Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 3 marca 2010 r., sygn. akt I SA/Op 271/09, Wojewódzki Sąd Administracyjny w O., w sprawie ze skargi L. K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w O. z dnia [...] marca 2009 r. nr [...] w przedmiocie cła antydumpingowego, uchylił zaskarżoną decyzję, określił, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana oraz zasądził od organu na rzecz skarżącego kwotę 3396 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania.
Sąd I instancji oparł swoje rozstrzygnięcie na następujących ustaleniach faktycznych. Firma [...] K. I. E. w O. prowadzona przez L. K., dokonała za pośrednictwem Agencji Celnej [...] Sp. z o.o. z siedzibą w S. w dniu [...] stycznia 2006 r. zgłoszenia celnego do procedury dopuszczenia do obrotu towaru opisanego w pozycji 1 SAD jako "tkanina poliestrowa 100% - 19138mb" z zastosowaniem kodu TARIC 5407 10 00 00 - obejmującego "tkaniny wykonane z przędzy o dużej wytrzymałości na rozciąganie, z nylonu lub z pozostałych poliamidów, lub poliestrów" – ze stawką celną 8% erga omnes i podatkiem VAT według stawki 22%. Do zgłoszenia dołączono fakturę nr [...] z dnia [...] grudnia 2005 r. wystawioną przez chińskiego eksportera – firmę [...] LTD, w której tkaniny poliestrowe 100% oznaczone zostały symbolami towarowymi: HN106, HN110, DG01, JF04-1142, KKO1, KK03, KK04.
Nadto do zgłoszenia celnego dołączono certyfikat pochodzenia FORM A z dnia [...] września 2006 r. potwierdzający chińskie pochodzenie towaru z faktury [...] z dnia [...] grudnia 2005 r., certyfikat producenta dotyczący faktury [...] o wykonaniu tkanin z przędzy o wysokiej wytrzymałości, certyfikat do faktur [...] i [...] o braku zawartości szkodliwych substancji, dokumenty transportowe dotyczące 712 opakowań towaru, pozwolenia Ministra Gospodarki na przywóz towaru. Zgłoszenie celne przyjęto i zarejestrowano w dniu [...] stycznia 2006 r. pod pozycją OGL nr [...]. Po przyjęciu i zarejestrowaniu zgłoszenia celnego organ celny przyjął wyniki rewizji przeprowadzonej przy deklaracji skróconej. Podczas rewizji celnej nie pobrano próbek sprowadzonego towaru. Towar do wnioskowanej procedury został zwolniony w dniu [...] stycznia 2006 r.
Po uzyskaniu wyników badań wytrzymałościowych próbki towaru podobnego, zgłoszonego przez skarżącego do odprawy celnej w dniu [...] października 2006 r., opisanych w sprawozdaniu nr [...] z dnia [...] marca 2007 r. Naczelnik Urzędu Celnego w O. powziął wątpliwości, co do prawidłowości zadeklarowanej klasyfikacji taryfowej tkaniny poliestrowej. Postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2007 r. wszczął postępowanie celne w zakresie ustalenia prawidłowej taryfikacji dotyczącej sprowadzonego towaru i wezwał skarżącego do przekazania zamówienia dotyczącego wskazanej dostawy tkaniny, oraz dokumentów przyjęcia magazynowego z rozbiciem na tkaniny barwione, bielone, niebielone lub drukowane.
Skarżący pismem z dnia [...] maja 2007 r. poinformował, że sprowadzona tkanina jest tkaniną poliestrową barwioną, o wysokiej wytrzymałości na rozciąganie, a jej producentem jest firma [...]. Dołączyła jednocześnie zamówienie nr [...] z dnia [...] października 2005 r., z którego wynikało, że zamówiła w firmie [...] LTD tkaninę wysokiej wytrzymałości (wodoodporną) o minimalnym ciężarze jednostkowym 175 gramów, 163 cm szerokości, cenie jednostkowej 0,94 USD/mb, łącznej długości 18900m, łącznej cenie 17766,00USD z wyszczególnieniem wzorów oznaczonych symbolami: HN106, HN110, DG01, JH04-1142, KKO1, KK03, KK04 i wyszczególnieniem kolorów oznaczonych symbolami: W1 LBE7, LBZ2, LCO, DYE5, LYZ1, LRO5, LZD4, LBL, BL, DBL1, GN9, GN10, NFH. Po uzyskaniu powyższych informacji Naczelnik zobowiązał skarżącego do uzupełnienia materiału dowodowego o wyniki badań wytrzymałościowych dotyczące sprowadzonego towaru i wskazania, jakie jest przeznaczenie sprowadzonych tkanin. Skarżący nie udzielił odpowiedzi na powyższe wezwanie.
