Uzasadnienie
"T." Spółka z o.o. w R. skargą kasacyjną z dnia [...] stycznia 2012 r., zaskarżyła wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w G. z dnia 24 października 2011 r., o sygnaturze III SA/Gl 837/11 oddalający jej skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] lutego 2009 r., nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego.
Wnioskiem zawartym w skardze kasacyjnej z dnia [...] stycznia 2012 r., skarżąca Spółka wniosła o wstrzymanie wykonania powyższej decyzji Dyrektora Izby Celnej w K. W uzasadnieniu podniesiono, że decyzja Dyrektora Izby Celnej w K. była już przedmiotem kontroli przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w G. oraz Naczelnym Sądem Administracyjnym, który postanowieniem z 15 kwietnia 2010 r. o sygnaturze I GSK 148/10 wstrzymał wykonanie decyzji organu celnego II instancji. W związku z uchyleniem wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. i przekazaniem sprawy do ponownego rozpoznania wstrzymanie wykonania zaskarżonych decyzji upadło z mocy prawa. Taki stan sprawy uzasadnia w ocenie Spółki zasadność wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonych decyzji.
Dodatkowo skarżąca Spółka podniosła, że ustalona kwota podatku jest wyjątkowo wysoka biorąc pod uwagę przychody skarżącej. Zdaniem skarżącej wniosek o wstrzymanie wykonania wydanej w sprawie decyzji jest zasadny zwłaszcza w obliczu wysokości nałożonego zobowiązania, które znacznie przewyższa możliwości finansowe skarżącej, zaś ewentualna egzekucja zobowiązania może wyrządzić trudne do odwrócenia skutki.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek skarżącej Spółki o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Celnej w K. utrzymującej w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w R. z dnia [...] lipca 2008 r., nr [...] zasługuje na uwzględnienie.
W pierwszej kolejności należy podkreślić, iż wskazana powyżej decyzja Dyrektora Izby Celnej w K. była poprzednio przedmiotem wniosku strony o jej wstrzymanie. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 15 kwietnia 2010 r., sygn. akt I GSK 148/10 wstrzymał wówczas wykonanie przedmiotowej decyzji, gdyż w świetle przesłanek z art. 61 § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skarżąca uprawdopodobniła możliwość zajścia niebezpieczeństwa wystąpienia wskazanych w tym przepisie skutków w następstwie wykonania decyzji. Przedmiotem zaskarżenia w sprawie było określenie zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym w wysokości 124 224 zł. Jak wskazano powyżej, postanowienie to utraciło moc w związku z wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 marca 2011 r., uchylającym orzeczenie Sądu pierwszej instancji i przekazującym sprawę do ponownego rozpoznania.
Sformułowany przez stronę wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji w niniejszym postępowaniu oparty został na zbieżnych okolicznościach jak podnoszone w uzasadnieniu poprzedniego wniosku.
Skoro nie zmieniły się okoliczności sprawy w zakresie podstawy wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżanych decyzji w stosunku do okoliczności na podstawie, których wydano postanowienie z dnia 15 kwietnia 2010 r., wstrzymujące wykonanie decyzji Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] lutego 2009 r., to uznać należy, że nie odpadły przesłanki warunkujące uznanie, iż w stosunku do skarżącej Spółki mogą zaistnieć okoliczności określone w art. 61 § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Już sam fakt znacznego utrudnienia w prowadzeniu działalności gospodarczej w związku z wykonaniem zaskarżonej decyzji, mogące spowodować konieczność likwidacji przedsiębiorstwa uzasadnia uznanie, że w odniesieniu do Spółki może zachodzić niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Możliwość wykonania tej decyzji może spowodować trudne do odwrócenia skutki np. sprzedaż składników majątku Spółki jeszcze przed prawomocnym rozstrzygnięciem sprawy sądowo – administracyjnej. Taki stan rzeczy, tj. utrata istotnych składników majątku niezbędnych do funkcjonowania Spółki, uzasadnia więc wstrzymanie zaskarżonej decyzji.
Mając powyższe na względzie Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 61 § 3 i 5 w zw. z art. 193 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji postanowienia.