majątkowej zobowiązanego, jednak wywieranie skutków finansowych dla strony jest normalną konsekwencją egzekucji administracyjnej. Przesłanką wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu nie jest wyłącznie szkoda, ale szkoda, którą można uznać za znaczną. A zatem aby ocenić, czy rzeczywiście egzekucja tej kwoty może wyrządzić znaczną szkodę lub spowodować trudne do odwrócenia skutki, konieczne jest jej odniesienie do sytuacji majątkowej skarżącej. Tymczasem skarżący we wniosku w ogóle nie przedstawił, w jakiej sytuacji obecnie się znajduje, jakim dysponuje majątkiem ani tym bardziej nie uprawdopodobnił okoliczności świadczących o jego trudnej sytuacji stosownymi dokumentami źródłowymi, jak choćby wyciągiem z rachunków bankowych czy dokumentami finansowymi dotyczącymi aktualnej sytuacji prowadzonej przez niego działalności.
Uzasadnienie wniosku skarżącego sprowadza się do ogólnych informacji, nie zawiera ono konkretnych danych obrazujących kondycję finansową przedsiębiorstwa. Skarżący nie wskazał również, jakie konkretnie ponosi koszty w związku z prowadzeniem działalności gospodarczej, np. na zakup paliwa, części do samochodów, opłat na ZUS. Przedłożył wyłącznie umowy leasingu i umowę kredytu. W postępowaniu o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji ocenie podlegają takie skutki jej wykonania, które są mierzalne i weryfikowalne oraz odnoszą się do konkretnych okoliczności przedstawionych i uprawdopodobnionych przez skarżącą. Zawarcie umów leasingu, które choć wiążą się z koniecznością realizowania określonych płatności, to w konsekwencji wskazują na dobrą kondycję finansową.
W przypadku przedsiębiorców, miarodajną dla oceny ich zdolności płatniczych nie jest kategoria "dochodu" (rozumianego jako nadwyżka sumy przychodów nad kosztami ich uzyskania), lecz "przychodu". Istnieją bowiem legalne instrumenty podatkowe pozwalające na równoważenie kosztów i przychodów, tak aby w końcowym rozliczeniu obciążenie podatkowe zminimalizować, czy też w ogóle je wyeliminować (v. postanowienie NSA z 28 sierpnia 2018 r., sygn. akt II GZ 285/18). Z treści decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w [...] z [...] kwietnia 2017 r. wynika, że Spółka w roku 2014 osiągnęła przychód w wysokości 1.190.390,20 zł, w 2015 r. - 1.097.815,61 zł, w 2016 r. - 1.467.546,73 zł, za okres styczeń - luty 2017 r. - 235.433,84.
Zatem sytuacja finansowa skarżącego jest stabilna, co potwierdza decyzja o rozłożeniu na raty spłaty zobowiązań podatkowych względem Skarbu Państwa. Jak wynika z decyzji z [...] kwietnia 2017 r. jest on w stanie uregulować swoje zobowiązania względem Skarbu Państwa w ustalonym przez organy systemie ratalnym. Ponadto jak sam skarżący stwierdził, spłaca raty za zaległość podatkową.
Należy także zauważyć, że każda decyzja zobowiązująca do uiszczenia należności pieniężnych pociąga za sobą dolegliwość rodzącą określony skutek w finansach zobowiązanego. Nie jest to jednak sytuacja, która sama z siebie uzasadnia zastosowanie wyjątkowego rozwiązania prawnego, jakim jest ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym.
W ocenie NSA, skarżący nie uprawdopodobnił, że wykonanie zaskarżonej decyzji może spowodować niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz trudnych do odwrócenia skutków, a tym samym, że zachodzi konieczność zastosowania wnioskowanej ochrony tymczasowej.
W tym stanie rzeczy, Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 61 § 4 i w zw. z art. 193 ppsa orzekł jak w sentencji postanowienia.