Uzasadnienie
Wnioskiem z dnia 18 kwietnia 2019 r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Warszawie wystąpił o sprostowanie oczywistej omyłki w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 kwietnia 2019 r., sygn. akt I GZ 86/19 w ten sposób, że w pkt 1 i 2 przedmiotowego postanowienia wpisać Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie zamiast błędnie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi. Ponadto strona wskazała, że skarga P. A. R. P. dotyczyła postanowienia nie zaś jak to błędnie wskazano w postanowieniu decyzji.
W uzasadnieniu wniosku strona wskazała, że podane w pkt 1 i 2 sentencji orzeczenia oznaczenie organu nie jest prawidłowe.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Stosownie do art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm. – dalej: p.p.s.a.) sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Omyłka pisarska w rozumieniu tego przepisu to widoczne, wbrew zamierzeniom sądu niewłaściwe użycie wyrazu, widoczna mylna pisownia, błąd gramatyczny albo niezamierzone opuszczenie jednego lub więcej wyrazu.
W komparycji postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 kwietnia 2019 r. wskutek oczywistej omyłki błędnie wskazano nazwę organu administracji, który wydał postanowienie z dnia 24 maja 2018 r., a ponadto wskutek błędu pisarskiego niedokładnie określono zaskarżony akt, zamiast postanowienia decyzję. Z akt sprawy wynika bowiem, że przedmiotem zaskarżenia jest postanowienie z dnia 24 maja 2018 r. wydane przez Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie. Skoro organem w sprawie był Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Warszawie, a co za tym idzie koszty postępowania winny być zasądzone od tego organu należało powyższy błąd naprawić i sprostować powyższe.
Z tego względu Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 156 § 1 i § 2 w związku z art. 193 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.