Uzasadnienie
Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 18 lipca 2017 r., sygn. akt I GSK 93/17 na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 w zw. z art. 193 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) zawiesił postępowanie przed tym Sądem w sprawie ze skargi W. M. o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem NSA z dnia 7 kwietnia 2016 r., sygn. akt I GSK 1044/14 do czasu podjęcia przez Naczelny Sąd Administracyjny uchwały: "Czy podstawą wznowienia postępowania, o której mowa w art. 272 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718, ze zm.) może być orzeczenie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, wydane w trybie pytania prejudycjalnego, nawet jeżeli to orzeczenie nie zostało doręczone stronie wnoszącej skargę o wznowienie postępowania?".
W dniu 16 października 2017 r., sygn. akt I FPS 1/17, Naczelny Sąd Administracyjny podjął następującą uchwałę: "Podstawą wznowienia postępowania, o której mowa w art. 272 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369) może być orzeczenie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, wydane w trybie pytania prejudycjalnego, nawet jeżeli to orzeczenie nie zostało doręczone stronie wnoszącej skargę o wznowienie postępowania".
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 128 § 1 pkt 4 p.p.s.a., sąd podejmuje postępowanie z urzędu, gdy ustanie przyczyna zawieszenia, w szczególności gdy rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego postępowania – od dnia uprawomocnienia się orzeczenia kończącego to postępowanie; sąd może jednak i przedtem, stosownie do okoliczności, podjąć dalsze postępowanie.
Mając na uwadze powyższe, należało uznać, że w związku z podjęciem przez Naczelny Sąd Administracyjny uchwały przestała istnieć przesłanka dla zawieszenia postępowania.
Z tej przyczyny Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 128 § 1 pkt 4 w zw. z art. 131 i 193 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.