Uzasadnienie
Postanowieniem z 21 stycznia 2015 r., sygn. akt I GZ 643/14, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie W. G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w K. z 22 września 2014 r., sygn. akt I SA/Kr 584/13, w przedmiocie odmowy przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.
Pismem z [...] marca 2015 r. W. G. złożył "zażalenie na postanowienie z 21-01-2015 r.", wnosząc o jego uchylenie w całości lub zmianę i udzielenie zwolnienia od kosztów sądowych.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie jest niedopuszczalne, więc podlega odrzuceniu.
Stosownie do art. 168 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej p.p.s.a.) orzeczenie sądu staje się prawomocne, jeżeli nie przysługuje co do niego środek odwoławczy. Jak wynika z przepisów p.p.s.a., środki odwoławcze przysługują jedynie od orzeczeń wojewódzkich sądów administracyjnych – skarga kasacyjna od wyroków oraz postanowień kończących postępowanie w sprawie, a zażalenie od postanowień (por. art. 173 § 1 p.p.s.a. oraz art. 194 § 1 p.p.s.a.). Orzeczenia wydane przez Naczelny Sąd Administracyjny są prawomocne z chwilą wydania i nie przysługuje co do nich żaden środek odwoławczy.
W rozpoznawanej sprawie skarżący złożył zażalenie na postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego, które z mocy samego prawa jest prawomocne, o czym skarżący został poinformowany w treści tego postanowienia. Wobec tego, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że środek prawny złożony przez W. G. jest niedopuszczalny i należało go odrzucić.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 180 i 178 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.