Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z 30 października 2020 r., sygn. akt I SA/Kr 982/20 odrzucił skargę R. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z [...] lipca 2020 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne.
W uzasadnieniu Sad I instancji wskazał, że decyzja organu została doręczona skarżącej w dniu 22 lipca 2020 r., co wynika ze znajdującego się w aktach administracyjnych Urzędowego Poświadczenia Doręczenia. Decyzja ta zawierała pouczenie o możliwości wniesienia skargi do WSA w Krakowie w terminie 30 dni od dnia doręczenia decyzji. Termin do wniesienia skargi upłynął zatem 21 sierpnia 2020 r., natomiast skarga na powyższą decyzję została wniesiona w dniu 15 września 2020 r., a więc z uchybieniem ustawowego terminu do jej wniesienia. Z tego względu Sąd odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 z późn. zm., dalej: p.p.s.a.).
R. wniosła zażalenie na to postanowienie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zawiera usprawiedliwionych podstaw, dlatego podlega oddaleniu.
Zgodnie z art. 53 § 1 w zw. z art. 54 § 1 p.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a p.p.s.a., za pośrednictwem organu, którego działanie /.../ jest przedmiotem skargi. W przypadku wniesienia skargi po upływie tego terminu, podlega ona odrzuceniu, stosownie do art. 58 § 1 pkt 2 tej ustawy.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, Sąd I instancji prawidłowo ustalił na podstawie akt sprawy, iż zaskarżona decyzja została doręczona skarżącej w dniu 22 lipca 2020 r. (vide: Urzędowe Poświadczenie Doręczenia k. 7-8 akt administracyjnych). W świetle powyższych okoliczności termin do wniesienia skargi na decyzję powinien być liczony od dnia 23 lipca 2020 r. i upływał po 30 dniach od tej daty, czyli w dniu 21 sierpnia 2020 r. Dzień kończący termin przewidziany na dokonanie czynności procesowej przypadał na dzień pracujący (piątek).
Skoro zatem istotnym w sprawie i wywołującym skutki procesowe był termin doręczenia decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych prawidłowe było stanowisko Sądu I instancji, iż skargę opatrzoną datą sporządzenia 15 września 2020 r., a która wpłynęła do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w dniu 16 września 2020 r. należało uznać za wniesioną po terminie. Z kolei uznanie skargi za wniesioną z uchybieniem ustawowego terminu przewidzianego na dokonanie tej czynności procesowej, musiało w konsekwencji skutkować jej odrzuceniem zgodnie z dyspozycją art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego z uzasadnienia zażalenia nie wynikają żadne argumenty, które pozwoliłyby Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu na zakwestionowanie legalności zaskarżonego postanowienia. Naczelny Sąd Administracyjny zauważa ponadto, że wraz z zażaleniem skarżąca złożyła wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Wniosek ten został rozpoznany negatywnie przez Sąd I instancji postanowieniem z 25 marca 2021 r. Z kolei Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 22 lipca 2021 r., sygn. akt I GZ 200/21 oddalił zażalenie na to postanowienie Sądu I instancji.
Z tych powodów należało oddalić zażalenie, stosownie do art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a.