Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowieniem z 25 maja 2022 r., odrzucił skargę R. P. na decyzję Dyrektora Wielkopolskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Poznaniu z 25 listopada 2020 r. w przedmiocie odmowy przyznania płatności dla obszarów z ograniczeniami naturalnymi lub innymi szczególnymi ograniczeniami.
W motywach Sąd I instancji wskazał, że skarżący wniósł o zwolnienie go od kosztów sądowych i o ustanowenie pełnomocnika z urzędu.
Postanowieniem z 18 maja 2021 r. starszy referendarz sądowy odmówił mu przyznania prawa pomocy (sygn. akt III SPP/Po 20/21). WSA w Poznaniu postanowieniem z 24 czerwca 2021 r. utrzymał w mocy powyższe postanowienie starszego referendarza sądowego.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 4 maja 2022 r. skarżący został wezwany do wykonania prawomocnego zarządzenia z 12 lipca 2021 r. do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 zł w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu – pod rygorem odrzucenia skargi.
Wezwanie doręczono 9 maja 2022 r. W wyznaczonym terminie 7 dni wpis nie został uiszczony.
W związku z powyższym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2022.329 ze zm., dalej: p.p.s.a.) odrzucił skargę.
Skarżący wniósł zażalenie na postanowienie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie znajduje usprawiedliwionych podstaw w związku z czym podlega oddaleniu.
Zgodnie z przepisem art. 219 § 1 p.p.s.a., opłatę sądową należy uiścić przy wniesieniu do sądu pisma podlegającego opłacie.
Stosownie do art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania.
W przedmiotowej sprawie, co wynika tak z motywów postanowienia Sądu I instancji jak i z analizy akt sprawy, skarżący wezwany został zarządzeniem z 4 maja 2022 r. do wykonania prawomocnego zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia stosownej opłaty w wysokości 200 złotych, w terminie siedmiu dniu od dnia doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu. Pomimo skuteczności doręczenia wezwania, skarżący nie uczynił zadość wezwaniu.
Wobec niewykonania wezwania – nieuiszczenia wpisu od wniesionej skargi, Sąd I instancji prawidłowo odrzucił skargę strony. Przepis art. 220 § 3 p.p.s.a. nakłada bowiem na sąd obligatoryjny obowiązek odrzucenia skargi, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.