Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach postanowieniem z dnia 14 kwietnia 2022 r., sygn. akt I SA/Gl 834/21 odrzucił skargę J. G. na postanowienie Poczty Polskiej S.A. Centrum Obsługi Finansowej w Katowicach z dnia 29 kwietnia 2021 r. nr COF.OUR.6375.43592.2020 ŁD.PM.ZZ. 06925012, w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym.
Jak wynika z akt sprawy, J. G. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na postanowienie Poczty Polskiej S.A. Centrum Obsługi Finansowej w Katowicach.
Zarządzeniem z 23 czerwca 2021 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 100 zł w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwań pod rygorem odrzucenia skargi. Skarżący wystąpił o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Referendarz postanowieniem z dnia 30 listopada 2021 r. wniosek skarżącego rozpoznał negatywnie, co zostało utrzymane w mocy postanowieniem z dnia 7 marca 2022 r., sygn. akt I SPP/Gl 219/21.
W związku z tym w dniu 8 marca 2022 r. Przewodniczący Wydziału I w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach wydał zarządzenie o wezwaniu skarżącego do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 23 czerwca 2021 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu skargi w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie to doręczono skarżącemu w dniu 30 marca 2022 r.
Wpis od skargi jak dotąd nie został uiszczony.
J. G. w dniu 5 kwietnia 2022 r. wystąpił z ponownym wnioskiem o zwolnienie od kosztów sądowych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach postanowieniem z 14 kwietnia 2022 r. sygn.. akt I SA/Gl 834/21 odrzucił złożoną skargę z powodu nieuiszczenia wpisu od skargi.
J. G. nie zgadzając się z powyższym rozstrzygnięciem złożył zażalenie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw, dlatego podlega oddaleniu.
Artykuł 230 § 1 i 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329, dalej: p.p.s.a.) stanowi, że od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały, przy czym jednym z tego rodzaju pism jest skarga. Zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Skarżącemu w sprawie nie zostało przyznane prawo pomocy.
W konsekwencji prawidłowo, po zakończeniu postępowania w zakresie prawa pomocy, ponownie 8 marca 2022 r. wezwano skarżącego do wykonania prawomocnego zarządzenia z 23 czerwca 2021 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego w wysokości 100 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Wpis od skargi nie został uiszczony, a zatem WSA prawidłowo skargę odrzucił na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. Powołany przepis wskazuje, że m.in. skarga, od której mimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi, przy czym w zarządzeniu Przewodniczącego Wydziału I WSA wyraźnie zaznaczono, że nieuiszczenie należnej opłaty skutkować będzie jej odrzuceniem.
Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że bez znaczenia dla kontrolowanego rozstrzygnięcia jest wystąpienie przez skarżącego z kolejnym wnioskiem o zwolnienie z powinności zapłaty wpisu od skargi. Skarżący nie może uchronić się przed konsekwencjami niewykonania prawomocnego zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wymaganego wpisu przez złożenie kolejnego wniosku o przyznanie prawa pomocy. Złożenie kolejnego wniosku o przyznanie prawa pomocy nie wstrzymuje biegu terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Ponowne złożenie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych, nawet dokonane w terminie określonym w ponownym wezwaniu do uiszczenia wpisu, wystosowanym do strony po wydaniu prawomocnego postanowienia odmawiającego zwolnienia od kosztów, nie ma wpływu na toczące się postępowanie (zob. np. postanowienia NSA: z 10 maja 2010 r., II FZ 115/10; z 11 kwietnia2013 r., I OSK 536/13; z dnia 8 stycznia 2014 r., II GZ 761/13, publ. CBOSA).
Mając na uwadze wyżej przedstawioną argumentację, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.