Uzasadnienie
Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z 10 maja 2016 r., sygn. akt I GSK 338/16 oddalił skargę kasacyjną E. s.c. M. J., K. O. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w B. z 3 kwietnia 2013 r.; sygn. akt I SA/Bd 112/13, w sprawie ze skargi E. s.c. M. J., K. O. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w T. z [...] listopada 2012 r.; nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego.
Krzysztof Opatrzyk 21 lipca 2016 r. wniósł skargę o wznowienie postępowania sądowego, zakończonego ww. wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego.
Uzasadniając żądanie wskazał na:
- - nieważność postępowania spowodowaną nienależytą reprezentacją Spółki przed WSA w B. i wcześniej przed organami;
- - brak przedmiotu postępowania w sentencji i uzasadnieniu wyroku Sądu I instancji, co stanowi naruszenie art. 138 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t.: Dz.U. z 2016 r. poz. 718; dalej: ppsa);
- - brak podmiotu postępowania w momencie składania skargi i w czasie orzekania przez WSA w B. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga o wznowienie postępowania sądowego podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 276 ppsa do skargi o wznowienie postępowania stosuje się odpowiednio przepisy o postępowaniu przed sądem pierwszej instancji, jeżeli przepisy Działu VII ppsa nie stanowią inaczej. Jednakże, gdy do wznowienia postępowania właściwy jest Naczelny Sąd Administracyjny, stosuje się odpowiednio art. 175 ppsa. Odesłanie to oznacza, że skargę o wznowienie może sporządzić wyłącznie adwokat lub radca prawny, zaś w sprawach podatkowych również doradca podatkowy, a w sprawach własności przemysłowej rzecznik patentowy (art. 175 § 1 i 3 ppsa). Ograniczeń tych nie stosuje się, gdy skargę o wznowienie sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem oraz w przypadku prokuratora oraz Rzecznika Praw Obywatelskich lub Rzecznika Praw Dziecka (art. 175 § 2 ppsa).
Oznacza to, że skarga powinna być sporządzona przez profesjonalnego pełnomocnika, pod rygorem jej odrzucenia. W orzecznictwie i doktrynie przyjmuje się, że niedopełnienie tego obowiązku jest brakiem nieusuwalnym skargi o wznowienie postępowania, który powoduje odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 193 i 276 ppsa (por. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, red. R. Hauser, M. Wierzbowski, Wyd. C.H. Beck, Warszawa 2015, s. 1121, teza 6 do art. 276 i powołane tam orzecznictwo, post. NSA z 10 lipca 2015 r., sygn. akt I OSK 1782/15).
W sprawie, skarga o wznowienie postępowania została sporządzona osobiście przez skarżącego. Nie spełnia ona zatem kryterium określonego w art. 175 ppsa, bowiem nie została sporządzona przez profesjonalnego pełnomocnika.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 276 ppsa w związku z art. 58 § 1 pkt 6 ppsa orzekł jak w sentencji postanowienia.