Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 20 sierpnia 2015 r. (sygn. akt III SA/Po 583/15) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu oddalił skargę Gminy [...] na decyzję Zarządu Województwa [...] z dnia [...] października 2012 r. (nr [...]), którą organ ten utrzymał w mocy swoją decyzję z dnia [..] sierpnia 2012 r. (nr [...]), określającą Gminie [...] kwotę do zwrotu w wysokości 124 492,88 zł wraz z odsetkami tytułem obniżenia dofinansowania o ustalone i nałożone korekty finansowe w ramach środków przekazanych do umowy o dofinansowanie projektu współfinansowanego z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego. W toku postępowania zainicjowanego skargą strony nie zostało wydane postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji.
Gmina [...] złożyła skargę kasacyjną od tego orzeczenia, w której zawarła również wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając ten wniosek, strona stwierdziła, że wykonanie decyzji wydanych w obu instancjach może doprowadzić do powstania nieodwracalnych lub też trudnych do odwrócenia następstw dla skarżącej gminy. Skarżąca jest bowiem jednostką samorządu terytorialnego, wykonującą zadania publiczne o charakterze lokalnym W ramach realizacji swoich obowiązków dysponuje w całości publicznymi środkami. Wykonanie zaskarżonej decyzji - przy uwzględnieniu średniego czasu trwania postępowania sądowoadministracyjnego przed Naczelnym Sądem Administracyjnym - będzie oznaczało, że skarżąca w dłuższej perspektywie czasu będzie pozbawiona możliwości dysponowana środkami pieniężnymi w wysokości objętej zaskarżoną decyzją i nie będzie mogła przeznaczyć ich na wykonywanie zadań publicznych.
Ewentualne późniejsze orzeczenie o uchyleniu wydanych w sprawie decyzji może zostać wydane już po okresie, w którym dane zadanie publiczne nie będzie mogło być realizowane, co niewątpliwie wiąże się z tym, iż odwrócenie skutków zapłaty należności wynikających z decyzji przed wydaniem wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego może okazać się niemożliwe.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji zasługuje na uwzględnienie.
W treści art. 61 § 3 p.p.s.a. ustawodawca przewidział, że po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu w całości lub w części. Sąd, wydając orzeczenie w omawianym przedmiocie, powinien zbadać czy zaistniały przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, tj. niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenie skutków. Uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji spoczywa na stronie wnioskującej o ochronę tymczasową w postępowaniu sądowoadministracyjnym.
Zgodnie z uchwałą składu siedmiu sędziów NSA z dnia 16 kwietnia 2007 r. o sygn. akt I GPS 1/07 (publ. ONSAiWSA 2007, nr 4, poz.
77) w postępowaniu kasacyjnym, wszczętym na skutek wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku oddalającego skargę, dopuszczalne jest wstrzymanie wykonania decyzji na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 p.p.s.a. Z uwagi na to wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji sformułowany w skardze kasacyjnej mógł zostać rozpoznany przez Naczelny Sąd Administracyjny.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, w przedmiotowym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji skarżąca uprawdopodobniła okoliczności, które wskazują na wystąpienie przesłanek zastosowania ochrony tymczasowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym, o jakich mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Wyegzekwowanie od strony skarżącej kwoty objętej zaskarżoną decyzją negatywnie wpływałoby na zabezpieczenie realizacji podstawowych i bieżących zadań Gminy. Wobec ilości i wagi realizowanych przez gminę zadań uprawnione jest przyjęcie, że w przypadku jednorazowego, natychmiastowego zwrotu kwoty w wysokości ponad 124 tys. zł wraz z odsetkami, realne jest niebezpieczeństwo zarówno wyrządzenia znacznej szkody, jak i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przesunięcia środków oraz wystąpienie zobowiązań, których gmina nie planowała mogłoby spowodować zmniejszenie zasobów przeznaczonych na realizację zadań publicznych jednostki samorządu terytorialnego, co zaś mogłoby się odbić negatywnie na społeczności lokalnej.
Ze wskazanych powodów Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 193 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.
PG