Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści, przepisy i wyszukiwarka

Powołane przepisy 1

Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnegoz 14 lipca 2010 r., sygn. akt I GSK 512/10

Metryka

Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Skład
sędzia NSA Rafał Batorowicz przewodniczący
Rozpoznanie
w dniu 14 lipca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej wniosku "G." J. K., M. K. Spółka jawna w R. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji
Sprawa
w sprawie ze skargi kasacyjnej "G." J. K., M. K. Spółka jawna w R. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 24 lutego 2010 r. sygn. akt I SA/Bd 832/09 w sprawie ze skargi "G." J. K., M. K. Spółka jawna w R. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w T. z dnia [...] września 2009 r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego

Sentencja

postanawia:

  1. oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

Uzasadnienie

Wyrokiem z dnia 24 lutego 2010 r., sygn. akt I SA/Bd 832/09, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy oddalił skargę "G." J. K., M. K. Spółka jawna w R. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w T. z dnia [...] września 2009 r. o nr [...]. Zaskarżoną decyzją utrzymano w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w B. z dnia [...] maja 2009 r., nr [...], w której określono zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym za okres styczeń – grudzień 2005 r. w wysokości [...] zł.

W skardze kasacyjnej od powyższego wyroku "G." J. K., M. K. Spółka jawna w R. złożyła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Celnej w T., nie wskazując przy tym żadnych argumentów, które przemawiałyby za uwzględnieniem tego wniosku.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej powoływana jako p.p.s.a.) sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, że chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego bądź wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. Wprowadzona w omawianym przepisie ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym stanowi wyjątek od zasady wynikającej z art. 61 § 1 p.p.s.a., w myśl której wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności.

Skoro sąd orzeka o wstrzymaniu aktu lub czynności na wniosek skarżącego, to na wnioskodawcy spoczywa obowiązek szczególnie wnikliwego uzasadnienia wniosku, tak aby przekonać sąd do zasadności zastosowania ochrony tymczasowej.

Rozpoznawany wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zawiera żadnego uzasadnienia, a zatem strona nie wskazała żadnych argumentów, które świadczyłyby o tym, że wykonanie zaskarżonej decyzji doprowadziłoby do niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Rodzaj nałożonego w niniejszej sprawie obowiązku (zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym) co do zasady nie wywołuje stanu, który byłby nieodwracalny, skoro chodzi o świadczenie pieniężne, które ze swej natury jest przecież odwracalne, bowiem w przypadku ewentualnego uwzględnienia skargi istnieje bowiem możliwość zwrotu uiszczonej kwoty. Brak wskazania we wniosku o wstrzymanie zaskarżonej decyzji jakichkolwiek argumentów przemawiających za zasadnością zastosowania w tej konkretnej sprawie ochrony tymczasowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym musi zatem skutkować oddaleniem tego wniosku.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.

PG

Pod tą sygnaturą także: dokument z 8 września 2011 r.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.