W toku postępowania organ I instancji postanowieniem z dnia [...] lipca 2007 r. włączył do akt sprawy sprawozdania z badań tkanin podobnych do objętych zgłoszeniem celnym z dnia [...] listopada 2006 r. tzn. wyprodukowanych w tym samym kraju i posiadających podobne cechy i taki sam skład materiałowy, pozwalających pełnić te same funkcje i być handlowo zamiennymi przy podobnej jakości i renomie producenta, wykonanych z przędzy o zwiększonej wytrzymałości, a mianowicie:
- - sprawozdanie Instytutu Włókiennictwa w Ł. nr [...] z dnia [...] marca 2007 r. z badań wytrzymałościowych próbki tkaniny zgłoszonej wg [...] z dnia [...] października 2006 r.,
- - sprawozdanie Instytutu Włókiennictwa w Ł. nr [...] z dnia [...] lipca 2007 r. z badań wytrzymałościowych próbki tkaniny zgłoszonej wg [...] z dnia [...] grudnia 2006 r.,
- - sprawozdanie Instytutu Włókiennictwa w Ł. nr [...] z dnia [...] lipca 2007 r. z badań wytrzymałościowych próbki tkaniny zgłoszonej wg [...] z dnia [...] grudnia 2006 r.
Ponadto do akt sprawy włączono pismo [...] z dnia [...] czerwca 2007 r. sporządzone przez rzeczoznawcę z zakresu włókiennictwa mgr inż. E. P. z firmy "T." Rzeczoznawstwo i Laboratorium Badań Włókienniczych, w którym wskazano na brak możliwości przeprowadzenia badań wytrzymałościowych próbek tkanin objętych zgłoszeniami celnymi z dnia [...] grudnia 2006 r. i z dnia [...] grudnia 2006r. ze względu na nieprawidłową wielkość pobranych próbek (sprzecznie z wymaganiami Normy PN-EN ISO 13934-1:2002) oraz opisano tkaniny pod względem wykonania i przeznaczenia wskazując na obrusowe lub inne dekoracyjne ich przeznaczenie.
Dodatkowo włączono do materiału dowodowego zamówienie towaru nr [...] z dnia [...] października 2005 r. oraz notatki związane z przyjęciem magazynowym. Po zapoznaniu się ze zgromadzonym materiałem dowodowym skarżący zakwestionował związek niniejszej sprawy ze sprawozdaniami włączonymi do materiału dowodowego, albowiem sprawozdania te dotyczą próbek, które nie pochodzą z badanej dostawy. Skarżący wskazał także, odwołując się do treści złożonego wcześniej pisma z dnia [...] czerwca 2007 r. w sprawie zasad przeprowadzania badań i zasad poboru próbek, na błędy popełnione w tym zakresie.
W związku z powyższym Naczelnik Urzędu Celnego w O. decyzją z dnia [...] sierpnia 2007r. postanowił retrospektywnie zaksięgować kwotę należnego ostatecznego cła antydumpingowego A 30 powstałego w związku z importem towaru z pozycji 1 zgłoszenia celnego [...] z dnia [...].01.2006r. i powiadomić o zaksięgowanej kwocie w wysokości 32601,00 PLN cła antydumpingowego.
