Uzasadnienie
Postanowieniem z 18 listopada 2014 r., sygn. akt I GZ 505/14 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie W. G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z 3 lipca 2014 r., sygn. akt I SA/Kr 2191/10 w przedmiocie odrzucenia zażalenia, w sprawie ze skargi W. G. na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w K. w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności wniesienia zażalenia.
W dniu [...] stycznia 2015 r. (data nadania w placówce operatora pocztowego) W. G. wniósł zażalenie na powyższe postanowienie, żądając jego uchylenia w całości.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie podlega odrzuceniu, jako niedopuszczalne.
Zgodnie z art. 194 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2012 r., poz. 270), zażalenie jest obok skargi kasacyjnej środkiem odwoławczym, który wnosi się do Naczelnego Sądu Administracyjnego i przysługuje od postanowień wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto od postanowień enumeratywnie wskazanych w tym przepisie (pkt 1-10). Ustawa ta nie zawiera przepisu, który dopuszczałby możliwość rozpoznawania w trybie określonym w jej przepisach skargi kasacyjnej, bądź zażalenia od orzeczeń wydanych przez Naczelny Sąd Administracyjny. Orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego, jako ostateczne, nie podlegają zaskarżeniu i są prawomocne od chwili ich ogłoszenia, bądź podpisania sentencji w przypadku orzeczenia wydanego na posiedzeniu niejawnym.
W związku z powyższym, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 1 i 2 ppsa orzekł jak w sentencji postanowienia.