Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zarządzeniem z dnia 14 maja 2019 r., sygn. akt I SA/Gd 104/19 pozostawił bez rozpoznania pismo B. J. z dnia [...] marca 2019 r. w sprawie ze skargi B. J. na uchwałę Rady Miasta S. z dnia [...] października 2018 r., nr [...] w przedmiocie zasad udzielania pomocy finansowej w remontach elewacji i montażu windy w budynkach mieszkalnych w S. na lata 2019 - 2020.
Sąd I instancji wskazał, że w piśmie z dnia [...] marca 2019 r. skarżąca ustosunkowała się do odpowiedzi Prezydenta Miasta S. na skargę. Zarządzeniem z dnia [...] marca 2019 r. Przewodniczący wezwał skarżącą do uzupełnienia braku formalnego przedmiotowego pisma poprzez jego podpisanie oraz nadesłanie odpisu tego pisma w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania.
Przesyłka zawierająca odpis zarządzenia została doręczona skarżącej w dniu 26 marca 2019 r. Siedmiodniowy termin, który kończył się w dniu 2 kwietnia 2019 r. upłynął bezskutecznie, albowiem w wyznaczonym terminie strona nie uzupełniła braków formalnych pisma z dnia 4 marca 2019 r. oraz nie nadesłała jego odpisu. Zatem stosownie do art. 49 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., dalej: p.p.s.a.) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zarządził pozostawienie pisma bez rozpoznania.
Zażalenie na powyższe zarządzenie złożyła B. J. wnosząc o uchylenie zarządzenie i nadanie biegu sprawie. W uzasadnieniu wskazała, że Przewodniczący bezpodstawnie wezwał skarżącą do podpisania pisma. Ponadto skarżąca wskazała że nie otrzymała wezwania. Sąd w załączeniu do zarządzenia doręczył skarżącej postanowienie z dnia 14 maja 2019 r., sygn. akt I SA/Gd 621/19 dotyczące skargi S. M. na czynności egzekucyjne do innej sprawy. Możliwe, że pismo skarżącej znajduje się zamiennie w innych aktach.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zażalenie nie podlega uwzględnieniu.
Wbrew argumentacji podniesionej w zażaleniu Sąd I instancji prawidłowo wezwał skarżącą do uzupełnienia braku formalnego pisma z dnia 4 marca 2019 r. przez jego podpisanie oraz nadesłanie odpisu tego pisma. Zgodnie z art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Jednym z wymagań pisma procesowego jest również dołączenie jego odpisów i odpisów załączników w celu doręczenia ich stronom (art. 47 § 1 p.p.s.a.).
W przedmiotowej sprawie, wykonując zarządzenie Przewodniczącego Wydziału I WSA w Warszawie, pismem z 12 marca 2019 r. wezwano skarżącą do usunięcia w terminie 7 dni braku formalnego pisma z dnia 4 marca 2019 r. poprzez podpisanie wymienionego pisma oraz jego odpisu. W piśmie tym pouczono również, że nieuzupełnienie lub niepoprawienie pisma w terminie 7 dni od doręczenia wezwania spowoduje pozostawienie pisma bez rozpoznania. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru wezwania znajdującego się w aktach sprawy (k.
- 47) wezwania do podpisania pisma skarżąca odebrała 26 marca 2019 r.
Trafnie przyjął więc Sąd pierwszej instancji, że skarżąca w wyznaczonym terminie nie uzupełnili braków formalnych pisma z dnia 4 marca 2019 r. oraz nie nadesłała jego odpisu, co uzasadniało pozostawienie pisma bez rozpoznania na podstawie art. 49 § 2 p.p.s.a.
Odnosząc się natomiast do podniesionej w zażaleniu kwestii pomyłki Sądu I instancji i doręczeniu skarżącej odpisu postanowienia do innej sprawy zamiast wezwania do uzupełnienia lub poprawienia pisma z dnia 4 marca 2019 r. należy stwierdzić, że dla prawidłowości dokonania doręczenia wymaga się, aby okoliczność ta wynikała z dołączonego do przesyłki potwierdzenia odbioru - powinno to nastąpić poprzez wymienienie na formularzu potwierdzenia odbioru w rubryce "rodzaj przesyłki", pism stanowiących zawartość przesyłki. Jak wynika z § 4 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego Ministra Sprawiedliwości z dnia 12 października 2010 r. w sprawie szczegółowego trybu i sposobu doręczania pism sądowych w postępowaniu cywilnym (Dz. U. z 2015 r., poz. 1222) zwanego dalej "rozporządzeniem", znajdującego zastosowanie w sprawie na mocy art. 65 § 2 p.p.s.a., odbierający przesyłkę potwierdza jej odbiór na formularzu potwierdzenia odbioru przez wpisanie daty otrzymania przesyłki i umieszczenie czytelnego podpisu zawierającego imię i nazwisko.
Należy uznać, że potwierdzenie podpisem odbioru przesyłki oznacza nie tylko potwierdzenie, że przesyłka została doręczona osobie upoważnionej do jej odbioru w dacie na formularzu wskazanej, ale także, że zawartość przesyłki odpowiada tej, która została wskazana na formularzu potwierdzenia odbioru (por. postanowienie NSA z 31 marca 2010 r., I FSK 1929/09, postanowienie NSA z 21 maja 2010 r., II FSK 619/10). Zauważyć w związku z tym należy również, że wypełniony prawidłowo, na formularzu stanowiącym załącznik nr 1 do rozporządzenia pocztowy dowód doręczenia pisma sądowego, stanowi dokument urzędowy w rozumieniu art. 244 k.p.c., potwierdzający fakt i datę doręczenia wskazanych w nim pism (por. post. SN z 30 kwietnia 1998 r. III CZ 51/98, OSNC 1998). W tym zakresie dokument urzędowy korzysta z domniemania zgodności z prawdą. Adresat przesyłki, który twierdzi, że nie doręczono mu pisma wymienionego na formularzu i których przyjęcie pokwitował, powinien ten fakt udowodnić zgodnie z wymaganiami art. 252 k.p.c., co oznacza że samo twierdzenie skarżącego że nie otrzymał przesyłki, której otrzymanie potwierdził na zwrotnym potwierdzeniu odbioru będzie niewystarczające do obalenia wiarygodności tego dokumentu.
Przyjęcie dopuszczalności kwestionowania po odbiorze przesyłki jej zawartości przeczyłoby sensowi potwierdzania odbioru przesyłki, w każdym przypadku odbiorca przesyłki mógłby bowiem podnosić, że otrzymał inne pismo niż wysłane lub też, że nie otrzymał żadnego (czyli, że odebrał pustą kopertę).
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego wyjaśnienia skarżącej, wobec przytoczonych powyżej rozważań, nie zasługiwały na uwzględnienie. Nie ulega wątpliwości, że znajdujące się w aktach sprawy zwrotne potwierdzenie odbioru jest dokumentem urzędowym – korzystającym z domniemania prawdziwości. Na potwierdzeniu odbioru przesyłki zawierającej wezwania w rubryce rodzaj przesyłki, znajdującej się na zwrotnym potwierdzeniu odbioru, widnieje: "wezwanie do podpisania pisma". Zwrotne potwierdzenie odbioru przesyłki z adnotacją o jej zawartości zawiera datę i podpis odbiorcy, stanowi więc dowód tego, co zostało w nim urzędowo zaświadczone, korzystając z domniemania prawdziwości i zgodności z prawdą tego, co zostało w nim stwierdzone, a skarżący skutecznie tego domniemania nie podważył.
Dlatego też Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.