W ramach postępowania odwoławczego Dyrektor Izby Celnej w O. uzupełnił materiał dowodowy o dodatkowe wyjaśnienia z dnia [...] października 2007 r. rzeczoznawcy E. P., wypowiadającej się o zakresie stosowania normy PN-EN ISO 13934-1:2002 i wymaganym dla tej normy materiale badawczym oraz o takie same dodatkowe wyjaśnienia z dnia [...] października 2007 r. Laboratorium w Ł. stosującego do badań normę PN-88/P-04625. W oparciu o tak zebrany materiał dowodowy zaskarżoną decyzją z dnia [...] marca 2009 r. utrzymał w mocy decyzję organu I instancji, podając, że analiza porównawcza dokumentacji zgłoszenia celnego objętego spornym postępowaniem i dokumentacji włączonej do materiału dowodowego, a dotyczącej zgłoszeń celnych dokonanych w Urzędzie Celnym w O. i w G. z dnia [...] października 2006 r., z dnia [...] grudnia 2006 r., z dnia [...] stycznia 2007 r. i z dnia [...] lutego 2007 r. wykazała, że towar (tkanina poliestrowa 100%) ze wszystkich wymienionych zgłoszeń charakteryzuje się tym, iż: została wyprodukowana przez tę samą chińską firmę [...], zamówienie skarżącego we wszystkich przypadkach dotyczyło tkanin o podobnych parametrach (wysoka wytrzymałości, wodoodporność, gramatura, szerokości, cena jednostkowa) i skierowane było do tego samego kontrahenta [...] LTD.
Nadto wszystkie tkaniny mają ten sam skład materiałowy - 100% poliestru, zgodnie z oświadczeniem producenta wykonane były z przędzy o wysokiej wytrzymałości na rozciąganie, posiadały takie same kody handlowe i takie samo dekoracyjne przeznaczenie np. obrusowe. Podobieństwo tkanin dodatkowo potwierdził funkcjonariusz celny dokonujący rewizji, wskazując, że odstąpiono od pobrania próbek, gdyż wcześniej już zostały pobrane próbki tkaniny podobnej sprowadzonej w ramach innej dostawy i przekazano je do badań. Wobec powyższego organ odwoławczy wskazał, że szczególne znaczenie dla przyjęcia prawidłowej taryfikacji ma stabilność parametrów wytrzymałości przędzy, która w sprawozdaniach włączonych do materiału dowodowego utrzymuje się na podwyższonym poziomie: 29,6 cN/Tex, 37,1 cN/Tex, 42,20 cN/Tex, 33,9 cN/Tex, lecz w żadnym przypadku nie przekroczyła 50cN/Tex.
Zatem parametry te nie są wystarczające do wypełnia uwagi 6 do sekcji XI (WTC) definiującej przędzę o wysokiej wytrzymałości, dla której wytrzymałość pojedynczych włókien musi być większa niż 60cN/Tex. Ponadto, konieczne było rozdzielenie dostawy spornego towaru na dwie pozycje zgłoszenia i zaklasyfikowanie do podpozycji TARIC: odpowiednio 5407 61 10 bielone i 5407 61 30 barwione. Ostatecznie prawidłowa klasyfikacja to 5407 6110 10 dla tkaniny bielonej i 5407 61 30 00 dla tkaniny barwionej. Ponieważ Firma [...], która wyprodukowała sprowadzony przez stronę towar nie została wymieniona w Rozporządzeniu Rady (WE) nr 1487/2005 nakładającego ostateczne cło antydumpingowe oraz ostatecznie pobierające tymczasowe cło nałożone na przywóz niektórych wykończonych tkanin z włókien poliestrowych pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej (Dz. U. WE L nr 240 poz.l z 2005r) (WE) nr 1487/2005. W związku z powyższym ostateczne cło antydumpingowe dla tkaniny bielonej wynosi 11629,00 PLN, a dla tkaniny barwionej 20972,00 PLN.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w O. uchylił zaskarżoną decyzję uznając, że narusza ona prawo procesowe w sposób, który mógłby mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Powołując się na art. 68, art. 70 ust. 1 i art. 71 ust. 1 Wspólnotowego Kodeksu Celnego (Dz.U.UE.L.92.302.1 ze zm.) dalej: WKC, zwrócił uwagę, że co do zasady organy celne nie są zobowiązane do weryfikacji zgłoszenia celnego lub rewizji celnej. Kontrola ta jest fakultatywna, a jej ewentualny zakres ustalają organy celne, jednakże dokonując częściowej rewizji towarów i rezygnując z pobrania próbek do badań, decydują one o zakresie dokonanej weryfikacji zgłoszenia oraz podejmują ryzyko związane z koniecznością udowodnienia, w oparciu o inne materiały zgromadzone w sprawie, jaki kod taryfy celnej należy przypisać sprowadzonej tkaninie. Tymczasem w rozpoznawanej sprawie, zdaniem Sądu I instancji, wyniki próbek z innych dostaw, na które powołują się organy celne, nie mogą być uznane za w pełni miarodajne dla dokonania klasyfikacji towaru objętym spornym zgłoszeniem celnym.
