Uzasadnienie
Po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 marca 2022 r. sprawy ze skargi S. W. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 30 marca 2022 r. sygn. akt V SA/Wa 3960/21 oddalił skargę S. W. na decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] czerwca 2021 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania wsparcia finansowego.
Postanowieniem z 10 maja 2022 r. stwierdzono prawomocność ww. wyroku. Pismem z 14 czerwca 2022 r. skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku i doręczenie odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem. W uzasadnieniu wskazał na problemy zdrowotne. Podniósł, że 25 marca 2022 r. pojawiły się u niego pierwsze symptomy zakażenia wirusem SARS- COV-2, co udokumentowane jest wystawionym w dniu 14 kwietnia 2022 r. zaświadczeniem lekarskim z NZOZ "[...]" sp. z o.o. Jak wskazano w treści zaświadczenia, wynik wykonanego testu antygenowego był pozytywny.
Sąd postanowieniem z dnia 26 lipca 2022 r., odmówił przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Uzasadniając swoje rozstrzygnięcie Sąd wskazał, że uchybienie terminu nastąpiło w wyniku zaniedbania, a nie zaistnienia niemożliwych do przezwyciężenia przeszkód. Skarżący powołuje się na problemy zdrowotne i wizyty lekarskie. Jednakże załączone do wniosku zaświadczenie lekarskie wystawione 14 kwietnia 2022 r. wskazuje za pozytywny wynik testu antygenowego i objęcie skarżącego 7-dniową izolacją, począwszy od dnia 25 marca 2022 r. Czas izolacji zakończył się zatem w dniu 1 kwietnia 2022 r. Natomiast termin do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku z dnia 30 marca 2022 r. upłynął 6 kwietnia 2022 r. Podobnie uznano, że braku winy nie mogą także uprawdopodobnić zaświadczenia lekarskie nr [...] i nr [...], ponieważ dotyczą przeprowadzonego badania lekarskiego przez lekarza sądowego w dniu 3 i 4 maja 2022 r. oraz wskazują na zwolnienie lekarskie w okresie od 5 maja 2022 r. do 19 maja 2022 r. Nie mogą zatem potwierdzać niemożności działania przez skarżącego w okresie biegu terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie.
Na powyższe postanowienie skarżący złożył zażalenie, w którym w pełni podtrzymał swoje stanowisko i argumenty zawarte we wniosku o przywrócenie terminu. Podkreślił, że wszystkie przedstawione przez niego zaświadczenia lekarskie pozostają ze sobą w ścisłym związku. Pomimo zakończenia izolacji w dniu 1 kwietnia 2022 r., skarżący nadal źle się czuł i nie mógł się zająć własnymi sprawami.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (obecnie: tekst jedn. Dz. U. z 2022 r. poz. 329; dalej jako: "p.p.s.a."), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. W świetle art. 87 § 1 i 2 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu; w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona winna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 p.p.s.a.). Oznacza to, że sąd może przywrócić termin jedynie pod warunkiem złożenia wniosku o jego przywrócenie w ciągu siedmiu dni od ustania przyczyny uchybienia terminu z równoczesnym dopełnieniem czynności, dla której termin był określony oraz uprawdopodobnieniem przez wnioskodawcę braku winy w uchybieniu terminu.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego wniosek skarżącego o przywrócenie terminu nie zasługiwał na uwzględnienie, a Sąd pierwszej instancji zasadnie odmówił skarżącemu przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku..
Kryterium braku winy, jako przesłanka przywrócenia terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym, wiąże się z obowiązkiem dochowania szczególnej staranności przy dokonaniu tej czynności. O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2009, s. 257-258; postanowienia NSA z dnia: 8 października 2013 r., sygn. akt II GZ 549/13; 3 października 2013 r., sygn. akt I FZ 410/13; 1 października 2013 r., sygn. akt II OZ 833/13; 25 września 2013 r., sygn. akt I OZ 828/13).
