Uzasadnienie
Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 29 października 2021 r., sygn. akt I GSK 1354/21, pozostawił bez rozpatrzenia skargę kasacyjną [A] Sp. j. w B. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 17 marca 2021 r., sygn. akt III SA/Gl 39/21 w sprawie ze skargi na rozstrzygnięcie Zarządu Województwa Śląskiego z [...] grudnia 2020 r. w przedmiocie negatywnej oceny projektu.
Postanowienie to doręczono 10 listopada 2021 r.
Pismem z dnia 10 lutego 2022 r. spółka złożyła skargę o wznowienie postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Wniosła o ponowne rozpoznanie i rozstrzygnięcie sprawy zakończonej prawomocnym orzeczeniem z uwagi na zajście ustawowych przyczyn wznowienia, w celu zagwarantowania prawidłowości (zgodności z prawem) wydanego w rzeczonej sprawie rozstrzygnięcia. Wydanemu postanowieniu zarzuciła błędne ustalenie stanu faktycznego w sprawie, a w efekcie błędnego zastosowania przepisu art. 61 ust. 6 pkt 1 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (t.j. Dz. U. z 2020 r. poz. 818 ze zm.) i bezpodstawnego pozostawienia wniesionej skargi kasacyjnej bez rozpatrzenia, podczas gdy czynność została dokonana w ustawowym terminie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Skargę o wznowienie postępowania należało odrzucić.
Zgodnie z art. 270 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.; dalej p.p.s.a.) można żądać wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem, w przypadkach przewidzianych w dziale VII tej ustawy. Przypadki te, stanowiące podstawy skargi o wznowienie postępowania zostały wyczerpująco wyliczone w art. 271-273 p.p.s.a. i stanowią one katalog zamknięty. W świetle tych przepisów skarga o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego może być oparta na zarzucie nieważności postępowania (art. 271 p.p.s.a.), zarzucie niekonstytucyjności podstaw wydanego orzeczenia (art. 272 p.p.s.a.), a także w oparciu o tzw. przyczyny restytucyjne, do których ustawodawca zalicza między innymi uzyskanie orzeczenia za pomocą przestępstwa (art. 273 § 1 pkt 2 p.p.s.a.), czy też późniejsze wykrycie takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogły mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu (art. 273 § 2 p.p.s.a.).
Skarga o wznowienie postępowania sądowego jako stanowiąca nadzwyczajny środek zmierzający do ponownego rozpoznania sprawy już prawomocnie zakończonej, stosownie do art. 279 p.p.s.a., który określa jej wymogi, winna wskazywać ustawową podstawę wznowienia i jej uzasadnienie. Dostrzec przy tym trzeba, iż w postępowaniu wznowieniowym nie są rozpoznawane zarzuty wykraczające poza zakres ustawowych podstaw, jak i nie dokonuje się oceny w zakresie zaistnienia podstaw wznowienia niepowołanych w skardze. Wniesienie tego środka powoduje uruchomienie dwufazowego postępowania, mającego na celu w pierwszej kolejności zbadanie jego dopuszczalności, a następnie, w razie pozytywnego wyniku pierwszego etapu, zbadanie jego zasadności.
Zgodnie z art. 280 § 1 p.p.s.a. sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W braku jednego z tych wymagań sąd skargę odrzuci, w przeciwnym razie wyznaczy rozprawę. Na żądanie sądu zgłaszający skargę o wznowienie postępowania obowiązany jest uprawdopodobnić okoliczności stwierdzające zachowanie terminu lub dopuszczalność wznowienia (art. 280 § 2 p.p.s.a.).
W niniejszej sprawie żądanie wznowienia postępowania dotyczyło postępowania sądowego prawomocnie zakończonego postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 października 2021 r., sygn. akt I GSK 1066/18, o pozostawieniu skargi kasacyjnej bez rozpatrzenia od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 17 marca 2021 r., sygn. akt III SA/Gl 39/21.
W świetle cytowanego art. 280 § 1 p.p.s.a. w pierwszej kolejności stwierdzić należy, że skarga o wznowienie postępowania została złożona z zachowaniem terminu, o którym mowa w art. 277 p.p.s.a. Postanowienie o pozostawieniu skargi kasacyjnej bez rozpatrzenia doręczono pełnomocnikowi skarżącej 10 listopada 2021 r. (k.339 akt sądowych), zatem skarga o wznowienia postępowania nadana w urzędzie pocztowym w dniu 10 lutego 2022 r. została złożona z zachowaniem trzymiesięcznego terminu do jej wniesienia.
Odnosząc się natomiast do drugiej przesłanki dopuszczalności skargi o wznowienie postępowania, o której mowa w art. 280 § 1 p.p.s.a., zauważyć należy, że pełnomocnik spółki nie wskazał wprost ani choćby w sposób opisowy żadnej podstawy wznowienia wymienionej w art. 271-273 p.p.s.a. Z treści skargi wynika jedynie, iż strona nie zgadza się z rozstrzygnięciem NSA, gdyż – jej zdaniem – błędnie obliczono termin do wniesienia skargi kasacyjnej, a w konsekwencji nieprawidłowo pozostawiono skargę kasacyjną spółki bez rozpatrzenia.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, skarga o wznowienia postępowania podlegała odrzuceniu, ponieważ nie spełnia ona warunku określonego w art. 280 § 1 p.p.s.a., a mianowicie nie opiera się na ustawowej podstawie wznowienia.
Mając na uwadze powyższe okoliczności Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 280 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia. O zwrocie wpisu orzekł zaś na zasadzie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.