Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 27 marca 2013 r., sygn. akt I GSK 975/11, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną M.T. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w G. z dnia 27 stycznia 2011 r., sygn. akt I SA/Go 1045/10, w przedmiocie podatku akcyzowego.
Powołany wyrok został doręczony pełnomocnikowi strony w dniu 21 maja 2013 r.
Pismem z dnia 12 czerwca 2013 r. J.C. – ustanowiony z urzędu pełnomocnik M.T. - wystąpił o uzupełnienie sentencji wskazanego wyroku o orzeczenie o zwrocie wynagrodzenia z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej, po tym jak w wyniku wykonania zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w G. zwrócono mu fakturę z dnia 21 marca 2011 r. nr 076/11.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek nie jest uzasadniony i podlega oddaleniu.
Zgodnie z art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (jedn. tekst z 2012 r. Dz. U., poz. 270 ze zm. – dalej: p.p.s.a.). strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był umieścić z urzędu.
W świetle tej regulacji, jednym z formalnoprawnych warunków pozwalających na merytoryczne rozpoznanie wniosku o uzupełnienie wyroku jest złożenie przedmiotowego żądania we wskazanym powyżej terminie.
Z akt sprawy wynika, że rozpoznawany wniosek został złożony w dniu 17 czerwca 2013 r., a więc z przekroczeniem czternastodniowego terminu, o jakim mowa w powołanym przepisie. Jak wcześniej zostało wskazane, wyrok, którego uzupełnienia żąda pełnomocnik został doręczony pełnomocnikowi w dniu 21 maja 2013 r., który to dzień należy uznać za początek biegu czternastodniowego terminu do wystąpienia z żądaniem uzupełnienia wyroku.
Zgodnie z art. 85 p.p.s.a. czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Przepisy powołanej ustawy, przy założeniu, że wniosek ten nie wszczyna odrębnego postępowania w sprawie, nie dają jednak podstawy do odrzucenie przedmiotowego wniosku z powodu naruszenia terminu do jego złożenia. Tym samym niedochowanie terminu do złożenia wniosku powinno prowadzić do jego oddalenia.
Na marginesie należy jednak zauważyć, iż okoliczność ta nie pozbawia pełnomocnika prawa do żądania zwrotu wynagrodzenia z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej, które należy skierować do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w G. Przypomnieć bowiem wypada, że w postępowaniu sądowoadministracyjnym obowiązuje zasada, że strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej (art. 199 p.p.s.a.).
Wyjątki od tej zasady zostały określone w art. 209 p.p.s.a., zgodnie z którym wniosek strony o zwrot kosztów sąd rozstrzyga w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę oraz w orzeczeniu, o którym mowa w art. 201, art. 203 i art. 204 p.p.s.a.
Przepis art. 209 p.p.s.a. ma zastosowanie tylko do kosztów postępowania między stronami i nie dotyczy wynagrodzenia należnego od Skarbu Państwa.
Stąd też Naczelny Sąd Administracyjny nie orzekł w wyroku o przyznaniu pełnomocnikowi skarżącego kasacyjnie wynagrodzenia z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej. Stanowisko to wynika z przyjętych przez ustawodawcę zasad orzekania w zakresie pomocy prawnej. Wynagrodzenie z tego tytułu (art. 250 p.p.s.a.) przyznawane jest przez wojewódzki sąd administracyjny w postępowaniu określonym w przepisach art. 258 – art. 261 p.p.s.a. Pouczenie w tym zakresie zostało zawarte w uzasadnieniu wyroku z dnia 27 marca 2013 r. (str. 15).
Z tych względów, na podstawie art. 157 § 1 w zw. z art. 193 p.p.s.a., wniosek o uzupełnienie orzeczenia podlega oddaleniu.