Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 18 lipca 2013 r., sygn. akt I GZ 205/13 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie U. D. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 9 maja 2013 r., sygn. akt V SA/Wa 2429/12, którym odmówiono ww. przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi U. D. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] sierpnia 2012 r., nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego.
Pismem z dnia 20 września 2013 r. nazwanym "wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przywrócenie terminu i uchylenie decyzji w całości" U. D. zakwestionowała powyższe postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego.
W uzasadnieniu wskazała, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. nałożył na nią obowiązek uiszczenia wpisu w kwocie wyższej niż przedmiot sporu. Poza tym uznała, że działania Dyrektora Izby Celnej w W. są bezpodstawne, a kwota nałożonego podatku nie powinna mieć miejsca.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wobec treści pisma U. D. wniesionego w związku z postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 lipca 2013 r., sygn. akt I GZ 205/13, którym oddalono zażalenie ww. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 9 maja 2013 r., sygn. akt V SA/Wa 2429/12 odmawiające przyznania prawa pomocy, Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że pismo to stanowi zażalenie na powyższe postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego.
Zażalenie jest niedopuszczalne.
Stosownie do przepisu art. 194 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) zażalenie przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego, gdy ustawa wyraźnie przewiduje możliwość wniesienia zażalenia oraz na postanowienia wymienione w art. 194 § 1 pkt 1-10 p.p.s.a. Z przepisu tego wynika, że zażalenie jest obok skargi kasacyjnej środkiem odwoławczym, który wnosi się do Naczelnego Sądu Administracyjnego.
Z treści art. 15 § 1 pkt 1, art. 173 § 1 i art. 194 § 1 p.p.s.a. jednoznacznie wynika, że Naczelny Sąd Administracyjny jest właściwy do rozpoznawania środków odwoławczych, tj. skargi kasacyjnej i zażaleń od wyroków i postanowień wojewódzkich sądów administracyjnych stosownie do przepisów tej ustawy. Natomiast wskazana ustawa procesowa nie zawiera przepisu dopuszczającego możliwość rozpoznawania w trybie określonym w jej przepisach skargi kasacyjnej bądź zażalenia od orzeczeń wydanych przez Naczelny Sąd Administracyjny. Wobec powyższego stwierdzić należy, że od wyroków i postanowień wydanych przez Naczelny Sąd Administracyjny nie przysługuje środek odwoławczy. Orzeczenia te stają się prawomocne z chwilą ich wydania.
Należy zauważyć, że postępowanie sądowoadministracyjne jest dwuinstancyjne (art. 2 i 3 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych, Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.). Zasada ta jest zgodna z art. 176 ust. 1 Konstytucji RP.
W związku z powyższym Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 197 w zw. z art. 178 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.