Nie wykazano ponad wszelką wątpliwość, czy nawet niewielkie różnice w parametrach poszczególnych dostaw mogą spowodować zaliczenie towaru do innej pozycji taryfy celnej, tzn. czy powyższe różnice (np. w kodach handlowych tkanin - a takie różnice niewątpliwie miały miejsce) mogły wpłynąć na to, że towar uzyska, bądź nie uzyska wymaganej wytrzymałości - powyżej 60cN/tex. Poza tym, nie wyjaśniono, czy różnica czasowa pomiędzy dostawą z dnia [...] stycznia 2006r., a dostawami, które organ uznał za "podobne" z dnia [...].10.2006r., z dnia [...].12.2006r., z dnia [...].01.2007r. i z [...].02.2007r., mogły mieć znaczenie, nawet w sytuacji, gdy wystąpił ten sam producent tkaniny. Nie jest bowiem znany cykl produkcyjny materiału. Organy nie wyjaśniły, czy nie mógł on się zmienić w czasie. Podobnie wątpliwości budzi rozpiętość przyjętych przez organy parametrów wytrzymałości przędzy od 29,6 cN/Tex do 42,20cN/Tex.
Wprawdzie w żadnym badaniu nie przekroczono parametru 60cN/Tex, to jednak organy, w ocenie Sądu nie wykazały, iż taką wytrzymałością nie mogła się charakteryzować tkanina objęta spornym zgłoszeniem. Poza tym, większość dokumentów znajdujących się w aktach sprawy sporządzona została w języku angielskim, podczas gdy w orzecznictwie sądów administracyjnych podkreśla się, że obcojęzyczne dokumenty bez ich urzędowego przetłumaczenia na język polski nie mogą być uznane - w świetle art. 180 § 1 Ordynacji podatkowej - za dowód w sprawie, gdyż posługiwanie się nimi w postępowaniu prowadzonym przez organ administracji publicznej jest sprzeczne z prawem - art. 27 Konstytucji RP oraz art. 4 pkt 3 i art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 7 października 1999r. o języku polskim (Dz. U. nr 90, poz. 999 ze zm.).
Odnosząc się natomiast do włączonych do materiału dowodowego sprawozdań Laboratorium Instytutu Włókiennictwa w Ł., Sąd I instancji zaaprobował stanowisko organów o zasadności zastosowania przez ten Instytut do badań normy PN-88/P-04625 i przyjęcie wyjaśnienia Instytutu, że zastosowane w przypadku badanych próbek odstępstwo w zakresie normy PN-88/P-04625, nie posiada istotnego wpływu na wartość wyniku badania masy liniowej i siły zrywającej nitek wyprutych z tkaniny. Wartość wytrzymałości właściwej nitek, przy zachowaniu wymogów zasad pobierania próbek z powyższą normą, nie osiągnie w ocenie Instytutu, poziomu 60cN/tex.
