Uzasadnienie
Postanowieniem z 1 lutego 2023 r., sygn. akt I SA/Rz 504/22, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie odrzucił skargę E. B. (dalej: skarżąca) na decyzję Dyrektora Podkarpackiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Rzeszowie z dnia 3 czerwca 022 r., nr 9009-2022-000469 w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności z tytułu działania "Działanie Rolno-Środowiskowo-Klimatyczne".
W uzasadnieniu postanowienia WSA wskazał, że na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I WSA w Rzeszowie z 2 stycznia 2023 r. skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 1044 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka zawierająca wezwanie została doręczona pełnomocnikowi skarżącej w dniu 17 stycznia 2023 r., a skarżąca w terminie wskazanym w wezwaniu nie uzupełniła wymaganej kwoty wpisu.
Z uwagi na nieuiszczenie wpisu sądowego od skargi, Sąd I instancji na podstawie art. 220 § 3 i art. 58 § 3ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm., dalej: p.p.s.a.) odrzucił skargę.
Skarżąca wniosła zażalenie na postanowienia WSA w Rzeszowie z dnia 1 lutego 2023 r., sygn. akt I SA/Rz 504/22 wnosząc o jego uwzględnienie. Skarżąca podniosła, że przeoczyła termin do uzupełnienia braków formalnych skargi z powodu choroby, która uniemożliwiła jej ich uzupełnienie i przesłanie do Sądu. Na okoliczność powyższego przedłożyła zaświadczenie lekarskie ZU ZLA. Wskazała, że nieuzupełnienie braku nie było jej winą a wynikało z nadzwyczajnych okoliczności i nie może powodować negatywnych skutków dla skarżącej.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.).
Złożona w sprawie skarga jest pismem procesowym podlegającym opłacie. Zgodnie z art. 214 p.p.s.a., jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, do uiszczenia kosztów sądowych zobowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki. Strona inicjująca postępowanie sądowoadministracyjne ma obowiązek uiszczenia wpisu sądowego, chyba że z obowiązku tego została zwolniona na mocy przepisu prawa (v. art. 239 § 1 pkt 1-3, art. 239 § 2 i art. 240 p.p.s.a.), bądź postanowienia referendarza sądowego lub sądu, przyznającego jej prawo pomocy w tym zakresie (v. art. 239 § 1 pkt 4 p.p.s.a.).
Mając na uwadze tak określone ramy prawne i faktyczne rozpoznawanej sprawy wskazać należy, iż na obecnym etapie postępowania (zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi) przedmiotem oceny Sądu II instancji jest zasadność odrzucenia skargi przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie.
Bezskuteczny upływ terminu zakreślonego w wezwaniu do uiszczenie wpisu skutkuje odrzuceniem wniesionego środka zaskarżenia.
Jak wynika z akt sprawy w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z 2 stycznia 2023 r. wezwano Skarżącą do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 1044 zł, w terminie siedmiu dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka zawierająca powyższe wezwanie z pouczeniem została odebrana w placówce pocztowej w dniu 17 stycznia 2023 r. Z adnotacji urzędowej na zwrotnym poświadczeniu odbioru przesyłki (k. 30 akt sądowych) wynika, że osoba, która odebrała przesyłkę jest pełnomocnikiem pocztowym Skarżącej o którym mowa w art. 38 ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. – Prawo pocztowe (Dz. U. z 2022 r., poz. 896). Upoważnienie określonej osoby jako pełnomocnika pocztowego do odbioru pism, w tym pism sądowych, jest wiążące nie tylko sąd, ale i tę osobę, dlatego doręczenie za pośrednictwem osoby upoważnionej do odbioru pism jest doręczeniem skutecznym dla adresata (por. post. SN z 30 stycznia 2018 r., I UZ 63/17).
Należy zatem przyjąć, że przesyłka zawierająca wezwanie Skarżącej do uiszczenia wpisu od skargi została jej skutecznie doręczona w dniu 17 stycznia 2023 r., niemniej jednak wezwanie pozostało bez odpowiedzi. Jak podkreśla się w orzecznictwie sądów administracyjnych, zwrotne potwierdzenie odbioru przesyłek, a także adnotacje znajdujące się na zwróconych do nadawcy przesyłkach wypełnione przez pracowników poczty, korzystają z domniemania prawdziwości, jako dokument urzędowy (por. postanowienie NSA z dnia 27 sierpnia 2013 r., sygn. akt II GZ 477/13, CBOSA). Podjęcie się odbioru korespondencji przez pełnomocnika pocztowego, nakłada na niego obowiązek należytego zadbania o interesy adresata.
Na marginesie NSA wskazuje, że argumentacja skarżącej zawarta w uzasadnieniu zażalenia dotycząca przyczyn nieuiszczenia wpisu w terminie, nie ma znaczenia z punktu widzenia oceny prawidłowości zaskarżonego postanowienia. Naczelny Sąd Administracyjny w postępowaniu zażaleniowym bada jedynie legalność zaskarżonego postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, na co nie mają wpływu podnoszone w zażaleniu argumenty skarżącej dotyczące przyczyn uchybienia terminowi do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Podnoszone w zażaleniu okoliczności mogłyby jedynie być brane pod uwagę przy rozpoznawaniu przez Sąd I instancji ewentualnego wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi.
Wobec powyższego Sąd I instancji, zobligowany dyspozycją art. 220 § 3 p.p.s.a., zasadnie odrzucił skargę.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.