Uzasadnienie
Wojewódzki Są Administracyjny w Krakowie postanowieniem z dnia 25 września 2018 r., sygn. akt I SA/Kr 249/18, odrzucił zażalenie J. J. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału I WSA w Krakowie z dnia 13 sierpnia 2018 r. w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia [...] grudnia 2017 r. w przedmiocie odmowy zwrotu podatku akcyzowego.
W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że zarządzeniem Przewodniczącego Wydziały I WSA w Krakowie z 21 marca 2018 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na ww. decyzję w wysokości 100 zł.
Postanowieniem z 13 lipca 2018 r., sygn. akt I GZ 213/18, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie skarżącego na ww. zarządzenie.
W związku z powyższym, zarządzeniem z 13 sierpnia 2018 r. wezwano skarżącego do wykonania zarządzenie z 21 marca 2018 r. Odpis wezwania doręczono 16 sierpnia 2018 r. Skarżący złożył zażalenie na to zarządzenie.
W zaskarżonym postanowieniu Sąd I instancji stwierdził, że na zarządzenie o wezwaniu do wykonania zarządzenia wzywającego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi zażalenie nie przysługuje. Wobec tego zażalenie skarżącego – jako niedopuszczalne – podlegało odrzuceniu na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 w zw. z art. 198 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.; dalej: p.p.s.a.).
Skarżący złożył zażalenie na powyższe postanowienie, wnosząc o jego uchylenie w całości.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 194 § 1 p.p.s.a., zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia, których przedmiotem jest: 1) przekazanie sprawy innemu sądowi administracyjnemu; 1a) odrzucenie skargi w przypadkach, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 2-4 oraz art. 220 § 3; 1b) umorzenie postępowania;
- 2) wstrzymanie lub odmowa wstrzymania wykonania decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, o których mowa w art. 61;
- 3) (uchylony);
- 4) odmowa sporządzenia uzasadnienia wyroku;
- 5) sprostowanie lub wykładnia orzeczenia albo ich odmowa; 5a) odrzucenie wniosku o uzupełnienie wyroku albo odmowa jego uwzględnienia;
- 6) oddalenie wniosku o wyłączenie sędziego;
- 7) odrzucenie skargi kasacyjnej;
- 8) odrzucenie zażalenia;
- 9) zwrot kosztów postępowania, jeżeli strona nie wnosi skargi kasacyjnej;
- 10) ukaranie grzywną.
Z przepisu powyższego wynika, że nie każda czynność Sądu podjęta w postępowaniu sądowoadministarcyjnym podlega zaskarżeniu poprzez zażalenie, a jedynie taka, która została wymieniona w przepisie ustawy p.p.s.a.
Zgodnie z art. 227 § 1 p.p.s.a. zażalenie przysługuje na zarządzenie przewodniczącego oraz postanowienie WSA w przedmiocie kosztów sądowych, jeżeli strona nie składa środka odwoławczego co do istoty sprawy.
W rozpoznawanej sprawie zażalenie przysługiwało zatem stronie na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału WSA z 21 marca 2018 r., które określało wysokość wpisu od skargi. Skarżący skorzystał z możliwości kontroli instancyjnej tego zarządzenia, w wyniku czego NSA postanowieniem z 13 lipca 2018 r., sygn. akt I GZ 213/18, oddalił jego zażalenie, stwierdzając zgodność z prawem zaskarżonego zarządzenia.
Natomiast nie podlega zaskarżeniu zarządzenie z 13 sierpnia 2018 r., które wzywa jedynie do wykonania zarządzenia z 21 marca 2018 r. Zarządzenia tego nie można bowiem uznać za wydane "w przedmiocie kosztów sądowych" w rozumieniu art. 227 § 1 p.p.s.a. Powyższe stwierdzenie ma oparcie w orzecznictwie NSA, w którym dominuje pogląd, że zarządzenie wzywające do prawomocnych zarządzeń z ma wyłącznie charakter czynności materialno-technicznej i nie mieści się w kategorii zarządzeń podlegających zaskarżeniu (zob. postanowienia NSA z dnia 15 lutego 2011 r., sygn. akt II FZ 4/11, z dnia 17 października 2012 r., sygn. akt I OZ 785/12). Także w doktrynie stwierdzono, że zarządzenie wzywające do wykonania obowiązku określonego w prawomocnym zarządzeniu o ustaleniu wysokości i wezwaniu do uiszczenia wpisu nie mieści się w kategorii zarządzeń, o których mowa w art. 220 § 1 p.p.s.a., nie jest więc zaskarżalne na podstawie art. 227 p.p.s.a. W żadnym miejscu ustawa nie przewiduje możliwości zaskarżenia takiego zarządzenia, w związku z czym zażalenie na takie zarządzenie podlega odrzuceniu jako niedopuszczalne stosownie do art. 178 w zw. z art. 197 § 2 i art. 198 p.p.s.a. (zob. Komentarz do art. 227 p.p.s.a. [w:] Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi. Komentarz, pod red. R. Hausera, M. Wierzbowskiego, Warszawa 2015, s. 861).
W ocenie NSA, Sąd I instancji zasadnie zatem odrzucił zażalenie skarżącego jako niedopuszczalne. Prawidłowości tego rozstrzygnięcia strona nie podważyła również w zażaleniu, w którym nie zawarto żadnej argumentacji na poparcie wniosku o uchylenie zaskarżonego postanowienia.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a orzekł jak w sentencji