Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy postanowieniem z dnia 19 lutego 2019 r., sygn. akt I SA/Bd 542/18 sprostował z urzędu oczywistą omyłkę w sentencji postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 7 stycznia 2019 r., sygn. akt I SA/Bd 542/18, w ten sposób, że słowa: "sprzeciwu od postanowienia referendarza sądowego z dnia 13 listopada 2019r." zastąpić słowami: " sprzeciwu od postanowienia referendarza sądowego z dnia 13 listopada 2018r."
Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł pełnomocnik [A.] Sp. z o.o. w T. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie nie zawiera usprawiedliwionych podstaw.
Stosownie do treści 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm., obecnie Dz.U. z 2019 r., poz. 2325; dalej: p.p.s.a.), sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Zgodnie natomiast z art. 156 § 2 P.p.s.a. sprostowanie sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym.
Sprostowanie orzeczenia sądowego jest konstrukcją procesową, która ma na celu naprawienie jego wadliwości przez nadanie mu takiego brzmienia, jakie sąd zamierzał, która jednocześnie nie może prowadzić do zmiany lub uchylenia tego orzeczenia, co jest dopuszczalne tylko w drodze jego zaskarżenia środkiem odwoławczym. Sprostowaniu podlegają wadliwości występujące zarówno w samej sentencji orzeczenia (np. niewłaściwe, niedokładne określenie sądu, określenie żądania, itp.), jak i w uzasadnieniu orzeczenia. Niedokładność lub omyłka może dotyczyć na przykład oznaczenia stron, oznaczenia (daty, znaku, sygnatury) zaskarżonego aktu lub czynności oraz nazwy organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność (por. wyrok NSA z 26 października 2017 r., sygn. akt II GSK 1562/15; postanowienie NSA z 17 kwietnia 2018 r., sygn. akt I GSK 177/16, dostępne w CBOSA).
Wskazać należy, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w sentencji postanowienia z dnia 7 stycznia 2019 r., sygn. akt I SA/Bd 542/18 błędnie oznaczył datę wydania postanowienia przez referendarza sądowego tj. "13 listopada 2019 r.". Z akt przedmiotowej sprawy jednoznacznie natomiast wynika, że referendarz sądowy rozpoznający wniosek strony skarżącej o przyznanie prawa pomocy wydał postanowienie w dniu 13 listopada 2018r. (k. 15-17 załącznik do akt sądowych), a nie w dniu 13 listopada 2019 r. jak wskazano w postanowieniu. Biorąc powyższe pod uwagę uznać zatem należy, że w postanowieniu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 stycznia 2019 r. zaistniała oczywista omyłka pisarska, a tym samym prawidłowo Sąd pierwszej instancji w zaskarżonym postanowieniu orzekł o jej sprostowaniu. Dostrzeżony błąd wystąpił bowiem wbrew zamierzeniu Sądu, zaś jego sprostowanie nie prowadziło do zmiany zapadłego w sprawie rozstrzygnięcia.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 p.p.s.a. w zw. art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. i art. 198 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.