Uzasadnienie
Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia [...] lutego 2012 r., sygn. akt I GSK 978/10, po rozpoznaniu skargi kasacyjnej J. J. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w G. z dnia 7 września 2010 r., sygn. akt I SA/Gd 554/10 w sprawie ze skargi J. J. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w G. z dnia [...] kwietnia 2010 r., nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego w punkcie pierwszym oddalił skargę kasacyjną, w punkcie drugim zasądził od J. J. na rzecz Dyrektora Izby Celnej w G. kwotę 600 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
W dniu [...] lutego 2012 r. do Naczelnego Sądu Administracyjnego wpłynął wniosek Dyrektora Izby Celnej w G. o sprostowanie powyższego wyroku w zakresie orzeczenia o zwrocie kosztów postępowania, poprzez zmianę kwoty zasądzonego zwrotu kosztów. W uzasadnieniu wniosku organ wskazał, że zasądzona w punkcie drugim sentencji wyroku kwota jest niepełna, gdyż powinna ona wynosić 900 zł.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W myśl art. 204 pkt 1 p.p.s.a. w razie oddalenia skargi kasacyjnej strona, która wniosła skargę kasacyjną, obowiązana jest zwrócić niezbędne koszty postępowania kasacyjnego poniesione przez organ, jeżeli zaskarżono skargą kasacyjną wyrok sądu pierwszej instancji oddalający skargę. Niezbędne koszty postępowania strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego określa art. 205 § 2 p.p.s.a. zaliczając do nich ich wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony.
Zasady ustalania wysokości przysługujących stronie należności i sposób wypłacania tych należności, określają przepisy odrębne (art. 205 § 3 p.p.s.a.). W wypadku radców prawnych są to unormowania zawarte w § 14 ust. 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm., dalej: rozporządzenie w sprawie opłat), w którym określono stawki minimalne w postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W pkt 2 lit. a - d tego przepisu określono w wyczerpujący sposób wysokość tych stawek za konkretne czynności procesowe w postępowaniu przed sądem drugiej instancji. W wypadku postępowania toczącego się w związku ze skargą kasacyjną czynnościami tymi są: sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym (§ 14 ust. 2 pkt 2 lit. a), sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej (§ 14 ust. 2 pkt 2 lit. b) oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym (§ 14 ust. 2 pkt 2 lit. c).
Należy wskazać, że przedmiotem sporu na gruncie tej sprawy była należność pieniężna w wysokości 7.169,00 zł. Stosownie do § 14 ust. 2 pkt 1 lit a w sprawie opłat stawki minimalne w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna oblicza się na podstawie § 6 cytowanego rozporządzenia. Przepis § 6 pkt 4 rozporządzenia stanowi, iż stawki minimalne przy wartości przedmiotu sprawy powyżej 5.000 zł do 10.000 wynoszą 1.200 zł.
Z akt sprawy wynika, iż radca prawny – pełnomocnik Dyrektora Izby Celnej w G. sporządził odpowiedź na skargę kasacyjną (k. 14 akt NSA), w której zawarł wniosek o zasądzenie od wnoszącego skargę kasacyjną zwrotu kosztów zastępstwa procesowego. Z protokołu rozprawy przed Naczelnym Sądem Administracyjnym z dnia 8 lutego 2012 r. wynika, iż r.pr. P. S. - pełnomocnik organu brał udział w rozprawie przed tym Sądem. Nadto wskazać należy, iż ten sam radca prawny jako pełnomocnik organu prowadził sprawę przed Sądem I instancji co wynika z protokołu rozprawy przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w G. z dnia 7 września 2010 r. (k. 28 akt WSA).
W myśl § 14 ust. 2 pkt 2 lit. c/ rozporządzenia w sprawie opłat stawki opłaty za udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym wynoszą 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1 tego przepisu a jeżeli nie prowadził sprawy w drugiej instancji ten sam radca prawny, nie sporządził i nie wniósł kasacji – 75 % tej stawki. Zatem w niniejszej sprawie zasadnym było przyznanie pełnomocnikowi organu 50 % stawki minimalnej określonej w § 6 rozporządzenia – 1200 zł.
Stwierdzić należy, iż pełnomocnik organu we wniosku o sprostowanie wyroku, błędnie wskazał § 14 ust. 2 pkt 2 lit. a/ rozporządzenia w sprawie opłat jako podstawę prawną naliczenia kosztów wynagrodzenia pełnomocnika. Zgodnie z powołanym przez pełnomocnika organu przepisem, stawki za czynności pełnomocnika za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym wynoszą 75 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli w drugiej instancji nie prowadził sprawy ten sam radca prawny - 100 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. Powyższy przepis odnosi się wyłącznie do pełnomocnika strony wnoszącej skargę kasacyjną.
Zatem aby miał on zastosowanie należy sporządzić i wnieść skargę kasacyjną oraz wziąć udział w rozprawie. Słowo "oraz" występujące w powyższym zdaniu jest spójnikiem który łączy słowa i zdania równorzędne, wskazując je jako występujące równocześnie. Ponieważ skarżący nie sporządził ani nie wniósł kasacji a udział w rozprawie odnosi się wyłącznie do osoby wnoszącej skargę kasacyjną, koszty postępowania kasacyjnego wskazane przez pełnomocnika organu w wysokości 900 zł zostały obliczone w sposób nieprawidłowy.
Biorąc pod uwagę powyższe należało orzec jak w sentencji postanowienia.