Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim postanowieniem z dnia 16 marca 2021 r., sygn. akt I SA/Go 466/20 po rozpoznaniu wniosku S. A. Sp. z o.o. z siedzibą w Ł. o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w sprawie ze skargi S. A. Sp. z o.o. z siedzibą w Ł. na decyzję Dyrektora Lubuskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Z. G. z dnia [...] października 2020 r. nr [...] w przedmiocie płatności rolnośrodowiskowej na 2009 rok postanowił: odmówić przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi.
Sąd I instancji wskazał, że ww. Spółka wniosła skargę na decyzję Dyrektora Lubuskiego Oddziału Regionalnego ARiMR w Z. G. wymienioną w sentencji niniejszego postanowienia.
Postanowieniem z dnia 2 lutego 2021 r. tut. Sąd odrzucił skargę Spółki z uwagi na nieuiszczenie wpisu sądowego od skargi. W ocenie Sądu przesyłka zawierająca m.in. wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi została doręczona w dniu 4 stycznia 2021 r. (z.p.o. - k. 27 akt sądowych). Natomiast Skarżąca nie uiściła wpisu sądowego.
Pismem z dnia 12 lutego 2021 r. Skarżąca złożyła wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. W uzasadnieniu wskazała, że wezwanie do uiszczenia wpisu nigdy nie zostało do Spółki przesłane, ani tym bardziej nie zostało Spółce doręczone. W jej ocenie Sąd dopuścił się wprost błędu ustaleń faktycznych przyjmując arbitralnie i dowolnie, że wezwanie do uiszczenia wpisu zostało doręczone Spółce łącznie z wezwaniem do nadesłania umocowania osoby podpisującej skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. odmawiając przywrócenia terminu stwierdził, że zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego oraz wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi zostały wykonane w dniu 28 grudnia 2020 r., które następnego dnia zostały przekazane do biura podawczego i wysłane na adres Spółki.
W ocenie Sądu, wniosek o przywrócenie terminu nie został jednak uzasadniony przez Spółkę okolicznościami wskazującymi na brak winy w uchybieniu terminowi, stosownie do treści art. 87 p.p.s.a., wobec czego wniosek nie mógł być uwzględniony. Argumentem wskazującym na brak winy nie może być bowiem twierdzenie Skarżącej o braku wezwania do uiszczenia wpisu w korespondencji nadanej z Sądu. Zdaniem Sądu, kwestionowanie otrzymania wezwania oznacza negowania skuteczności jego doręczenia. Argument ten wskazuje zatem, że w ocenie Strony termin do wykonania wezwania nie rozpoczął biegu, a nie że jego uchybienie nastąpiło bez jej winy.
Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła skarżąca Spółka. We wniosku wskazała, że wezwania do uiszczenia wpisu nie zostały nigdy do Spółki przesłane ani tym bardziej Spółce doręczone. Sąd I instancji dopuścił się wprost błędu ustaleń faktycznych przyjmując arbitralnie i dowolnie, że wezwania do uiszczenia wpisu zostały doręczone Spółce łącznie z wezwaniami do potwierdzenia o umocowania osoby podpisującej skargę. Spółka zaprzecza tej okoliczności załączając jako dowód korespondencję otrzymaną z Sądu w przesyłkach za potwierdzeniami odbioru znajdującymi się na kartach akt 27 powołując się na ochronę prawa do sądu.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Stosownie do treści art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Zgodnie z § 2 tegoż artykułu postanowienie o umorzeniu postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym.
Użycie w art. 161 § 1 pkt 3 zwrotu normatywnego "stało się bezprzedmiotowe" oznacza, że chodzi w nim o przyczynę, która zaistniała dopiero w toku postępowania sądowoadministracyjnego, po wniesieniu skargi do sądu (por. Dauter B., Gruszczyński B., Kabat A., Niezgódka-Medek M.; Komentarz do art.161 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, LEX 2011).
Umorzenie postępowania oznacza przerwanie i zakończenie postępowania sądowoadministracyjnego z powodu zaistnienia w jego toku zdarzeń, które uniemożliwiają osiągnięcie jego celu, albo powodują, że dokonanie przez sąd administracyjny kontroli zaskarżonego aktu lub czynności staje się zbędne albo nawet niedopuszczalne (por. T. Woś, Hanna Knysiak-Molczyk, Marta Romańska; Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2008, s. 579).
W niniejszej sprawie skarżąca Spółka złożyła wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków skargi, do których uzupełnienia została wezwana tj. uiszczenia wpisu sądowego od skargi.
Postanowieniem z dnia 2 lutego 2021 r. tutejszy Sąd odrzucił skargę Spółki z uwagi na nieuiszczenie wpisu sądowego od skargi. Jednakże, mając na względzie wydanie przez Naczelny Sąd Administracyjny postanowienia z dnia 19 maja 2021 r. sygn. akt I GZ 125/21 o uchyleniu powyższego postanowienia WSA z dnia 2 lutego 2021 r. o odrzuceniu skargi skarżącej Spółki, postępowanie w przedmiocie wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi stało się bezprzedmiotowe.
Z uwagi na powyższe Naczelny Sąd Administracyjny uchylił postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 16 marca 2021 r. o odmowie przywrócenia terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi oraz umorzył postępowanie w przedmiocie tego wniosku na podstawie art. 185 § 1 i art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 193 i art. 197 § 2 p.p.s.a.