Uzasadnienie
Postanowienie
Dnia 15 maja 2006 r.
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie:
Sędzia NSA Janusz Zajda po rozpoznaniu w dniu 15 maja 2006 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia Dyrektora Izby Celnej w Białej Podlaskiej na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 24 stycznia 2006 r. sygn. akt III SA/Lu 254/05 o zasądzeniu kosztów postępowania [pkt 2 sentencji wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z 24 stycznia 2006 r.] w sprawie ze skargi J. Ś. - Przedsiębiorstwo Handlowe "[...]" w Zamościu na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Białej Podlaskiej z dnia 23 marca 2005 r. nr [...] w przedmiocie uznania zgłoszenia celnego za nieprawidłowe
postanawia:
- 1. uchylić zaskarżone postanowienie;
- 2. zasądzić od J. Ś. - Przedsiębiorstwo Handlowe "[...]" w Zamościu na rzecz Dyrektora Izby Celnej w Białej Podlaskiej kwotę złotych 220 (dwieście dwadzieścia) tytułem zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego.
Uzasadnienie
Wyrokiem z 24 stycznia 2006 r., sygn. akt III SA/Lu 254/05, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie uchylił decyzję Dyrektora Izby Celnej w Białej Podlaskiej z 23 marca 2005 r., nr [...], oraz zasądził od organu celnego na rzecz skarżącego J. Ś. - Przedsiębiorstwo Handlowe "[...]" w Zamościu kwotę 2900 zł. tytułem zwrotu kosztów postępowania.
W uzasadnieniu postanowienia Sąd podał, że rozstrzygnięcie o kosztach zawarte w pkt 2 sentencji wyroku znajduje oparcie w treści art. 200 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi [Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej p.p.s.a.]
W zażaleniu na powyższe postanowienie Dyrektor Izby Celnej w Białej Podlaskiej wniósł o zmianę powyższego wyroku w punkcie 2 sentencji w ten sposób, aby zasądzoną kwotę 2900 zł. obniżyć do kwoty 755 zł., ewentualnie o uchylenie orzeczenia w części dotyczącej kosztów postępowania i przekazanie sprawy w tym zakresie do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Lublinie, a także o zasądzenie od skarżącego na rzecz organu administracji kosztów postępowania zażaleniowego według norm przepisanych.
W uzasadnieniu zażalenia zarzucił naruszenie przepisów art. 200, 205 § 2 i § 3 oraz 141 § 4 p.p.s.a., a także § 2 i § 14 ust 2 pkt 1 lit. c/ rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 25 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu [Dz.U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.], poprzez błędną ich wykładnię i zasądzenie na rzecz skarżącego bez uzasadnienia kosztów w kwocie 2900 zł.
Podniósł, że skoro w sprawie strona została wezwana do uiszczenia wpisu stałego od skargi w kwocie 500 zł. na podstawie § 2 ust. 3 pkt 12 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi [Dz.U. Nr 221, poz. 2193], to w tej sytuacji powinien zasądzić na rzecz skarżącego zwrot kosztów postępowania w kwocie 755 zł., na którą składałby się wpis sądowy 500 zł., wynagrodzenie pełnomocnika - radcy prawnego w kwocie 240 zł. oraz opłata skarbowa od pełnomocnictwa w wysokości 15 zł.
W odpowiedzi na zażalenie J. Ś. - Przedsiębiorstwo Handlowe "[...]" w Zamościu wniósł o jego oddalenie i zasądzenie kosztów postępowania zażaleniowego.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W pierwszym rzędzie należy podnieść, że uzasadnienie rozstrzygnięcia Sądu I instancji w zakresie zwrotu kosztów postępowania nie spełnia wymogów przepisu art. 141 § 4 p.p.s.a., co w sytuacji w tej części niedostatecznie wyjaśnionego stanu faktycznego sprawy uniemożliwia wydanie orzeczenia reformatoryjnego.
Wpis stosunkowy od pism wszczynających postępowanie przed sądami administracyjnymi pobiera się w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne. Przedmiotem sprawy, co wynika z treści decyzji organów celnych, była jedynie kwestia klasyfikacji taryfowej importowanego towaru, rozstrzygnięcie której nie rzutowało na zmianę wysokości należności celnych. W tej sytuacji Sąd I instancji prawidłowo wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu stałego od skargi w kwocie 500 zł., na podstawie § 2 ust. 3 pkt 13 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi [Dz.U. Nr 221, poz. 2193].
W konsekwencji, podstawą określenia wysokości kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego skarżącego był przepis § 2 ust. 1 i § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c/ rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu [Dz.U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.]. Określone w ten sposób koszty, ewentualnie inne niezbędne wydatki strony (np. opłata skarbowa od pełnomocnictwa), podlegały zwrotowi na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a.
Wysokość tak określonych kosztów, zarówno sądowych jak i związanych z wynagrodzeniem radcy prawnego, nie może być determinowana zakresem tytułu egzekucyjnego, obejmującego zgodnie z twierdzeniami skargi należności podatkowe i odsetki, które to należności były konsekwencją odrębnego postępowania i nie pozostawały w bezpośrednim związku z zakwestionowaną w niniejszej sprawie klasyfikacją taryfową importowanego towaru.
Z uwagi na powyższe Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zażalenie jest zasadne, i dlatego na podstawie art. 197 § 2 w zw. z art. 185 § 1 i art. 203 pkt 2 (100 zł. wpis i 120 zł. udział radcy prawnego w postępowaniu zażaleniowym) p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.