Skargę kasacyjną od powyższego wyroku złożył L. K., zaskarżając go w całości i zarzucając mu, na podstawie art. 174 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a., naruszenie art. 106 § 3 i § 5 p.p.s.a. oraz art. 233 § 1 Kodeksu postępowania cywilnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy poprzez dokonanie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w O. w sposób dowolny, to jest z przekroczeniem granic swobodnej oceny dowodów oceny dokumentów w postaci trzech pism Instytutu Włókiennictwa w Ł., to jest pism nr [...] z [...] października 2009 r., nr [...] z [...] stycznia 2010 r. i nr [...] z [...] lutego 2010 r., dopuszczonych jako dowody uzupełniające na rozprawie w dniu [...] lutego 2010 r. i w efekcie naruszenia tych przepisów poprzez ustalenie w zaskarżonym wyroku w sposób błędny i sprzeczny z rzeczywistym stanem rzeczy, tj. przyjęcie że:
- a) wyżej wymienione pisma wyjaśniają wszelkie wątpliwości związane z wykonaniem przez Instytut Włókiennictwa w Ł. badań próbek tkanin opisanych sprawozdaniach z badań nr [...] z [...] marca 2007 r., nr [...] z [...] lipca 2007 r. i nr [...] z [...] lipca 2007 r. w sposób niezgodny z polską normą PN-88/P-04625,
- b) wyżej wymienione pisma stanowią wiarygodny dowód na fakt, że przeprowadzenie przez Instytut Włókiennictwa w Ł. badań objętych sprawozdaniami nr [...] z [...] marca 2010 r., nr [...] z [...] lipca 2007 r. i nr [...] z [...] lipca 2007 r. w sposób niezgodny z polską normą PN-88/P-04625 nie posiadało istotnego wpływu na wyniki tych badań w zakresie masy liniowej i siły zrywającej nitek wyprutych z tkaniny, i że nawet przy zachowaniu w toku badań wymogów normy dotyczących zasad pobierania próbek nie udałoby się osiągnąć wyniku 60cN/tex, wymaganego dla tkanin o wysokiej wytrzymałości oraz
- c) że treść wspomnianych pism oraz wyniki badań próbek tkanin objętych sprawozdaniami nr [...] z [...] marca 2007 r., nr [...] z [...] lipca 2007 r. i nr [...] z [...] lipca 2007 r. potwierdzają bezsprzecznie, a więc w sposób wiarygodny, że tkaniny, których dotyczyły te badania, nie spełniały wymogów wytrzymałościowych określonych w uwadze 6 do Sekcji XI Wspólnej Taryfy Celnej.
Naruszenie powyższych przepisów miało istotny wpływ na wynik sprawy, ponieważ wskutek błędnej i dowolnej oceny powyższych pism WSA w zaskarżonym wyroku przesądził, zgodnie z art. 153 p.p.s.a, że w toku dalszego postępowania organy celne, w razie uzupełnienia postępowania wyjaśniającego o dowody potwierdzające podobieństwo spornej tkaniny objętej zgłoszeniem celnym nr [...] z [...] stycznia 2006 r. do tkanin objętych sprawozdaniami nr [...], nr [...] i nr [...] będą mogły oprzeć swoje rozstrzygnięcie w niniejszej sprawie na wynikach badań zawartych w tych sprawozdaniach i na wyjaśnieniach Instytutu Włókiennictwa zawartych w pismach z [...] listopada 2009 r., [...] stycznia 2010 r. i [...] lutego 2010 r. i w oparciu o nie przyjąć, że sporna tkanina również nie spełnia wymogów wytrzymałościowych, jakim powinny odpowiadać tkaniny o wysokiej wytrzymałości.
W związku z powyższym skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w O. oraz o zasądzenie na jego rzecz kosztów postępowania według norm przepisanych.
W uzasadnieniu skargi kasacyjnej skarżący podkreślił, że Instytut Włókiennictwa w Ł. nie podał żadnych racjonalnych argumentów, które mogłyby pozwolić na ocenę, że przeprowadzenie przez Instytut badań objętych sprawozdaniami nr [...], nr [...] i nr [...] na nieprawidłowo pobranych i na zbyt małych próbkach, oraz że przeprowadzenie w toku tych badań zaledwie kilku procent pomiarów siły zrywającej nitek oraz kilku procent pomiarów masy liniowej nitek w stosunku do ilości pomiarów określonych w normie PN-88/P-04625 nie miało żadnego wpływu na reprezentatywność i tym samym na wiarygodność wyników uzyskanych w tych badaniach. W swoich wyjaśnieniach nie wskazał również, na jakich faktach i logicznych przesłankach oparł swoje twierdzenie, że w toku badań nawet przy zachowaniu wymogów normy co do sposobu pobierania próbek nie udałoby się uzyskać wyniku wytrzymałości w wysokości 60cN/tex.
Natomiast Sąd I instancji, poprzez bezkrytyczne uznanie powyższych twierdzeń za prawdziwe i zaniechanie skonfrontowania tych twierdzeń z pozostałym zebranym w sprawie materiałem dowodowym, a w szczególności z treścią postanowień normy PN-88/P-04625 oraz sprawozdań z badań nr [...], nr [...] i nr [...] naruszył wynikający z art. 233 § 1 Kpc obowiązek dokonywania oceny dopuszczonych przez siebie dowodów na podstawie wszechstronnego rozważenia zebranego materiału dowodowego oraz obowiązek dokonania oceny ich wiarygodności i mocy dowodowej.
