Uzasadnienie
Postanowienie
Dnia 21 listopada 2006 r.
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie:
|Przewodniczący |Sędzia NSA: |Włodzimierz Ryms (sprawozdawca) |
|Sędziowie NSA: |Zygmunt Niewiadomski |
| |Maria Rzążewska | po rozpoznaniu w dniu 21 listopada 2006 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi D. i M. W. na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym we Wrocławiu oraz wniosku D. i M. W. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi D., M., J. i M. W. na bezczynność Starostwa Powiatowego w T., Agencji Własności Rolnej Skarbu Państwa we Wrocławiu oraz Urzędu Miasta i Gminy w T. w przedmiocie rozstrzygnięcia sporu o rozgraniczenie nieruchomości, sygn. akt 3 II SAB/Wr 96/03 postanawia:
- oddalić skargę na przewlekłość postępowania;
- przyznać skarżącym D. i M. W. prawo pomocy w zakresie zwolnienia od opłaty sądowej od skargi na przewlekłość postępowania.
D. i M. W. wnieśli skargę na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym we Wrocławiu w sprawie ze skargi D., M., M.i J. W. na bezczynność Starostwa Powiatowego w T., Agencji Własności Rolnej Skarbu Państwa we Wrocławiu oraz Urzędu Miasta i Gminy w T. w przedmiocie rozstrzygnięcia sporu o rozgraniczenie nieruchomości, sygn. akt 3 II SAB/Wr 96/03.
Z akt sprawy wynika, że skarga została wniesiona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu we wrześniu 2003 r. Postanowieniem z dnia 16 lutego 2004 r. Sąd odrzucił skargę na bezczynność Starosty Powiatowego w T.. Skarżący wnieśli o uzupełnienie tego postanowienia. Postanowieniem z dnia 19 kwietnia 2004 r. Sąd odmówił uzupełnienia postanowienia z dnia 16 lutego 2004 r. W maju 2004 r. skarżący wnieśli wniosek o wyłączenie wszystkich sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu. Postanowieniem z dnia 18 listopada 2004 r. Naczelny Sąd Administracyjny wyznaczył do rozpoznania wniosku o wyłączenie sędziów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu. Postanowieniem z dnia 26 stycznia 2005 r. WSA w Poznaniu oddalił wniosek o wyłączenie sędziów WSA we Wrocławiu. Zarządzeniem z dnia 21 września 2005 r. wyznaczono termin rozprawy na dzień 26 października 2005 r. W październiku 2005 r. skarżący wnieśli skargę na przewlekłość postępowania wraz z ponownym wnioskiem o wyłączenie sędziów WSA we Wrocławiu. Na rozprawie w dniu 26 października 2005 r., w związku ze zgłoszonym wnioskiem o wyłączenie sędziów, odroczono rozprawę. Postanowieniem z dnia 25 listopada 2005 r. Naczelny Sąd Administracyjny odrzucił skargę na przewlekłość postępowania. Postanowieniem z dnia 20 grudnia 2005 r. Naczelny Sąd Administracyjny wyznaczył Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu do rozpoznania wniosku o wyłączenie sędziów WSA we Wrocławiu. Postanowieniem z dnia 13 marca 2006 r. WSA w Opolu oddalił wniosek o wyłączenie sędziów WSA we Wrocławiu. Zarządzeniem z dnia 23 maja 2006 r. wyznaczono termin rozprawy na dzień 20 czerwca 2006 r. W dniu 20 czerwca 2006 r., w związku z pismem skarżącej D. W.z dnia 17 czerwca 2006 r., w którym wniosła po raz kolejny o wyłączenie wszystkich sędziów WSA we Wrocławiu, Przewodniczący składu sędziowskiego odwołał termin rozprawy. Postanowieniem z dnia 29 września 2006 r. Naczelny Sąd Administracyjny odmówił wyznaczenia innego wojewódzkiego sądu administracyjnego do rozpoznania pisma skarżącej z dnia 17 czerwca 2006 r. Zarządzeniem z dnia 3 listopada 2006 r. wyznaczono termin rozprawy na dzień 5 grudnia 2006 r.
W listopadzie 2006 r. skarżący D.i M. W. wnieśli skargę na przewlekłość postępowania wraz z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy. Skarżąca podniosła, że razem z mężem i córką prowadzą wspólne gospodarstwo domowe. Ponadto skarżący we wniosku wskazali, że uzyskują łącznie dochód w kwocie 1924 zł oraz posiadają nieruchomości (współwłasność działki [...] i [...] w N. D.).
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga o stwierdzenie, że w postępowaniu przed wojewódzkim sądem administracyjnym nastąpiła przewlekłość postępowania może być uwzględniona, jeśli są podstawy do przyjęcia, że na skutek działania lub bezczynności sądu naruszone zostało prawo strony do rozpoznania jej sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki; Dz. U. Nr 179, poz. 1843, zwanej dalej ustawą). Konieczne jest więc ustalenie, że wystąpiła zwłoka w postępowaniu sądowym (przewlekłość postępowania) oraz, że zwłoka w postępowaniu sądowym jest nieuzasadniona. Stosownie do przepisu art. 2 ustawy, o nieuzasadnionej zwłoce można mówić wówczas, jeśli postępowanie w sprawie trwa dłużej niż to konieczne, uwzględniając ocenę terminowości i prawidłowości czynności sądowych, ale także zachowań stron, a w szczególności strony, która zarzucała przewlekłość postępowania. Ocena ta nie może być oderwana od obowiązku sądu rozpoznawania wszystkich spraw wniesionych do sądu bez nieuzasadnionej zwłoki, przy zachowaniu zasady rozpoznawania spraw wg kolejności ich wpływu oraz uwzględnieniu przepisów nakazujących rozpoznawanie niektórych rodzajów spraw w ustawowo określonych terminach.
W rozpoznawanej sprawie zostały podjęte przez Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu niezbędne czynności mające na celu rozpoznanie sprawy. Termin rozprawy był już wyznaczany trzykrotnie (zarządzeniem z dnia 21 września 2005 r., k. 211, zarządzeniem z dnia 23 maja 2006 r., k. 289 oraz zarządzeniem z dnia 5 grudnia 2006 r., k. 364), niemniej jednak sprawa nie została dotychczas rozpoznana na skutek licznych wniosków składanych przez skarżących, w szczególności wniosków o wyłączenie wszystkich sędziów WSA we Wrocławiu, które wymagają najpierw wyznaczenia przez Naczelny Sąd Administracyjny innego wojewódzkiego sądu administracyjnego do rozpoznania wniosku, a następnie rozpoznania wniosku o wyłączenie sędziów przez tak wyznaczony sąd. Mając na uwadze powyższe względy nie można zarzucić Sądowi przewlekłości postępowania, ponieważ poszczególne czynności sądowe podejmowane były prawidłowo i bez nieuzasadnionej zwłoki, a jedynie kolejne, liczne wnioski składane przez skarżących, które wymagały rozpoznania doprowadziły do tego, że sprawa nie została dotychczas rozpoznana.
W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 12 ust. 1 ustawy, oddalił skargę na przewlekłość postępowania.
Sąd przyznał skarżącym D. i M. W. prawo pomocy w zakresie zwolnienia od opłaty od skargi na przewlekłość postępowania na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), ponieważ skarżący wykazali, iż nie są w stanie ponieść tej opłaty bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Z wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że mają na utrzymaniu córkę, prowadzą wspólne gospodarstwo domowe i utrzymują się ze świadczeń emerytalnych w łącznej wysokości 1924 zł miesięcznie.