Uzasadnienie
I
Wyrokiem z dnia 12 lutego 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Ł. oddalił skargę P. T. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł. z dnia [...] sierpnia 2010 r. w przedmiocie podatku akcyzowego.
II
W skardze kasacyjnej od tego wyroku P. T. zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Celnej w Ł.. W uzasadnieniu wnioskodawca podał, że nie jest w stanie wygospodarować środków na wykonanie zobowiązania podatkowego wynikającego z zaskarżonej decyzji, których kwota wynosi prawie 109.000 złotych. Konieczność spłaty tego zobowiązania wiązałaby się ze zmniejszeniem zatrudnienia w prowadzonej przez skarżącego firmie, gdyż jego uregulowanie spowodowałoby brak środków na wypłatę bieżących świadczeń dla pracowników. Oznaczałoby to również trwały paraliż płatniczy firmy, grożący koniecznością postawienia jej w stan likwidacji z uwagi na pozbawienie, związane z wykonaniem zaskarżonej decyzji, środków płatniczych na regulowanie bieżących zobowiązań. Wnioskodawca podniósł również, że wstrzymanie wykonania decyzji umożliwi zachowanie skarżącemu płynności finansowej i kontynuowanie działalności na dotychczasowym poziomie.
III
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej: p.p.s.a.), sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W orzecznictwie sądów administracyjnych ugruntował się pogląd, że przez określoną w powołanym przepisie szkodę należy rozumieć taką szkodę majątkową oraz niemajątkową, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (por. postanowienie NSA z dnia 21 listopada 2012 r., sygn. akt II OZ 1026/12 i z dnia 26 października 2012 r., sygn. akt II OSK 1841/12.). Trudne do odwrócenia skutki natomiast, to takie prawne lub faktyczne konsekwencje, które powodują trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego następuje tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (por. postanowienie NSA z dnia 15 listopada 2012 r., sygn. akt II OZ 990/12 i z dnia 2 października 2012 r., sygn. akt I GSK 1251/12.).
Przenosząc powyższe rozważania na grunt tej sprawy stwierdzić należy, że wskazane we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji okoliczności przemawiają za zasadnością żądania sformułowanego w tym wniosku. Mając na uwadze wysokość zobowiązania podatkowego obciążającego skarżącego oraz wskazane przez niego konsekwencje, jakie wykonanie zaskarżonej decyzji może na chwilę obecną wywołać, między innymi w postaci zachwiania płynności finansowej prowadzonej przez skarżącego firmy, konieczności redukcji zatrudnienia czy wreszcie postawienia jej w stan likwidacji, uznać należało, że wykonanie zaskarżonej decyzji może spowodować wstąpienie obu przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a., a więc wystąpienie niebezpieczeństwa wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, rozumianych jak w powołanych orzeczeniach Naczelnego Sądu Administracyjnego.
Wobec tego Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 193 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.