Sąd oceniając, czy w konkretnej sprawie strona zawiniła uchybienie terminowi do dokonania czynności, powinien przyjąć obiektywny miernik staranności. Innymi słowy sąd powinien zbadać, czy do uchybienia terminu doszło z uwagi na wystąpienie przyczyn niezależnych od strony.
Odnosząc się do zarzutów zażalenia wskazanych w petitum zażalenia, wskazać należy, że w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, zaskarżone postanowienie odpowiada prawu, bowiem w okolicznościach przedmiotowej sprawy nie można sądowi pierwszej instancji, który odmówił przywrócenia terminu do wniesienia skargi, zarzucić naruszenia m.in. art. 86 § 1 p.p.s.a., skoro skarżąca we wniosku o przywrócenie terminu, jak i w zażaleniu nie uprawdopodobniła po swojej stronie braku winy w uchybieniu terminu do złożenia skargi.
W rozpoznawanej sprawie, zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, skarżący nie wykazał obiektywnie niezależnych przyczyn, które uniemożliwiły mu złożenie wniosku z zachowaniem wyznaczonego terminu. Skarżący podał jako przyczynę uchybienia terminu przechodzenie w sposób ciężki choroby COVID-19. Odnosząc się do powołanych argumentów wskazać należy, na co zasadnie zwrócił uwagę Sąd pierwszej instancji, że nie została spełniona przesłanka uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu. Jak wynika z przepisu art. 87 § 2 p.p.s.a. warunkiem dopuszczalności przywrócenia uchybionego terminu jest uprawdopodobnienie przez stronę, że mimo całej staranności nie mogła dokonać czynności w terminie. Przesłanka ta powinna być oceniana w sposób uwzgledniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony należycie dbającej o własne interesy i przy braniu pod uwagę także uchybień spowodowanych nawet lekkim niedbalstwem.
Naczelny Sąd Administracyjny wskazuje, iż nie sposób zgodzić się z argumentami skarżącego, że choroba Covid 19 zaważyła jako siła wyższa na niedochowaniu terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku skoro z okoliczności sprawy przedstawionych przez Sąd I instancji w zaskarżonym postanowieniu wynika, że izolacja spowodowana tą chorobą zakończyła się 1 kwietnia 2022 r., natomiast termin do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku z dnia 30 marca 2022 r. upłynął 6 kwietnia 2022 r. Zatem sama izolacja nie miała bezpośredniego wpływu na brak możliwości złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wydanego wyroku. Także okres zwolnienia lekarskiego od 5 maja do 19 maja 2022 r. nie uniemożliwiał podjęcia czynności w terminie bowiem termin ten biegł od 1 kwietnia do 6 kwietnia 2022 r. Należy również podkreślić, że z informacji przedstawionych we wniosku nie wynika, by skarżący w okresie od 1 kwietnia do dnia 5 maja 2022 r., był na zwolnieniu lekarskim, kontynuował leczenie, lub też przebywał na izolacji.
Zatem skarżący po zakończeniu izolacji, a przed udaniem się do lekarza sądowego, co miało miejsce w dniach 3 i 4 maja 2022 r. mógł, w ocenie NSA, przy dołożeniu należytej staranności przy prowadzeniu swoich spraw, podjąć czynności zmierzające do złożenia przedmiotowego wniosku. Wobec tego Sąd I instancji miał podstawy twierdzić, że izolacja spowodowana chorobą Covid 19 i zwolnienie lekarskie nie miały bezpośredniego przełożenia na możliwość złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku.
Nie budzi wątpliwości Naczelnego Sądu Administracyjnego, że obowiązek uprawdopodobnienia braku winy w uchybieniu terminu spoczywa na stronie powołującej się na tę okoliczność. Należy przy tym podkreślić, że obowiązek uprawdopodobnienia, a nie udowodnienia okoliczności uzasadniających wniosek o przywrócenie terminu, nie oznacza, że strona może poprzestać wyłącznie na gołosłownych twierdzeniach. Brak jakiegokolwiek uprawdopodobnienia okoliczności podnoszonej we wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi oznacza, że wniosek w tym przedmiocie nie mógł zostać uwzględniony, o czym prawidłowo orzekł Sąd I instancji.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie przepisu art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.