Uzasadnienie
I
Postanowieniem z dnia 25 lutego 2016 r. (sygn. akt I SA/Lu 533/15) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie, działając na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej powoływanej jako "p.p.s.a."), zawiesił - do czasu prawomocnego zakończenia sprawy o sygn. akt III SA/Lu 526/15 - postępowanie w sprawie ze skargi "S." Spółki z o.o. z siedzibą w [...] na decyzję Dyrektora Izby Celnej w [...] z dnia [...] stycznia 2015 r. (nr [...]), którą wspomniany organ utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w [...] (nr [...]) z dnia [...] września 2014 r. o określeniu m.in. skarżącej spółce kwoty podatku od towarów i usług wobec towaru objętego procedurą tranzytu według MRN [...].
W uzasadnieniu postanowienia Sąd pierwszej instancji stwierdził, że w niniejszej sprawie organ podatkowy oparł określenie podstawy opodatkowania podatkiem od towarów i usług z tytułu importu na decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w [...] z dnia [...] września 2014 r. wydanej w przedmiocie długu celnego i następnie utrzymanej w mocy decyzją Dyrektora Izby Celnej w [...] z dnia [...] stycznia 2015 r. (nr [...]). Powołując się na treść art. 30b ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054), Sąd stwierdził, że wartość celna stanowi element kalkulacyjny podstawy opodatkowania podatkiem od towarów i usług.
W związku z tym wynik sądowej kontroli legalności decyzji organu celnego w sprawie wartości celnej nie pozostanie bez znaczenia dla wyniku sądowej kontroli decyzji organu podatkowego w sprawie określenia skarżącej zobowiązania w podatku od towarów i usług z tytułu importu towaru. W konsekwencji Sąd pierwszej instancji uznał, że w tej sprawie istnieje określona w art. 125 §1 pkt 1 p.p.s.a. przesłanka zawieszenia postępowania sądowego - do czasu prawomocnego zakończenia postępowania w sprawie III SA/Lu 526/15
II
"S." Spółka z o.o. złożyła zażalenie na wspomniane postanowienie Sądu pierwszej instancji. Zaskarżyła to orzeczenie w całości i wniosła o jego uchylenie w całości. Zarzuciła naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. poprzez jego zastosowanie i zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego, podczas gdy rozstrzygnięcie sprawy dotyczącej podatku VAT nie zależy od wyniku toczącego się postępowania sądowoadministracyjnego dotyczącego należności celnej, a w konsekwencji brak było podstaw do zawieszenia przedmiotowego postępowania.
W uzasadnieniu autor zażalenia wskazał w szczególności, że zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług powstaje z mocy prawa, czyli nie jest uzależnione od wcześniejszego wydania decyzji odnoszącej się do ustalenia wartości celnej towaru, czy jej prawidłowości. W konsekwencji nie ma podstaw do zawieszania postępowania podatkowego do czasu prawomocnego zakończenia postępowania celnego. Niezależnie od tego, w niniejszej sprawie został podniesiony oczywiście zasadny - w ocenie spółki - zarzut naruszenia prawa materialnego, tj. art. 70 ust. 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.), poprzez wydanie decyzji określającej podatek VAT po upływie terminu przedawnienia. Wobec tego rozstrzygnięcie przedmiotowej sprawy i wydanie wyroku uchylającego zaskarżoną decyzję jest całkowicie niezależne od zasadności i wysokości zobowiązania celnego.
III
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego, przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego postępowania, jeżeli rozstrzygnięcie, które zapadnie w tym drugim postępowaniu, będzie miało wpływ na rozstrzygnięcie sprawy będącej przedmiotem pierwszego postępowania, przy czym chodzi tu o ścisły związek pomiędzy sprawami rozpoznawanymi w obu wspomnianych postępowaniach (por. m.in. M. Jagielska, A. Wiktorowska, K. Wojciechowska [w:] R. Hauser, M. Wierzbowski (red.), Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, 3. wydanie, Warszawa 2015, s. 541). Zawieszenie postępowania w przypadku, o jakim mowa w art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. jest fakultatywne, a o zawieszeniu postępowania decydują względy celowościowe, przy czym ocena tej celowości należy do sądu (por. m.in. postanowienie NSA z 7 października 2010 r. o sygn. akt II GSK 822/09).
Naczelny Sąd Administracyjny podziela dokonaną przez Sąd pierwszej instancji ocenę celowości zawieszenia postępowania w niniejszej sprawie. Trafnie WSA wskazał, że skoro przedmiotem kontroli sądu administracyjnego w niniejszej sprawie jest decyzja w przedmiocie określenia podatku od towarów i usług z tytułu importu, to kluczowe znaczenie w sprawie ma kwestia prawidłowości określenia wartości celnej towaru, która - stosownie do treści art. 30b ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług - stanowi zasadniczy element podstawy opodatkowania podatkiem od towar i usług. Z treści zaskarżonej decyzji wynika, że wartości celnej towaru objętego procedurą tranzytu wg MRN [...] dotyczyła decyzja Dyrektora Izby Celnej w [...] z dnia [...] stycznia 2015 r. (nr [...]) w przedmiocie długu celnego i określenia kwoty należności celnych przywozowych. Od wskazanej decyzji Dyrektora Izby Celnej w [...] z dnia [...] stycznia 2015 r. została wywiedziona skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, a sprawa została zarejestrowana pod sygnaturą akt III SA/Lu 526/15.
W takiej sytuacji za uzasadnione należy uznać stanowisko Sądu pierwszej instancji o celowości zawieszenia postępowania w niniejszej sprawie do czasu prawomocnego zakończenia sprawy toczącej się pod sygn. akt III SA/Lu 526/15.
Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, nie jest trafny argument strony wnoszącej zażalenie o braku podstaw do zawieszenia postępowania w związku z podniesieniem w skardze zarzutu wydania decyzji określającej podatek od towarów i usług po upływie terminu przedawnienia, który to zarzut jest w ocenie strony oczywiście zasadny. Stwierdzić należy, że w skardze strona podniosła również zarzuty odnoszące się do prawidłowości przeprowadzenia postępowania dowodowego, zaś zasadność wszystkich zarzutów skargi może być badana dopiero w postępowaniu co do istoty sprawy, a nie w postępowaniu wpadkowym, dotyczącym celowości zawieszenia postępowania.
W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny - działając na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. - oddalił zażalenie.