Dyrektor Izby Celnej w O. w odpowiedzi na skargę kasacyjną wniósł o jej oddalenie jako niezasadnej.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Na wstępie niniejszych rozważań podkreślić należy, że zgodnie z treścią art. 174 p.p.s.a. skargę kasacyjną można oprzeć na następujących podstawach: 1) naruszeniu prawa materialnego przez jego błędną wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie;
2) naruszeniu przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Naczelny Sąd Administracyjny jest związany podstawami skargi kasacyjnej, bowiem stosownie do treści art. 183 § 1 p.p.s.a, rozpoznając sprawę w granicach skargi kasacyjnej, bierze pod rozwagę z urzędu jedynie nieważność postępowania, która zachodzi w przypadkach przewidzianych w § 2 tego artykułu. W niniejszej sprawie nie występują jednak żadne z wad wymienionych we wspomnianym przepisie, które powodowałyby nieważność postępowania prowadzonego przez Sąd pierwszej instancji.
Zgodnie z art. 106 § 3 p.p.s.a., którego naruszenie zarzuca skarga kasacyjna, Sąd może z urzędu lub na wniosek stron przeprowadzić dowody uzupełniające z dokumentów, jeżeli jest to niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości i nie spowoduje nadmiernego przedłużenia postępowania w sprawie.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego Sąd pierwszej instancji nie naruszył przepisu art. 106 § 3 p.p.s.a. Sąd pierwszej instancji posiada bowiem uprawnienie do przeprowadzenia uzupełniającego dowodu z dokumentu i mógł skorzystać z tego uprawnienia. Ponadto, co wymaga podkreślenia, dokonanie przez Sąd pierwszej instancji ustaleń z dokumentów dopuszczonych w trybie art. 106 § 3 p.p.s.a., nawet błędnych, nie może samo przez się świadczyć o naruszeniu przez Sąd pierwszej instancji przepisu art. 106 § 3 p.p.s.a. gdyż, jak to już wskazano, Sąd pierwszej instancji zawsze może dopuścić uzupełniający dowód z dokumentu, co w niniejszej sprawie miało miejsce.
Natomiast zwalczenie przez stronę w skardze kasacyjnej błędnych, jej zdaniem, wniosków wyciągniętych przez Sąd pierwszej instancji z dokumentów dopuszczonych w trybie art. 106 § 3 p.p.s.a., powinno nastąpić nie przez podniesienie zarzutu naruszenia tego przepisu, lecz przez wskazanie innych adekwatnych przepisów postępowania. Przykładowo tylko, i to nie przesądzając wyniku postępowania, bardziej trafne mogło by być w niniejszej sprawie podniesienie w skardze kasacyjnej zarzutu naruszenia przez Sąd pierwszej instancji przepisu art. 113 § 1 p.p.s.a., w myśl którego Przewodniczący zamyka rozprawę, gdy sąd uzna sprawę za dostatecznie wyjaśnioną, czy też ewentualnie podniesienie zarzutu naruszenia przepisu art. 141 p.p.s.a., określającego wymogi dotyczące uzasadnienia wyroku. Jednakże, poza przepisami art. 106 p.p.s.a., skarga kasacyjna nie zarzuciła Sądowi pierwszej instancji naruszenia innych przepisów postępowania.
Nietrafny jest także podniesiony w skardze kasacyjnej zarzut naruszenia przez Sąd pierwszej instancji przepisu art. 106 § 5 p.p.s.a., w myśl którego do postępowania dowodowego, o którym mowa w § 3, stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania cywilnego. Skarga kasacyjna nie wskazała bowiem jakie przepisy Kodeksu postępowania cywilnego naruszono w zaskarżonym wyroku w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy (art. 174 pkt 2 p.p.s.a.).
W tym stanie sprawy skarga kasacyjna, jako nie oparta na usprawiedliwionej podstawie, podlega oddaleniu (art. 184 p.p.s.a.).
O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na zasadzie art. 204 pkt 1 p.p.s.a.