Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnegoz 10 września 2020 r., sygn. akt I GZ 204/20

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 5 marca 2020 r., sygn. akt I SA/Lu 747/19 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.; dalej p.p.s.a.), odrzucił skargę A Sp. z o.o. w B. na czynność Burmistrza Miasta Biłgoraj z dnia [...] lipca 2019 r. w przedmiocie niewyrażenia zgody na udzielenie dotacji od września do grudnia 2019 r.

W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że Burmistrz Miasta Biłgoraj pismem z dnia [...] lipca 2019 r. nie wyraził skarżącej zgody na odstąpienie od terminu na złożenie informacji o planowanej liczbie uczniów oraz nie wyraził zgody na udzielenie dotacji od września do grudnia 2019 r. Pismo zostało doręczone skarżącej w dniu 24 lipca 2019 r. Skarżąca w dniu 30 października 2019 r. (data stempla pocztowego k.

1. 41) złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie. Na jej wstępie zaznaczyła, że przedmiotem zaskarżenia jest czynność niewypłacenia.

WSA podniósł, że aby dokonać oceny, czy skarga jest dopuszczalna oraz czy została wniesiona w terminie, niezbędne jest ustalenie, co w rzeczywistości stanowi jej przedmiot zaskarżenia. Na wstępie skargi zostało wskazane, że dotyczy ona czynności niewypłacenia dotacji. Jednak lektura jej zarzutów, uzasadnienia oraz wniosku, zawartego w punkcie 2 skargi, musi, zdaniem Sądu, prowadzić do wniosku, że skarżąca nie kwestionuje wyłącznie samej czynności, a dokładniej zaniechania czynności polegającej na wypłacie dotacji od września 2019 r., ale podważa prawidłowość braku uznania jej uprawnienia do otrzymywania tej dotacji od 2019 r.

Sąd wskazał, że powyższa konkluzja ma istotne znaczenie zarówno dla oceny dopuszczalności, jak i zachowania w niniejszej sprawie terminu do wniesienia skargi. Skoro spór w niniejszej sprawie pomiędzy Burmistrzem Miasta Biłgoraj, a skarżącą dotyczy samej zasady, tj. przysługiwania uprawnienia do otrzymania dotacji w danym okresie, to skarga jest czynnością z zakresu administracji publicznej w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., a tym samym dotyczy sprawy należącej do właściwości sądów administracyjnych, co czyni skargę dopuszczalną.

Dalsze działania (zaniechania) organu, przejawiające się niewypłaceniem dotacji za poszczególne miesiące objęte sporem, nie są czynnościami z zakresu administracji publicznej, a jedynie konsekwencjami czynności, o której organ poinformował pismem z dnia 17 lipca 2019 r. Konsekwencją powyższego musi być uznanie, że skoro przedmiot zaskarżenia stanowi czynność z zakresu administracji publicznej, polegająca na odmowie uznania takiego uprawnienia, to jest ona działaniem jednorazowym, wyrażonym przez organ administracji publicznej w piśmie z dnia 17 lipca 2019 r. Wobec tego, zdaniem Sądu I instancji, skarga powinna zostać wniesiona z zachowaniem terminu, wskazanego w art. 53 § 2 p.p.s.a. Skargę zatem należało wnieść w terminie trzydziestu dni od momentu, gdy skarżącej zostało doręczone pismo z dnia 17 lipca 2019 r., informujące o odmowie zgody na udzielenie dotacji od września do grudnia 2019 r., czyli odmawiające stwierdzenia uprawnienia.

Czynność z zakresu administracji publicznej, podlegająca kontroli sądowoadministracyjnej, została zamanifestowana w tym właśnie piśmie, a skarżąca dowiedziała się o niej z chwilą jego otrzymania, tj. 24 lipca 2019 r.

Skarga w niniejszej sprawie została wniesiona w dniu 30 października 2019 r., natomiast trzydziestodniowy termin, wynikający z art. 53 § 2 p.p.s.a., upływał z dniem 23 sierpnia 2019 r. Oznacza to, że skarga została wniesiona z uchybieniem terminu, co skutkowało jej odrzuceniem na mocy art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.

Skarżąca spółka złożyła zażalenie na powyższe postanowienie, zaskarżając je w całości i wnosząc o jego uchylenie w całości.

Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono:

1. 1. naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na treść wydanego orzeczenia, tj.:
2. - art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. w zw. z art. 53 § 2 p.p.s.a., poprzez odrzucenie skargi spółki na czynność Burmistrza Miasta Biłgoraj, polegającą na ustaleniu i wypłacie dotacji dla P Szkoły Podstawowej w Biłgoraju za wrzesień 2019 r. z uwagi na uchybienie terminowi do jej wniesienia, podczas gdy skarga ta została złożona z zachowaniem terminu ustawowego;
3. - art. 134 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 3 § 2 p.p.s.a., poprzez całkowicie dowolne i nieuprawnione uznanie, że przedmiotem skargi w niniejszej sprawie była czynność Burmistrza Miasta Biłgoraj związana z odmową przyznania prawa do dotacji, podczas gdy przedmiotem skargi w niniejszej sprawie była czynność niewypłacenia dotacji dla P Szkoły Podstawowej w Biłgoraju w roku 2019, czemu strona dała wyraz w treści skargi oraz oznaczonym przedmiocie skargi.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej obejmuje orzekanie w sprawach skarg na inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego, postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa, postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

Z kolei art. 47 ustawy o finansowaniu zadań oświatowych stanowi, że czynności podejmowane przez organ dotujący, o którym mowa w art. 15-21, art. 25, art. 26, art. 28-32, art. 40 i art. 41 w celu ustalenia wysokości lub przekazania dotacji, o których mowa w art. 15-21, art. 25, art. 26, art. 28-32, art. 40 i art. 41, stanowią czynności z zakresu administracji publicznej, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, w rozpoznawanej sprawie, prawidłowe odczytanie skargi pozwala przyjąć, że spór w sprawie toczy się o zasadę, tzn. o to, czy dotacja w ogóle stronie przysługiwała we wskazanym okresie (od września 2019 r.), a nie o brak wypłaty dotacji w konkretnym miesiącu - jak podnosi skarżąca. Brak wypłacenia dotacji jest tylko konsekwencją czynności, polegającej na odmowie uznania uprawnienia i to właśnie prawidłowość tej czynności skarżąca podważa. Wynika to z treści zarzutów, a także w sposób wyraźny i jednoznaczny zostało wyartykułowane we wnioskach skargi, gdzie skarżąca żądała m.in. uznania jej uprawnienia do otrzymania dotacji. Zaskarżona czynność Burmistrza Miasta Biłgoraj w przedmiocie niewyrażenia zgody na udzielenie dotacji podlega zatem kognicji sądów administracyjnych.

Kwestią sporną jest również termin do zaskarżenia tej czynności. Sąd kasacyjny podziela stanowisko Sądu pierwszej instancji, że skoro przedmiot zaskarżenia stanowi czynność z zakresu administracji publicznej, polegająca na odmowie uznania uprawnienia, to jest ona działaniem jednorazowym, wyrażonym przez organ administracji publicznej w piśmie z dnia 17 lipca 2019 r. A w myśl art. 53 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a. Natomiast § 2 tego przepisu stanowi, że jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4, wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności.

Wobec tego, zdaniem Sądu I instancji, skarga powinna zostać wniesiona z zachowaniem terminu, wskazanego w art. 53 § 2 p.p.s.a., tj. w terminie trzydziestu dni od momentu, gdy skarżącej zostało doręczone pismo z dnia 17 lipca 2019 r., informujące o odmowie zgody na udzielenie dotacji od września do grudnia 2019 r., czyli odmawiające stwierdzenia uprawnienia. Czynność z zakresu administracji publicznej, podlegająca kontroli sądowoadministracyjnej, została zamanifestowana w tym właśnie piśmie, a skarżąca dowiedziała się o niej z chwilą jego otrzymania, tj. 24 lipca 2019 r. Tymczasem skarga została wniesiona dopiero 30 października 2019 r., natomiast trzydziestodniowy termin, wynikający z art. 53 § 2 p.p.s.a., upływał z dniem 23 sierpnia 2019 r.

Mając powyższe okoliczności na uwadze, błędne jest stanowisko strony skarżącej, że termin do zaskarżenia czynności rozpoczął bieg w dniu 30 września 2019 r., tj. w dniu w którym część dotacji powinna zostać wypłacona, zgodnie z art. 34 ust. 1 ustawy o finansowaniu zadań oświatowych.

Prawidłowo zatem Sąd I instancji przyjął, że skarga została złożona po terminie wynikającym z art. 53 § 2 p.p.s.a. i podlegała odrzuceniu zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.