Uzasadnienie
Wyrokiem z 7 czerwca 2018 r., sygn. akt V SA/Wa 2242/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu sprawy ze skargi Powiatu A na decyzję Ministra Rozwoju i Finansów z [...] października 2017 r. w przedmiocie zobowiązania do zwrotu nienależnie uzyskanej kwoty części oświatowej subwencji ogólnej za 2012 rok uchylił zaskarżoną decyzję w części utrzymującej w mocy decyzję z [...] grudnia 2016 r. ponad kwotę 1.292.356 zł, w pozostałej części oddalił skargę, a także orzekł o częściowym zwrocie kosztów postępowania sądowego.
Skargi kasacyjne zostały złożone przez Ministra Rozwoju i Finansów jak i przez Powiat A. W piśmie z 17 marca 2022 r. Powiat A złożył wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, wskazując w jego uzasadnieniu, że 16 lutego 2022 r. Minister Finansów wystosował do Powiatu wezwanie do zapłaty 1.292.356 zł. Po otrzymaniu wezwania do zapłaty Zarząd Powiatu dokonał oceny sytuacji finansowej Powiatu. Zdaniem Powiatu sytuacja finansowa i ekonomiczna nie pozwala na dokonanie jednorazowego zwrotu nienależnie uzyskanej subwencji oświatowej bez poważnego uszczerbku w realizacji zadań powiatu. Wykonanie decyzji może spowodować trudne do odwrócenia skutki i wyrządzić znaczną szkodę. Pełnomocnik Powiatu zwrócił również uwagę na zaangażowane znaczonych środków Powiatu na przeciwdziałanie COVID-19 oraz zapobieganie kryzysowi uchodźczemu w związku z konfliktem na Ukrainie.
Do wniosku skarżący dołączył wezwanie do zapłaty oraz decyzję Ministra Finansów, Funduszy i Polityki Regionalnej z [...] grudnia 2020 r., w której to Minister zgodził się z podnoszoną przez Powiat argumentacją prawną co do zwrotu części subwencji ogólnej, zgodnie z którą wychowanek młodzieżowego ośrodka wychowawczego przebywający poza ośrodkiem w wyniku ucieczki wciąż jest wychowankiem młodzieżowego ośrodka wychowawczego i prawidłowo został wykazany w systemie informacji oświatowej.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2022.329 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu w całości lub w części. Sąd, wydając orzeczenie w omawianym przedmiocie, powinien zbadać czy zaistniały przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, tj. niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji spoczywa na stronie wnioskującej o ochronę tymczasową w postępowaniu sądowoadministracyjnym.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, w przedmiotowym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji skarżący uprawdopodobnił okoliczności, które wskazują na wystąpienie przesłanek zastosowania ochrony tymczasowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym, o jakich mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Wyegzekwowanie od skarżącego kwoty objętej zaskarżoną decyzją negatywnie wpływałoby na zabezpieczenie realizacji podstawowych i bieżących zadań Powiatu. Wobec wagi realizowanych przez powiat zadań uprawnione jest przyjęcie, że w przypadku jednorazowego, natychmiastowego zwrotu kwoty w wysokości 1.292.356 zł, realne jest niebezpieczeństwo zarówno wyrządzenia znacznej szkody, jak i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przesunięcia środków oraz wystąpienie zobowiązań, których powiat nie planował mogłoby spowodować zmniejszenie zasobów przeznaczonych na realizację zadań publicznych jednostki samorządu terytorialnego, co zaś mogłoby się odbić negatywnie na społeczności lokalnej (vide postanowienia NSA: z 13 stycznia 2016 r., sygn. akt II GSK 3474/15; z 1 grudnia 2011 r., sygn. akt II GSK 2092/11; z 27 lipca 2011 r., sygn. akt II GZ 371/11).
Z powyżej przedstawionych względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.