Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy wyrokiem z 15 marca 2022 r. sygn. akt I SA/Bd 74/22 uwzględnił skargę K. S. (dalej też: "skarżący") i uchylił postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Bydgoszczy (dalej też: SKO") z dnia [...] listopada 2021 r. nr [...] w przedmiocie zarzutów w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego. W pkt II zasądził od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Bydgoszczy na rzecz K. S. 100 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
W uzasadnieniu wyroku Sąd wskazał, że jako podstawę zasądzenia od organu kwotę 100 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania wskazano art. 200 w zw. art. 205 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., obecnie: Dz. U. 2022 poz. 329 dalej: p.p.s.a.). Suma ta obejmowała uiszczony wpis od skargi (100,00 zł).
Zażalenie na powyższe postanowienie złożył K. S. wnosząc o jego uchylenie oraz rozpoznanie na nowo wniosku o zwrot kosztów postępowania z uwzględnieniem wydatków skarżącego obejmujących wynagrodzenie pełnomocnika w osobie radcy prawnego, ewentualnie o zmianę zaskarżonego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 15 marca 2022 roku wydanego w sprawie I SA/Bd 74/22 poprzez zasądzenie na rzecz skarżącego K. S. kosztów postępowania obejmujących wynagrodzenie pełnomocnika skarżącego w wysokości ustalonej zgodnie z normami przepisanymi - w tym przypadku przepisami Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych, tj. § 14 ust. 1 pkt 1) lit. a) w zw. z § 2 pkt 7) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2018 r., poz. 265 ze zm.) dalej: Rozporządzenie, oraz zasądzenie kosztów postępowania zażaleniowego według norm przepisanych.
Zaskarżonemu postanowieniu zarzucił:
- 1. Błąd w zakresie ustaleń faktycznych poprzez wadliwe uznanie, że na koszty postępowania sądowego poniesione przez skarżącego w niniejszej sprawie składały się wyłącznie należności związane z uiszczeniem wpisu od skargi w kwocie 100 zł, z pominięciem kosztów obejmujących wynagrodzenie pełnomocnika skarżącego poniesionych w niniejszej sprawie;
- 2. naruszenie art. 205 § 2 p.p.s.a. w związku z art. 200 p.p.s.a. i art. 205 § 1 p.p.s.a. poprzez pominięcie zastosowania art. 205 § 2 p.p.s.a. w podstawie rozstrzygnięcia i tym samym pominięcie zasądzenia na rzecz skarżącego kosztów postępowania obejmujących wynagrodzenie pełnomocnika skarżącego w wysokości określonej w odrębnych przepisach.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Uzasadniając rozstrzygnięcie o kosztach postępowania wyjaśnić należy, że zgodnie z art. 200 p.p.s.a. w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. O tym, jakie koszty należy uznać za niezbędne i celowe, co do zasady decyduje Sąd, za wyjątkiem sytuacji opisanych w art. 205 § 1 i § 2 p.p.s.a., gdzie ustawodawca przesądził, które koszty poniesione przez stronę działającą samodzielnie lub reprezentowaną przez nieprofesjonalnego pełnomocnika (§ 1), a także stronę reprezentowaną przez profesjonalnego pełnomocnika (§ 2) są z mocy prawa uznane za niezbędne.
Dla rozstrzygnięcia niniejszego przypadku decydujące znaczenie ma art. 205 § 2 p.p.s.a., który stanowi, że do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego zalicza się ich wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony. W § 14 ust. 1 pkt 1) lit. a) – c) Rozporządzenia określono stawki minimalne przyznawane radcom prawnym w sprawach przed sądami administracyjnymi. Jak wynika z akt sądowych sprawy, skarżący wniósł skargę dnia [...] grudnia 2021 r. do WSA, którą podpisał osobiście. Do skargi dołączył pełnomocnictwo z dnia [...] grudnia 2021 r. czym upoważnił r. pr. A. D. do działania w imieniu skarżącego przed sądem administracyjnym i Naczelnym Sądem Administracyjnym w toku postepowania prowadzonego na skutek złożonej przez niego skargi.
Tym samym stwierdzić należy, że pełnomocnik skarżącego nie sporządził ani nie wniósł skargi, a zważywszy, że została ona rozpoznana na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym, pełnomocnik nie musiał poświęcać czasu na przygotowanie się do sprawy i nie musiał uczestniczyć w posiedzeniu sądu.
Podsumowując, brak nakładu pracy pełnomocnika skarżącego w niniejszej sprawie, zdaniem NSA, uzasadniał zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów postępowania w części nie obejmującej wynagrodzenia owego pełnomocnika. W konsekwencji, zasądzając na rzecz skarżącego zwrot kosztów postępowania od organu, WSA słusznie uwzględnił jedynie uiszczony przez niego wpis sądowy w wysokości 100 zł.
Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. zażalenie oddalił.