Uzasadnienie
W dniu 12 sierpnia 2016 r. sędzia NSA Z. P. działając w trybie art. 19 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.; dalej: ppsa) wniosła o wyłączenie jej od orzekania w sprawie z zażalenia Burmistrza Łomianek na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 9 marca 2016 r., sygn. akt II SO/Wa 193/15 w przedmiocie wymierzenia Burmistrzowi Łomianek grzywny oraz zasądzenia od organu na rzecz skarżącego kosztów postępowania.
Podała, że przesłanką wyłączenia jest zatrudnienie w Izbie Gospodarczej NSA osoby bliskiej stronie postępowania - (teściowej).
W uzupełniających wyjaśnieniach z 8 września 2016 r. wskazała, że L. M. - teściowa strony postępowania – P. B., zatrudnionego w Izbie [...] NSA na stanowisku asystenta, kontaktowała się w pierwszych dniach sierpnia 2016 r. z jej asystentką i zainicjowała rozmowę w przedmiocie możliwego rozstrzygnięcia.
W związku z powyższym sędzia Z. P. uznała, iż powinna wyłączyć się od rozpoznawania sprawy, aby nie powstała wątpliwość co do jej bezstronności.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 19 ppsa, który na podstawie art. 193 ppsa należy odpowiednio stosować w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, niezależnie od przyczyn wymienionych w art. 18 ppsa sąd wyłącza sędziego na jego żądanie, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w sprawie.
Podstawowym celem instytucji wyłączenia sędziego zarówno z mocy prawa (art. 18 § 1 i 3 ppsa), jak i na wniosek (art. 19 ppsa) jest przede wszystkim zapewnienie bezstronności sędziego i eliminacja wpływu, jaki może wywierać występowanie pewnej kategorii powiązań (osobistych, ekonomicznych, służbowych itp.) na orzekanie w postępowaniu sądowym (v. wyrok Trybunału Konstytucyjnego z 13 grudnia 2005 r., sygn. akt SK 53/04, OTK-A z 2005 r., nr 11, poz. 134). Ratio legis przepisów o wyłączeniu sędziego sprowadza się więc "do eliminowania wszelkich przyczyn, mogących skutkować w otoczeniu jakimikolwiek wątpliwościami co do bezstronności i obiektywizmu sędziego w rozpoznawaniu określonej sprawy" (wyrok Trybunału Konstytucyjnego z 20 lipca 2004 r., sygn. akt SK 19/02, OTK z 2004 r., nr 7A, poz. 67).
Przepis art. 19 ppsa reguluje przypadek wyłączenia sędziego ze względu na istnienie przesłanki o tzw. względnym charakterze. Oznacza to konieczność oceny konkretnego przypadku. Ustawodawca posługując się pojęciem "okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności", nałożył na sąd obowiązek zbadania, czy owa okoliczność w danej sprawie rzeczywiście istnieje. Wobec braku w tym zakresie kryteriów ustawowych, sąd kieruje się zasadami doświadczenia życiowego, mając na uwadze fakt, że zgodnie z art. 21 i art. 22 § 2 ppsa, to także do sędziego należy ocena, czy będzie mógł obiektywnie i bez skrępowania rozpoznać sprawę i wydać w niej orzeczenie.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego w sprawie występuje przesłanka wyłączenia sędziego NSA Z. P. Z wyjaśnień sędziego wynika, że osoba bliska strony postępowania nawiązała kontakt z asystentem Sędziego i podjęła rozmowę w przedmiocie możliwego rozstrzygnięcia w sprawie. Powyższa okoliczność oraz fakt, że osoba ta jest zatrudniona w Izbie Gospodarczej Naczelnego Sądu Administracyjnego na stanowisku [...] (...), uprawdopodabnia realną obawę Sędziego przed powstaniem zobiektywizowanej wątpliwości w zakresie właściwego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy, wynikającej z możliwych kontaktów służbowych z powinowatą strony, a także z zainicjowaniem omówionych wyżej rozmów w zakresie rozstrzygnięcia.
Ponieważ w sprawie zachodzą okoliczności określone w art. 19 ppsa, dające podstawę do wyłączenia od rozpoznawania w sprawie sędziego NSA Z. P., to wniosek o wyłączenie zasługuje na uwzględnienie.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 22 § 1 i § 2 w związku z art. 193 ppsa orzekł jak w sentencji postanowienia.