Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 5 października 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. odmówił R. E. przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu w sprawie podatkowej.
W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że pismem z dnia 21 maja 2010 r. R. E. wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] kwietnia 2010 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia kwoty należności celnych i podatkowych.
Z uwagi na fakt, iż przedmiotem skargi oraz rozstrzygnięcia zawartego w zaskarżonej decyzji były odrębne sprawy w znaczeniu materialnoprawnym, tj. celna i podatkowa, skarżący - zarządzeniami z dnia 9 lipca 2010 r. - został wezwany do uiszczenia wpisów sądowych od skargi w sprawie celnej (w wysokości 100 zł) oraz w sprawie podatkowej (w kwocie 546 zł) wraz z pouczeniem, iż nieuiszczenie należnych opłat w terminie siedmiu dni od dnia otrzymania wezwań spowoduje odrzucenie skarg (art. 220 § 1 i 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej: p.p.s.a. Sąd wskazał, że skarżący w dniu 2 sierpnia 2010 r. uiścił wpis sądowy od skargi w sprawie celnej w wysokości 100 zł, nie uiścił natomiast wpisu w sprawie podatkowej w wysokości 546 zł Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w W., mając na uwadze, iż skarżący nie uiścił w zakreślonym terminie wpisu sądowego w wysokości 546, na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. odrzucił skargę w sprawie podatkowej.
Odmawiając przywrócenia terminu do wniesienia wpisu w sprawie podatkowej Sąd podniósł, że nie jest prawdziwa podnoszona przez skarżącego okoliczność, iż nie został pouczony o obowiązku uiszczenia wpisu sądowego od skargi w sprawie podatkowej w wysokości 546 złotych. Z akt sprawy wynika, że został wezwany zarówno do uiszczenia wpisu sądowego w sprawie celnej jak i w sprawie podatkowej. W zarządzeniach, zawarto pouczenie, iż nieuiszczenie należnych wpisów sądowych w terminie siedmiu dni od dnia otrzymania wezwań spowoduje odrzucenie skargi. W ocenie Sądu, wbrew twierdzeniom skarżącego, pracownik Sądu przyjmujący opłatę stanowiącą wpis w sprawie celnej, nie miał obowiązku pouczać skarżącego o konieczności uiszczenia wpisu w sprawie podatkowej. O powyższym obowiązku skarżący został – jak to już wyżej podkreślono – poinformowany i miał świadomość, iż brak wpisu w sprawie podatkowej spowoduje jej odrzucenie.
W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w W., na podstawie art. 86 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.), dalej: p.p.s.a. odmówił przywrócenia terminu do wniesienia wpisu w sprawie podatkowej.
W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżący wskazał, że nie poinformowano go o konieczności dokonania wpisu w sprawie podatkowej, a osoba przyjmująca kwotę 100 zł nie pouczyła go o obowiązku uiszczenia wpisu w sprawie podatkowej.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie jest niezasadne.
Zgodnie z art. 86 § 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, o czym stanowi art. 87 § 1 p.p.s.a.
Instytucja przywrócenia terminu została ukształtowana w ten sposób, że wymaga od wnioskującego uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu, co wynika z literalnego brzmienia art. 87 § 2 p.p.s.a., zgodnie z którym w piśmie (z wnioskiem o przywrócenie terminu) należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Uprawdopodobnienie jest konstrukcją odmienną od udowodnienia, mniej rygorystyczną, lecz również obligującą stronę do wskazania pewnych okoliczności, które świadczyłyby, że uchybienie terminu nie wiąże się z brakiem staranności strony w działaniu. Mówiąc inaczej, uprawdopodobnienie nie jest środkiem dowodowym w ścisłym tego słowa znaczeniu i nie daje pewności, lecz tylko wiarygodność (prawdopodobieństwo) twierdzenia o jakimś fakcie (por. wyrok NSA z dnia 4 czerwca 2002 r., sygn. akt II SA/Ka 1977/00). Istota uprawdopodobnienia sprowadza się do przekonania Sądu przynajmniej o prawdopodobieństwie zaistnienia faktów, na które powołuje się strona. Przekonanie Sądu powinno opierać się na obiektywnych przesłankach wynikających z przytoczonych we wniosku twierdzeń.
W świetle przedstawionego wyżej stanu faktycznego podzielić należy ocenę Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W., że wnioskodawca nie uprawdopodobnił braku zawinienia po swojej stronie. Twierdzenie wnioskodawcy o niepoinformowaniu go o konieczności dokonania wpłaty jest bezzasadne. Z akt sprawy wynika jednoznacznie, iż skarżący otrzymał wezwanie do uiszczenia wpisu w sprawie podatkowej 30 lipca 2010 r. i osobiście potwierdził odbiór tego pisma. Zwrotne poświadczenie odbioru (karta 32 akt WSA) wskazuje, że doręczono skarżącemu pisma dotyczące wezwania do uiszczenia wpisu w sprawie celnej i podatkowej.
Naczelny Sąd Administracyjny w pełni podziela stanowisko Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W., który zasadnie wskazał, że pracownik Sądu przyjmujący opłatę stanowiącą wpis w sprawie celnej, nie miał obowiązku pouczać skarżącego o konieczności uiszczenia wpisu w sprawie podatkowej.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny działając na podstawie art. 184 p.p.s.a. w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.