Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 6 września 2006 r., sygn. akt V SA/Wa 1313/06, Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. odrzucił skargę "S.-P..P.K.-P." Spółki z o.o. w W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] kwietnia 2006 r., nr [...] w przedmiocie określenia kwoty długu celnego oraz określenia kwoty podatku od towarów i usług.
W uzasadnieniu rozstrzygnięcia Sąd pierwszej instancji podał, że skarżąca Spółka została wezwana do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez podanie wartości przedmiotu zaskarżenia w terminie siedmiu dni od daty otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wysłane na adres wskazany w skardze wezwanie zostało zwrócone z adnotacją listonosza "wyprowadziła się firma" i datą 11 sierpnia 2006 r., którą Sąd uznał za datę doręczenia przesyłki
Z uwagi na fakt, iż w zakreślonym terminie braki formalne skargi nie zostały uzupełnione, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej: p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. odrzucił skargę.
W skardze kasacyjnej "S.-P..P.K.-P." Spółka z o.o. w W. zaskarżyła powyższe postanowienie w całości, wnosząc o jego uchylenie w całości oraz przekazanie sprawy do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W., a także zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. Wskazanemu orzeczeniu Spółka zarzuciła naruszenie przepisów postępowania - art. 174 pkt 2 p.p.s.a., tj.:
- 1. art. 70 § 1 i 2 p.p.s.a. w związku z tym, że wezwanie sądu dotyczące uzupełnienia braków formalnych skargi stanowiło pierwsze pismo w sprawie i skarżąca nie została pouczona o skutkach niedopełnienia obowiązku powiadomienia sądu o zmianie danych adresowych,
- 2. art. 65 § 2 p.p.s.a. w zw. z art. 131 § 2 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 1964 r., Nr 43, poz 296), dalej: k.p.c., poprzez to, iż sąd nie zważył, że poczta w ogóle nie podjęła próby doręczenia pisma, tylko z niewiadomych przyczyn opatrzyła kopertę napisem " wyprowadziła się firma", a sąd uznał doręczenie za dokonane z dniem 11 sierpnia 2006 r.
W uzasadnieniu skargi kasacyjnej spółka "S.-P..P.K.-P." wyjaśniła, że od dnia, kiedy powstała, została zarejestrowana pod adresem C. [...] w W. i nigdy nie zmieniała swej siedziby.
Ponadto Spółka podała, iż z uwagi na fakt, że przedmiotowa przesyłka nie była nigdy awizowana, nie można uznać jej za doręczoną, jak to uczynił WSA w W. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarżąca oparła skargę kasacyjną wyłącznie na podstawie określonej w art. 174 pkt 2 p.p.s.a. zarzucając Sądowi I instancji wydanie zaskarżonego postanowienia z naruszeniem wskazanych w skardze przepisów postępowania. Naruszenie przez sąd administracyjny przepisów postępowania stanowi usprawiedliwioną podstawę kasacyjną, jeżeli zarzucane uchybienie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
W myśl powołanego w skardze kasacyjnej art. 65 § 2 p.p.s.a. do doręczania pism w postępowaniu sądowym przez pocztę stosuje się tryb doręczania pism sądowych w postępowaniu cywilnym. Odesłanie zawarte w tym przepisie jest odesłaniem do przepisów wykonawczych regulujących sposób doręczania pism sądowych w sprawach cywilnych, a nie jak przyjął Sąd I instancji do przepisów kodeksu postępowania cywilnego. Wniosek taki nie pozostaje w sprzeczności z regułami wykładni językowej, a znajduje potwierdzenie na gruncie wykładni systemowej, ponieważ po pierwsze, tryb doręczania pism sądowych został uregulowany w art. 65 - 81 p.p.s.a. i po drugie, ustawodawca odwołując się w ustawie - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi do odpowiedniego stosowania przepisów kodeksu postępowania cywilnego, czyni to w sposób jednoznaczny i niebudzący wątpliwości w przepisach art. 106 § 5, art. 296 § 2 i art. 300 p.p.s.a. (por. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Jan Paweł Tarno, Wydawnictwo Prawnicze Lexis Nexis, Warszawa 2004, s. 130 oraz wyrok NSA z dnia 13 września 2006 r. II FSK 1154/05, LEX nr 286887).
Szczegółowy tryb doręczania pism sądowych reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 17 czerwca 1999 r. w sprawie szczegółowego trybu doręczania pism sądowych przez pocztę w postępowaniu cywilnym (Dz. U. Nr 62, poz. 697 ze zm.).
Skarżąca zarzuciła w skardze kasacyjnej, że Sąd I instancji nie zauważył, że poczta nie podjęła w ogóle próby doręczenia przesyłki kwestionując tym samym stanowisko Sądu I instancji, że doręczenie wezwania do usunięcia braku formalnego skargi zostało dokonane zgodnie z § 9 powołanego wyżej rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości.
Sąd I instancji uznając doręczenie tego wezwania za prawidłowe nie dokonał dokładnej oceny treści zwróconego przez pocztę formularza potwierdzenia odbioru wezwania, a w szczególności nie zwrócił uwagi, że listonosz nie zamieścił na nim adnotacji o dacie i miejscu pozostawienie zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej (§ 9 ust. 1 pkt 2 cyt. rozporządzenia MS), a także że placówka pocztowa nie potwierdziła przyjęcia od listonosza awizowanej przesyłki poprzez umieszczenie na stronie adresowej potwierdzenia odbioru odcisku datownika i podpisu przyjmującego pracownika (§ 9 ust. 1 pkt 2 cyt. Rozporządzenia MS), oraz że na potwierdzenie odbioru brak jest adnotacji przewidzianej w art. 73 p.p.s.a. stosowanym z uwzględnieniem wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 28 lutego 2006 r. sygn. akt P 13/05 (Dz. U. z 2006 r. Nr 38, poz. 268) wskazującej na konieczność zachowania wymogu ponowienia zawiadomienia adresata o złożeniu pisma w placówce pocztowej.
Potwierdzenie odbioru wezwania do usunięcia braku formalnego skargi, zawierające tego rodzaju braki wskazuje, że poczta nie zachowała przewidzianego w powołanych wyżej przepisach trybu doręczenia pisma sądowego dlatego zwrócone przez nią potwierdzenie odbioru wezwania nie mogło być zarządzeniem przewodniczącego pozostawione w aktach sprawy ze skutkiem doręczenia i stanowić podstawę do odrzucenia skargi.
Mając powyższy na uwadze Naczelnego Sądu Administracyjnego uznał skargę kasacyjna za uzasadnioną i na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 166 i art. 193 p.p.s.a. uchylił zaskarżone postanowienie.
O kosztach postępowania kasacyjnego orzeknie Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. na podstawie art. 203 pkt 1 p.p.s.a. (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 września 2005 r., sygn. akt II OSK 702/05).
- - ---------------------- 2