Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w G. wyrokiem z 10 stycznia 2013 r. oddalił skargę J.A. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w R. z dnia [...] lipca 2012 r., nr [...] w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności prezesa zarządu spółki z ograniczoną odpowiedzialnością za zaległości podatkowe spółki w podatku akcyzowym za poszczególne miesiące od stycznia do grudnia 2007 r.
W skardze kasacyjnej na powyższy wyrok pełnomocnik J.A. wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania, zasądzenie na rzecz skarżącej kosztów postępowania wraz z kosztami zastępstwa procesowego oraz o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji i zwolnienie skarżącej od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych w postępowaniu kasacyjnym.
W uzasadnieniu wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji skarżąca wskazała, że decyzja ta "przenosi odpowiedzialność za zobowiązania podatkowe spółki za skarżącą". Wnioskodawczyni wskazała, że suma dochodzonych zobowiązań wynosi 1.142.495,00 zł oraz odsetki. Skarżąca podniosła ponadto, że egzekucja długu w tej wysokości bez wątpienia narazi ją na poniesienie znacznej szkody. Z oświadczenia J.A. wynika, że jest osobą bezrobotną, na utrzymaniu rodziny i egzekucja należności spowoduje poważny uszczerbek dla jej utrzymania. Do skargi kasacyjnej dołączono formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek strony nie jest zasadny i podlegał oddaleniu.
Przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności określono w art. 61 § 3 p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem, Sąd uprawniony jest do uwzględnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji, jeżeli w sprawie zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia stronie znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione zostały przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, spoczywa jednak wyłącznie na wnioskodawcy (por. postanowienie NSA z 27 lutego 2012 r., sygn. akt II FZ 140/12, postanowienie NSA z dnia 8 kwietnia 2012 r., sygn. akt II GZ 132/12; B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz., Zakamycze 2005, s. 168). Domagając się wstrzymania wykonania aktu, skarżący zobowiązany jest wykazać, że poprzez jego wykonanie zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia mu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Niezbędne jest zatem wskazanie przez wnioskodawcę na konkretne okoliczności pozwalające ocenić, czy wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne. Podkreślić należy, że żądanie wstrzymania wykonania decyzji bez wskazania konkretnych okoliczności i dowodów na potwierdzenie istnienia przesłanek uzasadniających takie żądanie należy, wskutek dokonanej wyżej wykładni art. 61 § 3 p.p.s.a., uznać za niewystarczające.
W uzasadnieniu wniosku skarżąca ograniczyła się jedynie do gołosłownych i nieudokumentowanych twierdzeń, co uniemożliwiło Sądowi skonfrontowanie ich z materiałem dowodowym. W szczególności strona nie przedstawiła żadnych dokumentów wskazujących na jej aktualną sytuację majątkową i ewentualny wpływ na nią wykonania zaskarżonej decyzji. Również treść złożonego w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy nie dała podstawy do stwierdzenia zaistnienia po stronie wnioskodawczyni przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.
Wskazać zatem należało, że twierdzenia skarżącej pozostały na poziomie gołosłownych dywagacji, a we wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji nie zostało wykazane niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Ponadto podkreślenia wymaga, że każda decyzja administracyjna zobowiązująca do uiszczenia należności pieniężnych pociąga za sobą dolegliwość rodzącą określony skutek w finansach zobowiązanego i nie jest to sytuacja, która sama w sobie uzasadnia zastosowanie ochrony tymczasowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 193 p.p.s.a., postanowił, jak w sentencji.